Insanin icine huzur dolduran, hafif rutubetli bir gecede en son gordum seni. Gozlerimin icine bakip "Gitmeni istemiyorum... Gitmek de istemiyorum" dedigin an zaman zaman kalp atislarimi hizlandiran bir hayalet gibi geciyor gozlerimin onunden.

Gittin.
Sonra ben de gittim.

Cok uzak bir ulkede kaldik ikimiz de. O ilkbahar gecesi elimi tutup "Gitme" dedigin andan beri kac yil gecti? Gunleri saymaya sabri yetecek biri olsam sayardim. Ben sadece bana en son dokundugun yeri arada yoklayip ellerinin izini ariyorum. Seni her hatirladigimda midemdeki kelebeklerin durulmasi icin kac yil daha gecmeli? Bazi izler omur boyu gecmez mi? Kal.. o zaman.

Bana "Gunesimsin" derdin.
Sen gittiginden beri ne kadar karanlik.

Ya kalsaydin? Ben de "kal" deseydim.
Ben de gitmeseydim...

Sojourner

"And now you're coming home
And I'm trying to forgive
You're coming home
And I'm trying to forget
You're coming
And I'm trying to move on
You're coming home
And you haven't called yet
You're coming home
And I'm trying to forgive
You're coming home
I'm just trying to forget
You're coming
I'm trying to move on
You're coming home
But you haven't called
You're coming home"
Damien Rice