Onsuz bir akşama hoşça kal demek ve onsuz bir sabaha uyanmak yeniden.Yine mi acılar bana sevdiğim,yine mi saramadığın yaralar bana kaldı?Giden bendim hani?Yalandı hepsi!Ben hiç gidemedim ki...Sevda olmadı hiç seninki.Sevda zannedildi ve gidildi!Gitmelerden eller hiç çekilmedi,gitmelerden bir türlü gidilemedi...
Henüz hiçbir şey olmadan her şey vazgeçilmeliydi.Benim vazgeçmeme bile izin verilmedi.Sorgusuzca sürüklendim,sorgusuzca çekip gittim.Oyunlarımla kaldım;çünkü onlarla mutluydum.Kuralları yıkmakla kuralsızlıkları oynamak arasında dönüp durdum.
Şimdi korktuğum kimliğimde yalnızlık masallarını yaşıyorum.Bütün soğuk savaşlarda yalnız olduğumu hissediyorum ve en çok inandığım savaşı ben kaybediyorum.SOnsuzluk masalını sonu geldi ben mutlu olduğum yalnızlık masalını yazıyorum...
Sakın gitme deme bana kalırım bilesin!Ama sen git!Git ki kendin gelsin;ya da ben gidiyorum kendin beni öğrensin.Hemen git!Aldanma,aldatma sen ben değilsin!!!Aşk neydi senin için?Sadece boşluk doldurma,yazık oldu içimde büyüttüğüm sevdalara,sana değil yazık oldu gözümde büyüttüğüm sonsuzluğuma...
SEVİLAY