Konu: Kizil Gölge(çanakkale'de şehid Olmak)

Ana ardımdan ağlama...Ölüme gitmiyorum ben,ısınmaya gidiyorum bir kurşunla.Belki sonsuza dek yaşama belki kızıl gölgenin altında toprağa.Dur,dur ağlama...Sen demedin mi ana tutamazlar bizi bağlarla,atamazlar zindanlara...Yüreğindeki gururla sen de gideceksin demedin mi toprağın için bir gün vurulmaya...Bak ana oğlun karşında.Hiç korkmuyorum,üşümüyorum,feda olsun verebileceğim her şey kan kokan bu vatana...
Ardımdan sakın ağlama...Şu kalan ekmeğin yarısını koy da çantama ,olur ya kurşunum gelirse bir düşmana,aç bırakmak yakışmaz bana.Dur,dur ne olur ağlama.Hem,hem sen beni hiç bu kadar mutlu gördün mü yıllarca?Kolay mı bu toprağın evladı olmak ana,kolay mı ay yıldızı göğsünde taşımak gururla?Feda olsun canım,kanım bu toprağa...
Ardımdan ağlama ana...Sen öğrettin bana sevdalanmayı vatana.Dedin ki : Ekmeğini,suyunu,evini,ocağını,canını vereceksin sen yurduna.Oğul sen sonsuzlukta yaşayacaksın toprağı sulayınca kanınla.Dur,dur ağlama...Gurur duy şehid anası olacaksın,başın dik yaşayacaksın hak ettiğin bu toprakta.Son kez elini öpeyim ana;çünkü artık vakit geldi ayrılmaya.Ben,ben gidiyorum kızıl gölgenin altında ısınmaya,gidiyorum ana ben gidiyorum Çanakkale'de vurulmaya...
SEVİLAY