Kayıp ülkelerde yaşayan be belki de hiç yaşamayan kayıp bir kızım ben.Ruhumu çekip alır benden görünmez bir bilinmeyen.İstemediğim bir ruh işler ruhuma,tanımıyorum;ama sanırım adı "ben"
Ve ben bir zamanın en güçlü kızı,asla yenilmeyen,mutsuzluğu mutluluk adına seven ve en mutsuz anı sevgiyle kabullenen.Mutsuzlarla alay ededn...Bilmeyenlere Polayanna masalını öğreten...
Şİmdi kayıp bir kızım ben.Köşe bucak kaçıyorum hep kendimden hem de kendime yeniden kavuşmayı isterken...Seven;ama yine de giden...Aynalarda bir hiç gören.Elini uzatıp kendini kendine çekemeyen...
Beni bana getirecek olsa bir yaren yaşamımı bile verirdim yaşamayı çok sevmeme rağmen.Ölürken bile mutlu olurdum o zaman yeter ki bir başkası değil,olsun ruhum bir "ben"
Evet kayıp bir kızım ben,camlar arasına hepsedilen.Dokunamayan ama gören.Dalsız,uçurumun kenarında bir çağre dileyen.Kendimi istiyorum ruhum senden!!!
Ne olur getir bana kendimi ruhum.Çok özlüyorum.Uzaklaşsam da rada kendimden olmak istiyorum ben yeniden bir ben...
SEVİLAY