Sevgiye susamış bir çöl çocuğuydum ben...Gözyaşlarımla almak için çırpınırdım yangınını yüreğimden...Ama ağlamama bile izin vermediler benim.Bir köşede suskun yalnızlığımla büyüdüm ben.Çığlıklarımı içimde biriktirdim,korkularımı gözlerimde.Ne zaman korkacak olsam korkmaktan korkardım ben...
Sevgiye susamış bir çöl çocuğuydum ben...Köşe bucak kaçardım hep kendimden;ama kaçmama bile izin vermediler benim.Ne zaman kaçmaya çalışsam zincirler vurdular yüreğime...Yani ne kendimden kaçabildim ne de kaçmaktan...Çöl görmemiş çok bilmişler çölü anlatıyorlardı bana...Aldanıyorlardı;ama aldatamıyorlardı.Yani aldattıkları konusunda bile aldanıyorlardı...
Sevgiye susamış bir çöl çocuğuydum ben...Mahallenin çocukları evcilik oynardı hep,bense uzaklaşırdım evcilikten.Bin tokat,bir kurmacadan hayırlıydı zaten...Ama ben hiç öyle tokat falan vuramadım kendime,öyle sinir krizlerine de giremedim.Kelepçeler taktılar ellerime...
Sevgiye susamış bir çöl çocuğuydum ben...Uzaklaştırmayan bir gül masallardı ümitlerden...Benim masal yazmama da izin vermediler.Ne bir külkedisi olabildimİne de kırmızı başlıklı kız...Kibritçi kız gibi donarak izledim sıcaklığı pencerelerden...
Sevgiye susamış bir çöl çocuğuydum ben...Ağlayışlarım alacaktı şimşekleri yüreğimden.Yüreğim kaçamayacaktı artık kendinden.Çığlıklarım hapishane kuramayacaklardı demirlerden ve hala sevgiye susamış bir çöl çocuğuyum ben...
SEVİLAY


LinkBack URL
About LinkBacks
Alıntı Yaparak Cevapla





That's all folks.. C'ya another time.. Who knows.

