MUTLULUK FOTOĞRAFI

meğer dostluklar da anayollara atılan bir çiçek demeti gibi hüzünle ezilirmiş
meğer sevgili kardeşim bu resimde oldukça mutlu görünmeliymişim ben
yanağımı bir kaynağa yaslarcasına tutmalıymışım karımın omuzuna
elim sana ait bir çaya şeker atar gibi tereddütsüz ve işlek olmalıymış
gözlerimde birşeyler infilak etmeliymiş,
bir yıldız kayarcasına,
bir suna uçup gitmeliymiş ben gülünce
dudaklarımın genişliğince olmalıymış gülümsemem
saçlarım itinayla öne düşecekmiş;
yarlardan dökülen akarsuyun hızınca
karıma kırmızı güller sunacakken durup kalbimi dinlemeliymişim
avcısı bol bir ceylana yol gösterir gibi onurla durmalıymışım mesela...
bu fotoğrafta alnım kırışık olmayacak,ceketimin astarı çekmiyecekmiş kolumu
kişiliğimden,geçmişimden birşeyler yansıyacak,
tıpkı kanımla suladığım bir somun ekmeği gibi olgunlaşacakmış bu fotoğraf;
bileğimde ödünç aldığım saat yaban durmayacak ve elim bir kuğu gibi zarifçe inecekmiş aşağıya doğru.

oysa sen bilirsin sevgili kardeşim sen bilirsin kolumun birinin kesik olduğunu
saçlarım ne çok acılarla tarandılar kederden başka birşey sığmıyor
sıkıntılar hangi gözle çakışsa yüzüm sonyaz gülleri gibi sararıp dökülüyor
ve yüzüm çocukları ölüme kışkırtacak kadar dokunaklı çoşkulu değil.
karımın gözlerinde güvercinler havalanıyor,
sırtımı dönüyorum duvara
tanrım!
benim gözlerime ilişen karanlıklar!
karanlıklar!
karanlıklar!
karımın gül takacağı tutmuş karanfil diyorum ilk ağızda.
ve bu fotoğrafta süt satan bir adamın ilenci,kilim dokuyan bir kızın aşk pusulası
yer alacakmış bir öğretmenin yıkadığı çocuğun kızıl saçlarına takdığı kurdela
sen düşte bir insanın aşkla sevildiği sahilleri anlatıp durdun,
bayram yerleriniperi kızını
tuz torbasının altında iki büklüm bir hamalın kangal bıyıklarını
onlar da yeralacakmış
sıtmadan ölen sevgili kızkardeşinin çığlıkları da.

karımın saçlarını örebilirmişim
özgürlüğe kavuşmuş bir ülke gibi sakin
ve konuşkan görünmeliymişim
kıpır kıpır durmalıymış dudaklarım
omzum
aama yandaki masaya bir öfke koyuyorum görmelisin mutlaka
sırılsıklam bir sevinci damıtarak yüreğimde damıtarak sevdiklerimi
bir bir ayağımın altında kayıp gidiyor hayat,
değişiyor yeryüzü,
farkındayım
soluduğum hava göğsüme çarpan kötümserlik ve dünya,
korkunç değişiyor biliyorum
değişiyorum
değişiyorum..
konuk olduğumu herşey hatırlatsa da.

sevgili kardeşim bir ateş yalımı bir utanç yalımı sarıyor damarlarımı
sen bu hallerimi çok gördün
yeleğine sarındım,
ellerini tuttum,
boynuna,
dudaklarına,
sanki bu fotoğraf için konuşmaya çağırıyorum seni
mutlu olmanı ister gibiyim
bir mahkemede durur gibi durma
hüzünle bakarak alnıma
gözyaşlarıma
ve dinle şimdi
beni hatırlayarak
ilk o kaçamak
o savruk
ve o güzel günleri,
" bugün hangi çiçeği ayartacağız bu kahpe hayata karşı "
diyerek geçtiğimiz yollardan geçip
" bugün hangi kuşa özgürlük verelim "
şarkısıyla yürüyüp yanyana
ve herşeyi hatırlayarak dinç durmalıyım

BU FOTOĞRAFTA DEĞİL Mİ ?

alıntı