küçük bir bahar yanılgısı olmalıydın,güneşli bir kaç günün aldatmasına kanıp ,kırlarda coşan papatyalar olmalıydım ben de...böyle bir aldanış ancak yüreğimi serinletebilir,bu masumiyet kanamasını durdurabilirdi,aşk,sevgi,umut adına yaşattığım bedenimin.minik bir yanılgının telafisi de,tesellisi de kolay oluyor...
sıcak,yakıcı bır yaz gününe damlayan gözyaşı olmalıydın,toprak kokusu tüm parfümleri bastırabilidi böylece.hanımeli balına bulanmış gülüşler savrulurdu sonra ve muhakkak yakında bir mezarda bir gül açardı yağmurun ardından.böylece kırgınlık kalmazdı.öfke ve keskin anıların bıçak darbeleriyle yaralanmazdı bedenim,hayallerim ve herşeyden öte,yalan "mutluluklar" senfonim.koca mutluluklar üzerinde ancak çekilebilir,faydalı bir sonuç doğuruyor ,küçük umutsuzluklar.yeni yetme bir masala siyahlar ağır gelir.bir trenin lokomotifi gibi ardı sıra vagonlar tonlarca yüküyle geliyor.
"yokuş mu yoksa iniş mi kolay?" tüm gücünle ve gücüyle yokuştan düzlüğe çıkardığın hiç bir kaya parçası,bir tek darbeye dayanamaz,hızla ezerek ve ezilerek geldiği derinliğe döner.o mink darbe iseyerek mi olmuş,yanlışlıkla mı mühim değildir artık.taş derinlikte ki çukuruna(o gittikten sonra boş kalan,anlamsız ,sabırsızca evrenin doldurmasını bekleyen,çağrılar yollayan ardından...)tıpatıp uymuştur artık.
biraz daha gücün var mı?daha fazlasına hatta.isyanın en sessizi,çaresizliğin sıcak kollarında acımakta artık düşlerim.
bir bahar yanılgısı olmalıydın,haifif nezleyle geçen...


LinkBack URL
About LinkBacks


Alıntı Yaparak Cevapla

