Konu: ..::LüTFeN RaHaTSiZ ETMeYiN::...

Yoğunuz, hem de çok yoğun. Ve üstelik yorgunuz. Göz kapaklarımız kapanıncaya dek meşgulüz.



Hep bir şeylerin peşinde tüketmekteyiz zamanı. Kadınlar ev temizliği ve ortalığı toplamak dedikleri şeyleri yaparken, erkekler yolda, trafikte eritmekte zamanı.

Kimi zaman otobüste, kimi zaman televizyon ya da bilgisayar başında, kimi zaman da derslerimizle yaşamaktayız hayatı.



Kime rastlasam yoğun ve yorgun bu aralar. Kimi dersler diyor: "Onlarca ders var çalışmam gereken." Kimi ev işleri diyor: "Çocuklarla uğraşıyoruz akşama kadar." Kimi işler diyor: "Bilirsin para kazanmak kolay değil."



* * *



Yorgun
kalabalıkların arasında akşama kadar gezip iyice dinlendikten sonra eve dönüş yolunda birkaç şey almak için bakkala uğruyorum. Neden insanlar bu kadar yoğun diyorum, nedir bu koşuşturmaca?

"Hayata tutunmalı" diyor.

Bakkal hayatı yağ markası sanıyor.



Ama hayatın tutamaçları yok ki diyorum kendi kendime. Bir bakkala bunu nasıl anlatmalı?

Hayat, kremalı bir bisküvi gibidir, bazen kremanın içinde gibi rahat hissedersin kendini, bazen de kremayla birbirine tutturulan yer ve gök arasında sıkışmış gibi.

Bazen sıcakkanlı olasın gelir, fırından yeni çıkmış gibi; bazen de dermanın yoktur, akşama dolapta kalmış yaşlı ve bayat ekmek gibi.



Ardından benzer birkaç şey daha sorunca, her uğradığımda benle uzunca muhabbet eden bakkal ilk defa bir an önce yok olup gitmemi istiyor. Hayırlı işler dileyip çıkıyorum ama birazdan geri dönüp aldıklarımın ücretini ödeyip ödemediğimi soruyorum. Kusura bakmayın bu aralar biraz dalgınım diyorum. Rafların birinde bir kremalı bisküvi alay edercesine sırıtıyor.



* * *



Yoğunuz..

Bir arkadaşımızın derdini dinleyemeyecek kadar yoğun. Oturup kendimizi düşünemeyecek kadar.. Yolumuzun üstünde gözümüze çarpan çiçeklerle ilgilenemeyecek kadar.. Bir kere bile tefekkür edemeyecek kadar..



Bir sabah kalkıp güneşin doğuşunu izleyemeden öleceğiz. Birbirimizi tanımadan öleceğiz..

Abdullah Kibritçi

Maalesef son dönemlerdeki olağan halimizin karikatürize edilmiş bir tespiti.Yazar yarı isyankar bir bakış açısıyla olayı inceliyor.Aslında bu kısa hayat süreci içinde şekilcilikten uzak olup herkes kendi gibi olmaya gayret etmeli ve hür olmalı. . ..

Evettt bu bir isyann!!
yaşam sadece işlerden ve
bahanelerden ibaret değilki
duygular renkler yok oldu gitti
herkes bildiğini saklıyor
gözler yükseklerde
acı bir bencillik kol geziyor,
zirvede teklik var
ve de yalnızlık getiriyor...
paylaşmasını bilmeyen bir zümre
hep akıllı olduğunu düşünen, sürekli
düşünen zihinler dolaşıyor
koridorlarda tek tek
mutsuz, mutlu gibi
gizlenen ruhlar
yardım bekleyen ruhlar
oysa yaşamı yakalamak başka birşey...
"Gülümse hadi gülümseee bulutlar gitsinnn...
..................................akdeniizzz olur gülümse)

belki şehre bir film gelir
bir güzel orman olur yazılarda
iklim değişir....akdeniz olur...

....................

MeDiD tarafından gönderildi.

Hayat, kremalı bir bisküvi gibidir, bazen kremanın içinde gibi rahat hissedersin kendini, bazen de kremayla birbirine tutturulan yer ve gök arasında sıkışmış gibi.

harika bir benzetme
ama insan başlığı görünce bakmaya korkuyorHeleki konuyu açan medid se

bu aralar kedi gibiyim... kabuğumdayım kimseye sıçramam korkmayın

Hayatı ıskalamadan yaşamayı kırkından sonra öğrendim
geçmi erken mi bilmem ama öğrendim.
Yolda yürürken biri bana çarptığında, kızıpta korna çaldığında hiç kızmıyorum hepsi bana yaşadığımı, hayatın içinde var olduğumu hatırlatıyor artık. hayatı ıskalamadan ve kıvırmadan yaşamayı öğrendim, acıysa acı mutluluksa mutluluk.

hayatı ıskalamak... bazen hayatı boşlamak gerek...dozu iyi ayarlamalı...frene basmalı...hatta biraz durmalı...

yoksa b*mb*k oluyor herşey!