Konu: Suskun ve Karanlık Sevdam

Duydugum en
güzel söz duymadığım sözdür belkide asla duyamayacağım benim sağır dünyamda..



Görmeyenlerin gözleri duymayanların kulagı hayatım. Yaşlı birinin gençliğinde gizli hayallerim, genç birinin umutlarında yada bir çoçugun elma şekerinde... Nerdesin diye sorma bana kayıp bir şehrin ortasında hayallerinde kaybolan insanlardanım ben sonu olmayan yollarda kendini rüzgara bırakmış yalnızlığın ortasında...



Duymuyorum sokakta oynayan çoçukların seslerini, görmüyorum karanlığa gizlenmiş aydınlığı karanlık penceremin önündeki ekmek kırıntılarını yiyen kuşları... Elini ver bana tut ellerimden izin verme düşmeme sesi ol sessizliğimin, güneşi ol karanlığımın bırakma beni bu karanlık sağır odada.



Kapatma yüreğinin kapısını bana girmeme izin ver teninin kokusunu duymama izin ver bıkmışken bu yosun kokusundan görmesemde ben sen bak gözlerime duymasamda söyle bana sevdiğin en güzel şarkıyı gökyüzünü anlat bana,benim gördüğüm kara bulutlarmı var orada?? yoksa göremediğim mavilik mi??



elini koy kalbime bedenimdeki sessizliğin çığlığıdır orası...korkma sakın ölü bedenimde yaşayan kalbimin sesini duyduğunda sadece dinle onu anlatmasına izin ver yaşanmamışlıkların hikayesini.



Bana gül getir kırmızı olsun kokusundan tanırım ama dikeni hissetmediğim bedenime batmasın!Benim yüreğimde batmış güneşin doğuşunu anlat bana renklerini karıştırdığım çiçekleri göster hepsi niye siyah???hıçkırarak ağlama bana bakarak biliyorsun duymuyorum, göz yaşlarını silememki görmüyorum.



Kalbim de suskunsa artık sen yanımda YOKSUN...

ALINTI....

susarsa yuregin zor olur konusturmasi.acilarla aglatirsin ancak.un ufak etmelisin.ustunden herkes gecmeli.fahise olmali ki ruhun,hemde acili bi fahise ancak o zaman anlayabilir safligi.yeni dogum icin bi tek olum diil pek cok olum gerekir.safligi aramak zordur.ya da nedir saflik?susmayi biliyorsa yuregin,elbet konuscak baska uzuvlari vardir insanin.neden herseyin sorumlulugunu yukluyoruz ki ruhumuza?ya da neden sorumluluklarimizdan kacarken ruhumuzu siper ediyoruz ortaya?insanin en gusel yaptigi seylerden biri de bu kacmak..kacarken yorulmak nedir bilmez insan.arkasina bakmayi da istemez.cunki katettigi bi yok yoktur ortada.sadece yaricaplari farkli daireler cizer.bu daireler gun gelir kesisir.kesistikce insan farkli biseyler yasadigini sanar.ama bilmez ki sadece kesisimlere aldanir...

susmayi biliyorsa yuregin,elbet konuscak baska uzuvlari vardir insanin.neden herseyin sorumlulugunu yukluyoruz ki ruhumuza?ya da neden sorumluluklarimizdan kacarken ruhumuzu siper ediyoruz ortaya?

heryerde yazıyorum/soyluyorum....

kendimizi suçlamak, karşımızdakindeki suçları ört-bas etmekte üstümüze yok...


bencilim artık... canımı yakanın canını yakıyorum.

yha ben bu sabah baya bi uçtum bunLarı ben mi yazdım diye bakıyorum şimdi..

benciL oLma abLamm..sana taş atana g&#252 att demişLer ama şimdiki yaşadığımız evreyi biLmeden demişLer snaırım..

bana taş atana hiçbirşey atmamaya karar verdim pisi... yok sayacağım artık....görmezden geleceğim... eğer manevi bir yüreğe sahipse insanlar zaten hatalarını anlarlar...

ben artık "benden fazla"sını yapamıyorum...

kapasitem bu kadar...yoruldum...