Konu: Engin Akbaba Şiirleri

kırlangıç ağıdı

ben en çok seni ağladım
kırlangıçlar konarken dualarıma
dudaklarımla sevişti adın
kanadım/Mavi

uyaklı şiirler okurken vardiyada işçiler
kızıl güller taşırken bohçasında gökyüzü
kuytularıma dökülen ırmaklarda
nefesini aradım/Ateş

erkendi yağmurdu kuşlar ölüydü
kıpırtısız bir liman şehriydi ömrüm
güneyde dağlar dibinde...
kırlangıçlar geçerdi göğümden
peşin dualarımda/Adın

bir cümledir ömrüm dilimde
devrilir
anlatımı bozuk umutlarımın
virgüller kendini sokan akrep
ünlemi gözlerinde aradım/Nokta

engin akbaba

Teşekkürler

Engin Akbaba mı

İlk defa duyuyorum...:/ Benim tanıdğım tek Engin Akbaba,bizim pala bıyıklı servis şoförü

Vaz geçtim seni sevmekten

kimliksiz bir tereddüttü mevsim
ve her sabah:kış
akşamları umuduna zehir katıp
aş eylerdi babam
usta bir hüzünbazdı oysa
günlük nafakası uğruna
kurşuna dizdi hayallerini
babam kahrettiği için
vaz geçtim seni sevmekten

zeytinle peyniri aynı sofrada
müsriflik sayardı annem
usta işi yamalıklar çıkarırdı
delinmiş yanlarına umutlarımızın
demirden, tunçtan bilekleriyle
bu kenti boğabilirdi oysa
ölgün yüzümüzü güldürmek için
devirdi gözlerini tasa tarağa
alnını öpen karanlıklarda
ağlardı yoksulluğa
annem ağladığı için
vazgeçtim seni sevmekten

soluksuz bir maviydi gök yüzü
beni çekip çekip alan yeşil gözlerin
denizde bir kızgınlık vardı hatırlıyorum
her kuşluk pul pul yanardı saçların
pazarları kafelerde oturmak istedin
harçlıksız olduğu için ceplerim
vazgeçtim senni sevmekten

on yedi yaşımı kuşanmıştım
vurgun yemiş yanımı
su katılmamış kanımı
kınından çekilmiş kılıç gibi bakardın
ışıl ışıl ve keskin
elinde parlayabilirdi ancak suvarilerin
bu beni deli eden, bu beni alıp giden
bu bir köy yangını gibi yalımlar fışkırtan bakış
bir atım olmadığı için
vazgeçtim seni sevmekten