Uçurumun kenarından çiçek toplayan cesaretimi sen kırdın.
Sen tükettin umutlarımı. Yüreğime karaçalı gibi sen soktun kuşkuları.
Ve şimdi kendinle gururlanabilirsin, benim gibi birini yıktığın için.
Delifişek duygularımı yolda bıraktım. Kökünden kestirdim saçlarımı,
Bir perukacıya sattım. Anasını satacağım yarından tezi yok.
Bütün duvarlara “Uğrunda ölecek aşk yoktur” yazıp altına imzamı koyacağım.
Bir labirentin içinde, yolumu arayan fareler gibiyim, evet yanlış anlamadın fareler gibiyim. Ama zekiyim, hareketliyim ve gözlerim açıldı. Yolumu bulacağım…
O yolun sonunda bana açılan kapıları bile görebiliyorum.
Varsın, dökülen bir avuç deniz suyu olsun gözlerimden,
Varsın yıllarım sana ait olan kısmı heba olsun. Yeniden sevebilir insan.
Hayat yeniden üretir güzellikleri. Bende Bu yürek varken, biterken bile, her şeye yeniden başlayabilirim.
Anneden sonra yakın dostun bendim. Dert ortağın, sevgilin, hayata açılan kapın.
Ben mahşere kadar sevebileceğim birini arıyorum.
Sen kendine yan. Anıların duvarına yaslanırken, geç kalmış bir haykırışın sesini duy. Çünkü biliyorum ki, bir süre sonra ben senin hıçkırıklarını duyacağım.
Çünkü biliyorum ki, yokluğum ağır ağır hissettirecek kendini
Çünkü sen e biliyorsun ki, benim gibi kimseler sevemez seni
alıntı


LinkBack URL
About LinkBacks

Alıntı Yaparak Cevapla



