Konu: Babür Pınar Şiirleri

Aşk Çıkmaz Sokakta Kirlenir


Yazıldığı can duvarını çürütür
“vermek aşkı yaratır” düsturu
Gönül gözüne bağlanan mendil
Solgun ve sefil
Bekler saygıyla kendi sonunu
Kalbinin rüzgarı doldurur
Açık denizde hoyrat yelkenleri
Kendisi kıyıda oturur.

Kaldıkça yeniden filizlenir esaret
O çok özlenen aşka has suret
Bahçede gül ölürken görülür
Sadakatin çelik kutsallığı
Kendi çöplüğüne gömülür
Kölenin bilenmiş antik bıçağı
İlk düştüğü yerde açar kozunu
Kanar güz ömrün yarası.

Ekmek teknesine taşır korkusunu
Bedenini tarla sayan kadının ufku
Teslimin kapısını açar resmi kurum
Açılan o aralıktan girer içeri
Dipsiz kuyuya atılan şiir
Toprağın sırtında büyür uçurum
Esirdir esir şehrin ahalisi
Aşk çıkmaz sokakta kirlenir.

Cümle insanlığı özgür kılarak
Çocuk sevincine kavuşabilir şehir
Özgür kadın ruhunu katarak
Saf bereketle hayatı emzirebilir
O dem olduğunda ancak
Aşkın tarihi
İnsanlığın tarihi olacak.

Ayak İzlerini Örtebilir Rüzgar


Dört mevsimlik parçalanmış gülümseme
Küçük bir çocuğun belleğinde
Kabuğunu büyüten yaradır
Bağır sevdanı harlamak için bağır
Tetikte kalakalmış insana
Başka ne denilebilir ki yol başında.

Çiçeklerin çağrısıyla kanatlanır
Fırtına zamanı dağlara çıkan kalbim
Kent varoşu kötü bir duruşa sığınaktır
Kırık umutlar mitinginde
Söze dökülmüştür katlim.

Şarap ve gül gecesinde
Çarmıha gerilen bereket tanrıçası
Gözyaşıyla sular çatlamış toprağı
Yenilenir bir avuç suya muhtaç
Vurgun mevsimi düşen ağaç
Kalbi kırılan sarılır ihanete
İlk sürgün çağırır kıtlığı
Avuçlarında sakladığı pas artığı
Kirletir hayatı.

Ey rüzgara boyun eğmiş madde
Ey merhem olduğu acıdan
Daha dürüst zaman
Dudaklarımdan öpün önce
Sarsın belleğimi sonra
Yalnız hayatlar sığınağında
Sevişmeden iyileşebilir mi insan.

Sel yorgunu bir şehrin kalbinde
Ayak izlerini örtebilir rüzgar
Suçları bağışlatabilir
Pencere önüne konulan serenat
Fakat nasıl süslenir
Belleğine mızrak sokulmuş bahçede
Hüznü büyüten bedbin bir hayat

Denize ulaşan yürüyüp gidendir.

Baharla


Dağlardan kalkan kar
Dağlara çekilen kuşlar
Umurumdadır.

Yediveren güldür gövdemde hayat
Kırk çiçek açan duvar önü yastadır
Kış mevsimi
Evin içinde küstüm çiçeği rahat
Bin nazla koklatır kendini.

Gizlisinde ateş yakan avcının
Hayra yorulmaz düşü
Cevahir ömrü çürütemez zindanda
Zor ölümlü zorba saltanat
İşkence olur insana
Sevdasız geçen her gündönümü.

Yaşanılası ve Ferhat
Bir düğün kurulur dağlarda
Çiçek alaylı gelin
Bahçe kapısından girerken
Yüz görümlük sevinç ister
Düş arsızı beton evden
Gülümse gülüm zamanıdır
Koy saksıları bahçeye
Karşılasın iki mevsim arası sevdayı kalbin
Pencereni aç avunmaz türkülere.

Yine gelir Bahar
Uçurumda eriyen kar
Can verdiği nehre akar.

Beni Bekliyor Yalnız Ve Çok Ölmek


Kanayan benim
Göğsünde sonbahar yaprakları hışırdayarak
Kuru bir şehvetin armağanı önünde
Diz çöküp baş eğen sokak
Ağlayan senin seçimin
Çünkü yarım kalmış aşk
Kara ırmağın düştüğü derinlikte
Saklıyor kanlı bitişini

Sen hiçbir şey görmedin
Duvara asılı resim gibi
Hep önüne bakarak sustun
Sokak eşkıyalarının
İğdiş edilmiş boğa gibi böğürerek
Sırtında erkek yorgunluğu
Akşamın koynuna girerken
Evlerin sekiz şiddetinde çatırdamasını
Görmediğini bir kenara bırak
Kahpe avazın
Gül bahçelerini gündüz gözüyle
Tarumar etmesini de görmedin
O kadar gömülmüştün ki ağır batağa
Başkasının acısı masaldı senin için
Görmezden geldin
Körpe kentlerin puşt bir yalnızlığa
Geceleri bedelsiz terk edilişini

Mevsim kış vakit ikindi
Son kalan ferhat dağlarda mahzun şimdi
Kanayan benim evet
Yüreğinin gölgesine sığınarak
Teslim olup arsız gülüşlere
Bağırsaklarındaki ağrıyı boşaltan sokak
Öğüren senin seçimin

Oynak bir kalçanın tüm becerisini göstererek bulut
Sürükleniyor dokunsan ağlayacak gibi rüzgarın önünde
Sen affedilmeyi unut
Gün ortası sensiz sevişiyor sokak
Suçların en büyüğü
Kentin ırzına leke süren
Bir sokak eşkıyasının peşinden
Oyunsuz kalmış çocuk gibi ağlamak

Bütün kentleri sorgudan geçirip
Ateşlerin söndüğü gün yatağına
Şair bozması şövalyeleri alarak
Sabahı öylesine masum bir fotoğrafla
Nasıl karşıladığını öğrenmeliğim
Yoksa ihanet seni de yoklayacak
Ve sen yalnızlığın suretini unuttuğun an
Ben dayanamayacağım yeni bir serüvenin
Ansızın kanadımı kırmasına

Eksik zamanlı hücrelere
Sorgu sonrası bıraktığım resim
Vahşetin dişlerine astı gömleğini
Çılgınlar partisini yeni savmış bir gece
Kendi içinde eriyen çığlık
Kül hayatı sarsarken
Ağaçların dayanıklı olması kimin umurunda
Ölmek kaç harfe yükler bedelini
Kimliğin anlamı ne
Bu kent kum çakıl çimento çelik yer
Soluğu karbondioksit
Kucağında büyük yalnızlığı besler
Bir avuç gökyüzü ile avutur insanları sürgit

Kanayan benim
Çoğalan düşleri dağıtırken
Suyunu toprağa vermekten sakınarak
Acıyı büyüten sokak
Ardında hiçbir şey bırakmadan giden
Senin seçimin

Her insan kendi fecrinde sorgulanmalı
Ve dokunulmaz bir şey bırakılmamalı mahşere

Olasıdır belki yeniden dönerim kente
Yanıma alarak eski yaralarımın uğultusunu
Dostların kapısını çalarım yine
Kitap arasında verdiğin gül kurusu
İncitiyor yüreğimi hala
Durup dururken söner mi kasırga

Ve bir kıyıda kaldıysa
Her derde devadır kusursuz sevişmek
Evimin önünde ve her an pusuda
Yazgısı sahibine bağlı bir hayvan gibi
Bekliyor beni yalnız ve çok ölmek

Kanayan benim çünkü.

Gençliğim Uzaklarda


Şimdi çok uzaklardadır gençliğim
Çok uzaktadır dudağımın aşkla titremesi
Çok uzaktadır solgun evlerin endişesi
Sayısını unuttuğum serin odalar
Yıldız aydınlığı ve karanlık
Fırat’ın koynuna bıraktığım düşsel yalnızlık
Sesime kavuştuğum an
Kardeşimin bileğine düşen kan
Çıplak ayak
Islak toprak üzerinde çılgınca koşarak
Kendimi mevsimlerin efendisine adayışım
Çok uzaktadır on yedi yaşım.

Çok uzaktadır başımda esen kavak yelleri
Kış günü koynuna düştüğüm bahar
Böğürtlen tadında sevdalar
İlk düş ilk sıcak ağrı
İlk kopuş ilk kaçamak ilk vurgun demi
Deli kanımın gövdemi yakan isyanı
Çok uzaklardadır şimdi
Gül tadında söylenen şarkılar.

Geride kaldı ardından ağıt yakmadığım yıllar
Zaman dünü bugüne taşıdı kucağında
Sıcak bir duruştur
Dingin bir solukla hayatıma giren sonbahar.

Çok uzaktır bana intizar
Gençliğim çok uzaklarda.

Hayat


Kır çiçeklerinin yurt tuttuğu
Her dağın hüzünlü bir patikası var
Kuytusuna yaralı düşen kuşlar
Son kez baktıklarında görürler onu

Gövdem bir dağ gülüm
Kalbim onun patikası
Son kuşların giderken bıraktığı
Kuytulara resmedilmiş yaralı bakış ömrüm

Ayrılık uçurumunda çiçeklenir
Sürgünü kendinde ömür ağacı
Gezginlerin geçerken umursamadığı
Seçilmiş yalnızlığın içindedir
Hayata çığlık veren sancı

Herkesin kimliğinde bir Ferhat
Dağları delmeğe hazır aşk için
Herkesin uçurumu bir Şirin
Sorgulanan günlerin toplamıdır hayat

Kardelen

Sen geldin
Değişti tek odalı evimizin rengi.

Düş kaçkını bir çiçek gibi
Odamızın pembe köşesini aldın
Bahar rengiyle kuşattın
Hayatımızın bir yanını
Öyküsüz kalmayasın diye
Adını kazıdığı kimliğini
Başucuna bıraktı
Annenin sevda arsızı kalbi.

Süt bollaşmadı
Gürül gürül akmadı su
Açlıktan ölen Afrikalı çocuğu
Ete ve ekmeğe
Kavuşturamadı isyan
Grip günlerinde bahçe
Toprağa döktü ağrısını.

Sen geldin
Yalnızlık dışarıda kaldı.

Kördüğüm

Asi kimliğimle karşılarken hayatı
Bilincim kanatlanıp uçmak ister
Yarin tutkusu boynumda zincir
Ayaklarım isyanda giz sürer.

Göğsümde aşk savaşından kalma yara
Sırrını açmak için akar sabaha
İlk ışık sokağa çıkmamışken daha
Sesim kendini türküler.

'Saçlarına ak düşmüş' mü dediniz
Belli ki bilincimin resmini görmediniz
Aşk esaretimi ben daim kıldım
Yarin camdan erki bir hiçtir bensiz .

MeDiD tarafından gönderildi.

Baharla


Dağlardan kalkan kar
Dağlara çekilen kuşlar
Umurumdadır.

Yediveren güldür gövdemde hayat
Kırk çiçek açan duvar önü yastadır
Kış mevsimi
Evin içinde küstüm çiçeği rahat
Bin nazla koklatır kendini.

Gizlisinde ateş yakan avcının
Hayra yorulmaz düşü
Cevahir ömrü çürütemez zindanda
Zor ölümlü zorba saltanat
İşkence olur insana
Sevdasız geçen her gündönümü.

Yaşanılası ve Ferhat
Bir düğün kurulur dağlarda
Çiçek alaylı gelin
Bahçe kapısından girerken
Yüz görümlük sevinç ister
Düş arsızı beton evden
Gülümse gülüm zamanıdır
Koy saksıları bahçeye
Karşılasın iki mevsim arası sevdayı kalbin
Pencereni aç avunmaz türkülere.

Yine gelir Bahar
Uçurumda eriyen kar
Can verdiği nehre akar.

bu şiir çok güzelmiş.
sağolasın.

Rica ederim.