Konu: Nedret Türer Şiirleri

MUTLULUĞUN RESMİ

Bugün; bütün ağaçlar yüreğimdeydi.
Bütün çiçekler gözlerimde.
Güneş, ışıklarını dudaklarıma kondurmuştu.
Neydi kanımı kaynatan bu güzelliğin adı?
Mutluluk muydu?

Bugün,
Ne varsa hüzünden yana
denize fırlattım az önce.
Sanki beklermiş gibi hepsini,
hop hop hoplatıverdi dalgalarında.
En güzel maviliğiyle oynaşıp durdu.
"Bak" dedi "fırlattığın hüzünlerine...
İşte; onların bendeki hükmü sadece bu!"

Sonra, şakalaşırcasına
bir kaç tuzlu damlasını
sıçratıverdi yüzüme.
Gülümsedim mahcup mahcup,
onun bu neşesine...
Duruldu.
Bir deniz yıldızı bıraktı avuçlarıma.
Yoksa mutluluk bu muydu?

Herkes kalabalıkken,
içimdeki yalnızlığı
alıp, gidiverdi sihirbaz martılar!
Bir de arkasından o bildik
şen kahkahalı bağırışmalar!
Hiç bu kadar güzelini görmemiştim.
Beyazmış meğerse
beni, onlarla bütünleştiren mucize!
Kanat çırpa çırpa,
yüreğimdeki isyanları uçurdular...
Yaşamaktan aldığım tad; işte buydu!
Yoksa mutluluk bu muydu?

"Sen mutluluğun resmini
çizebilir misin Abidin?"
Evet... Adım İNSAN...
Ya, tabii ki, çizerim!

Az önce;
ağaç oldum,
çiçek oldum,
güneş oldum,
deniz oldum,
martı oldum,
ölümsüzleştim...

Meğerse, hep
yanıbaşımdaymış
bu güzel resim!
Ben çizdim. Adı umudum'du!
Yoksa tüm umutlarım
beni hiç terketmeyen
mutluluğum muydu?

* * *

Mutluluk,
hepimize sadece
kendi çizdiğimiz resimler
ve uzaklıklar kadar
yakındır!

Diğer yazı ve şiirlerini de netten bulmanı tavsiye ederim.

Bir tane de ben ekleyeyim...


BİR ORMAN YÜRÜYOR

Hakim bey,
Kendimin aczindeyim
Bir türlü yolum düşemedi sevdalara
İlle de aşk mı, ille de tutku mu?
Sunamaz mıyım yüreğimi isimsiz
insanlara...
Yüzüm aşikar
Gözlerim hür
Ellerim yakarışlarda
Neden kimse farkında degil ki ben
Hapsolunmuşlardayım
hala...
Ver cezamı çekeyim, korkum yok
Nasılsa insanların beni
nedensiz terkettiği yerde
neden'li
beklemekteyim.
Vur şu şaşırmışa vur!
Hakkımıdır onun, bir sevgiye tırmanmak?
Hangi dağın yücesinde haykırırsa haykırsın
Vaciptir bir çukurda uyanmak!
Vur ha vur...hak yoluna, hakkınsa!
Nasıl olsa kendimin aczindeyim
Yedi kat dibinden çikardim bir tomurcuğu
Ölsemde
Orman'ımı yeşerteceğim.
Kızma Hakim bey, adın büyüktür!
Sen büyüksün yücelerde
Ben kimim!
Adaletin boğazımda çelikten
Sıktıkça daralıyor yüreğim.
Elbet birgün beşinci mevsim açacak
Yirmibeşinci saatin tomurcuğundayım
Acizde olsam, serseri de, kahpe de
Vur ha vur Hakim bey değişmez
Düştüğüm yer benimdir
Kalkacağım...
Ben bir kül kedisiyim sevginin sıcağında
Nazım! Ölü kulakların çınlasın da duy
Ne ölüler hissedebilirler artik beni
Ne de diriler farkinda...
Olsam olsam bir ağaç olurum toprağa güvenmiş
Gökyüzünde başım
Eğilmeyecek hiç
Düşledigim o orman adina...
Sadece bir Nazım anlar beni
Bir de
aynı ağacın, aynı ormanın ayak sesleri...

18.01.2002


NEDRET TÜRER