Konu: Vefasızlığın adı: KUMKALE

Vefasızlığın adı: KUMKALE

Adını 17. yüzyılda yapılan Osmanlı kalesinden alan Kumkale, Çanakkale tarımında çok önemli bir bölge konumu itibarıyla Anadolu topraklarında yer alan ve Çanakkale boğazının tam giriş noktasında verimli toprakları olan manzarası ile Çanakkale boğazı ve şehitler abidesini içine alan konumu ile bir doğa harikası, bir yakası Ege denizinde, bir yakası ise Çanakkale boğazında olan belde toprakları tam bir tarım bölgesidir.

Tüm Türkiye’de ‘’Çanakkale domatesi’’ olarak ün yapan domatesler Kumkale ovasından yetiştirilerek tüm Türkiye pazarlarına sunulmaktadır.


KUMKALE DÜN...
Kumkale’den Gelibolu’ya bakan güzel bir manzara vardır ve Türk bataryaları, sefer boyunca Seddülbahir’deki Müttefik mevzilerini bu civardan bombardıman etmiştir.

Asya kıtasından atılan top mermisiyle Avrupa kıtasındaki Seddülbahir'de
bir duvarın üzerinden uçarak yaralanıp "Médaille Militaire" nişanı alan Fransız,
General Henri Gouraud


Kumkale'yi de içine alan savaş planlarından biri

25 Nisan 1915 günü saat 04.30’da Fransız filosu Kumkale önlerinde savaş düzeni almıştı. Kumkale ve Kumkale-Orhaniye arasını hedef alan şiddetli donanma ateşinin ardından Fransız birlikleri karaya çıktılar.

Charlemagne


Gaulouis

Suffren

Türk tabyalarını top ateşine tutan Fransız donanmasının üç gemisi

Kumkale’de 15. Kolordu'ya bağlı 3. Tümen'den oluşan Türk birliği Fransız bombardımanlarına ve karaya çıkan iki Fransız bölüğüne karşı kahramanca dayandıysa da, sürekli takviye edilerek tabur seviyesine çıkan Fransızlar karşısında kaleyi bırakarak Kumkale köyüne çekilmek zorunda kaldı.
Donanmanın ateşi ve savaş alanı ışıldakların aydınlaması taarruzlarımızın başarılmasını önlüyordu. Sadece yarım takımlık 6. Bölük’ün ihtiyatıyla takviye edilebilen takım, Kumkale sokaklarında Fransızlarla kısa süren sokak muharebelerine girdi. 6. Bölük komutanı, birliklerini Kumkale mezarlığına çekti. Takım komutanlarından birinin şehit düşmesine, diğerinin de yaralanmasına ve cephane sıkıntısına rağmen, bölük inatla savunmasını sürdürdü ve Fransız kuvvetlerinin kanadını Kumkale’de bastırıp, bütün cephesini hareketten alıkoydu.

Akşam saat 19.00’da Türk karşı taarruzu başladı, Türk kuvvetleri Fransızları geri atarak karanlıkta Kumkale köyüne girdiler. Köydeki çarpışmalar, Türk birliklerinin yanlışlıkla birbirlerine ateş etmeleri yüzünden başarılı olamadı.

Bu arada azınlık (Rum ve Ermeni) erlerinin bir kısmı da düşman tarafına kaçmıştı. Gece yarısından sonra ki taarruzda ise köy Fransızlardan alındı. Düşman 100 esir vermiş ve bir kısım silahlarını terk ederek köyden zorlukla çekilebilmişti.

Fransızlar ikinci gün 26 Nisan sabahı erkenden donanma topçusunun desteğinde yeniden taarruza geçtiler. Kumkale köyü etrafında şiddetli çarpışmalar oldu. Türk kuvvetleri köyü boşaltmak zorunda kaldılar. 39. Alay komutanı Yarbay Nurettin şehit olmuştu.

Türk birlikleri Kumkale’yi geri almak için taarruza geçince Kumkale sokaklarında göğüs göğüse yakın muharebe başladı. Fransızlar da direnişlerini sertleştirmişlerdi. Türk hücumlarının en şiddetli bir anında Fransızlar beyaz bayrak çektiler. Üst rütbeli Fransız subayı da kendi rütbesine denk bir Türk subayına teslim olmak istedi, fakat dil farkı yüzünden anlaşılamadı.

Teslim alma olayı uzayınca Fransızlar tekrar toplanarak mevzilerine döndüler ve yer yer ateş muharebeleri başladı. Fransız filosu da kendi birlilerine zayiat verdirme pahasına, Fransız ve Türk birliklerinin birbirine girdiği Kumkale’ye şiddetli ateşlere başladı. Türk birlikleri Mezarlık-Kumkale-Orhaniye hattına çekilmek zorunda kaldılar.

Bir ressamın, Kumkale’deki Türk toplarını imha etmek için patlayıcı madde yerleştiren Binbaşı Eric Robinson’ı tasviri
26 Şubat 1915
[Stephen Snelling’in, Stroud Basımevi tarafından 1999’da basılan Birinci Dünya Savaşı’nda Victoria Cross madalyası kazananlar: Gelibolu adlı kitabından alıntı.]

Fransızların Kumkale çıkarmaları, müttefik ordunun Gelibolu yarımadası üzerinde Seddülbahir ve Arıburnu bölgesine yapacağı asıl harekatın başarısı şansını artırmak üzere yaptığı oyalamalardan biriydi. Bu sayede Anadolu yakasındaki Türk birliklerini 2 gün süreyle yerlerinde tutmuşlardı.

Fransızlar da Kumkale’de kıyı başı tutmuşlar ama ilerleyememişlerdi. Gelibolu Yarımadası’na çıkarma yapan İngiliz kuvvetlerinin takviye edilmesi amacıyla, Seferi Kuvvetler Başkomutan’ı General Hamilton’un emriyle, Fransız kuvvetleri 26/27 Nisan 1915 gecesi başarılı bir çekilme harekatıyla geri alındılar.

Kumkale’deki bu iki günlük çarpışmada Türklerin kaybı (şehit, yaralı ve yitik olarak) 1.735 kişi, Fransızların ise 786 kişi idi.

Sonraları, Kumkale’yi ziyareti sırasında Türk askerlerini gören Amerikalı gazeteci Granville Fortescue, onları ‘haşin ve etkileyici’ olarak tarif etti. Fortescue onlar hakkında ayrıca şunları söyledi: “talimlerini ciddi bir ağırbaşlılıkla yaptıklarını görmek, [onların] nasıl savaşacakları konusunda, Müttefikler için hiç de iyi olmayan bir mesaj yolluyor.”

KUMKALE BUGÜN...

Gelibolu yarımadasını gezmiş, görmüş olmalısınız. Hiç olmazsa duymuşsunuzdur. Ve yüksek ihtimalle Çanakkale Kara Savaşları'nın mekanını sadece Gelibolu yarımadası olarak biliyorsunuz.

Oysa buradaki iki günlük savaş, şiddetli çarpışmaların kucağında pekçok genç insanın hayatına maloldu.

Öyle bir boşvermişlik ve Allah'a emanet durum var ki şaşarsınız !

Hepinizin kolayca hatırlayacağı bir ÖRNEK; Gelibolu belgeseli ile ünlenen Tolga ÖRNEK, belgeselin canlandırma çekimlerini Kumkale bölgesinde yapmış, ve örnek (!) bir davranış göstererek tüm çöpünü, atık malzemesini olduğu gibi bırakarak ayrılmıştı. (Detaylı bilgi için tıklayınız)

Sadece bu da değil. İnsan boyu otlar içinde kalan mezarlar, tarla yapılmış siperler, serserinin-ayyaşın mekanı olmuş bataryalar...

Kendi gözlerinizle görün,

Bu fotoğraflar Orhaniye Tabyası civarında çekildi. Gördüğünüz gibi bir kafatasının üstü.
Soldaki fotoğraf Mart 2007 sağdaki ise Nisan 2007 tarihli.
Siz hiç üzerinden araç tekerleği geçtiği için kırılan şehit kafatası gördünüz mü ?


Bunlar da aynı bölgeden muhtelif kemikler !



Şehitler Çeşmesi bölgesinde içinden ağaç çıkan mezar


Askeri bölge içinde bakımsızlıktan yok olmaya yüz tutan bir başka mezar

Akıl alıyor mu?

Gelibolu'ya 100 milyon Amerikan doları gömenler burayı görmüyor mu?

Rant savaşları burada sürüyor mu?

Bunlar şehit değil mi?

"Aslanız, kaplanız !..." edebiyatı yapmaya hakkımız var mı?

Bunlardan haberdar olanlar rahat uyuyor mu?

Peki kim suçlu?

KAYNAKLAR:
- Canakkale.gen.tr
- Anzacsite.gov.au
- Gallipoli1915
- Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi
- Wikipedia France

--------------------------------------------------------

REZİLLİĞİN GÖRÜNT&#220ERİ



--------------------------------------------------------

Konu hakkında daha farklı fotoğraf ve bilgiler almak üzere
Bir Kanalturk üyesinin sayfasını izlemek için tıklayınız
Sn. Serdar Ataksor'un kişisel sitesindeki ilgili sayfayı okumak için tıklayınız

--------------------------------------------------------

Değerli Arkadaşlar,

20 nolu mesajda açık metnini verdiğim protesto metninin dosyası ekte ilginize sunulmuştur. Bu metni aşağıdaki adreslere bireysel tepkinizi göstermek amacıyla gönderebilirsiniz.

Saygılarımla.

Çanakkale Valiliği İl Basın ve Halkla İlişkiler Müdürlüğü
17basin@canakkale.gov.tr

Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Basın ve Halkla İlişkiler Başkanlığı
byh@comu.edu.tr

Doğa Koruma ve Milli Parklar İletişim Dairesi
kamilunver@milliparklar.gov.tr[/FONT]

Bu aydınlatıcı güzel yazına teşekkürler. Ümit ederim ki herkes elinden gelen tepkiyi gösterir bu konuda!
Suçlu ise elbette ilgisiz yöneticiler! yani ilgili gibi gözüken ilgisizler, zira onların bu işlere ayıracak bütçeleri yok! parayı en iyi şekilde en kar getirecek turistik işletmelere harcıyorlar.

S.SERDAR HALİS ATAKSOR

Dirisine saygısı olmayanın, şehidine hürmeti olabilir mi?

gerçektende utanılacak bir durum, atalarımızın kemiklerini sızlatmak için elimizden ne geliyorsa yapıyoruz

inanın bu bir başka ülkede olacak, şehit mezarının üzerinden araba geçecek, o arabayı ters çevirip koyarlar,
böyle şeyleri bizimde ihbar edip, gerekli önlemlerin alınmasını sağlamalıyız,

Alper Kardeşim uyarı ve titizliğin için teşekkürler

Söylenecek Pek Birşey yok Yazıklar Olsun ...

Çok acı bir tablo. Tarihine sahip çıkmayan bir toplum olduk çıktık.
Tarihine saygısı olmayanların gelecekleri de olmaz.

Askere yan gelİp yatma yerİ değİl dİyen birinin , gelİp oradaki şehit lerİn üzerinden ne gecerse umurunda olurmu? Siyasi rant olursa balıklama atlarlar, bunu bizimle paylaştığın için sağol üstad

Rahmetli anneannem ve dedem Kumkale'de yaşıyordu. Annem de orada büyüdü.. Gerçekten şimdiki hali yukarıda göründüğü gibidir... Kesin bir bilgi olmamakla birlikte şunu da ekleyeyim, Kumkale ovalarının olduğu kesim Milli Park ilan edilmiş ve pek çok değişik hayvan türü salınmış... Doğal hayatı korumak adına bu güzel bir yaklaşım ama keşke aynı şey aziz şehitlerimiz için de yapılsaydı...

Biz bu konuda üzerimize düşeni yapalım o halde.Topluca dilekçe verelim.Gidip kapılarını aşındıralım.Ya da ilgili yerlere şikayet edelim.Birilerinin utanmasını rahatsız olmasını bekleyecek değiliz sanırım...

Bu ibret verici yazıyı yetkililere de okutmak lazım.
Bu bilgilendirici ve maalesef utanç verdirici yazı için teşekkürler Alper abi.

Kumkaleden haberim bile yoktu.
Geliboluya verdikleri önemi burayada verseleer en azından Şehitlerimize vefasızlık olmaz.