ÖYLESİNE BİR GÜNDÜ

Şubatın ondördü
Bir cumartesi gecesi
Taksim''de bir oğlan öpüyor bir kızı
Kızın elinde bir gül,
Dudağında bir gülüş.

O saat milyonlarca sevgi sözcüğü
Dökülüp dudaklardan, havada asılı kaldı.
Yersiz yurtsuz, sahipsiz kimsesiz.
Olmaz umutlar, gelmez baharlara kaldı.

O saat bozkırda bir adam
Günün ak ışığına hasret
Bir türlü gelmek bilmeyen
Eceline lanet okuyordu.
Derinlerde bir rüyayı özleyerek
Gözyaşlarında boğuldu.

Ve o saat
Çok uzaklarda
Bir gül kanıyordu.

Öylesine bir gündü
Kendi yalnızlıklarında yaşadıkları...
alıntı..