ne zaman omzuma yorgun akşam yaslansa
yakamda hercaimenekşe vakitsiz açan tabutlar
ne zaman omzumu yorgun akşama yaslasam
tabutun aralığından bize ölü çocuklar bakar!
duvar yazılarına düşerdi gölgeniz sonra siz
üstümde yaralı bulutları dökerdiniz
sabıkamda annesini yitiren çocuk profili
mendilimde; ölüyüzler, kuruttuğum içdeniz.
terkim yağmura ve kuşluğa adandı. isli duvara
düşen kalbimdi. yosun tutmuş tiktakları düşün
boyası solan yazıya usulca devrilirken
emanetçiye bırakılmış slogandı gülüşün..
Yaşar Bedri ÖZDEMİR


LinkBack URL
About LinkBacks

Alıntı Yaparak Cevapla
