Sultanım;

Gece oldu , hava karanlık…
Sokaklar ıssız ve ürkütücü…
Ağlıyorum ve arkama bakmadan yürüyorum.
Seni düşünüyorum Sultanım....
Geceyi göz yaşlarımla ıslatıyorum..
Ben sensizlik için ağlıyorum.
Mübarek elleri tutamadığım için ağlıyorum
Yüzünü bir kez olsun göremediğim için ağlıyorum..
Bırakında , bırakında ağlayayım..
Sensiz ve sessiz gecelere ağlayayım.
Gelmez olduğun gecelere ağlayayım
Bırakında, bırakında doyasıya ağlayayım
Ağlayarak seni hatırlayayım
Gelecek misin diye bakınayım…….
Ey Resul gel artık .Bir saniye olsun gel artık.
Gel de kanayan yüreğimin yangını sönsün artık.
Gönlüme rüyalarımla gel artık..
Geldiğin zaman tutayım, öpeyim…
Efendim diye acınası gözlerle bakınayım..
Sensiz geçirdiğim günlerde yaşamadığımı anlayayım..
Aşık gibi deli divane olayım.
Bırakında, bırakında bir gece olsun bunları yapıp ağlayayım..
Sultanım…
Seni ilk tanıdığımda daha çok küçüktüm..
Ve bana Allah Resulünü gösterseler ve bir şeyini isteseler
Neyini verirdin diye sorarlardı…
Bense; bebeğimi,en güzel bebeğimi derdim..
Şimdi gene soruyorlar sultanım
Şimdi, canımı, yüreğimi her şeyimi veririm
Senin uğruna şu aciz canımı gözümü kırpmadan veririm…
Efendim senin peşinden geleyim..
İzini takip edeyim seninle olayım
Sen bana kızım de ben utanayım..
Sen bana ümmetimden kimse de ben gene utanayım..
Senin aşıklarını kıskanayım.
O aşıkların senin peşinden koşarken Bende koşayım
Bende efendim diye bağırayım..
Efendim….. efendim….. efendim…..