Konu: yazarlar ne yazarlar,ne yaparlar...

Yazarlar gördüklerini, duyduklarını belleklerine alırlar, insanlara sunarlar. Sadece yazıcı değil, aynı zamanda kazıcıdırlar. Cevherlerin yeraltında kalmasına dayanamazlar, üstlerindeki kiri pası, tozu kazırlar; somut gerçeği, güzelliği ortaya sererler, özlemlerinin, gözlem ve deneyimlerinin toprağını taşını ayıklarlar, anılar denizinde derinlere dalarlar, inci mercan çıkarırlar. Çıkarmakla yetinmezler, toplarlar, bölerler, çarparlar, ürünlerini dört işlemden geçirirler. Yazdıkça artarlar, genişlerler, uzarlar, cana can katarlar, fazlalıkları atarlar, gül-diken bir yolculuk yaparlar, bu yolculuklarını bize de yaşatırlar.
Çıkarcıların, bencillerin gözlerin batarlar. Böyleleri yazarlara çok kızarlar, onları azarlar, yargılar, tutuklayıp kara zindanlara atarlar Dikensiz gül bahçesi ararlar.
Şiirsizler düz yolda bile tökezler, eğri yollara saparlar, karakolda doğru söyler, mahkemede şaşarlar ama yazarlar yokuşları aşarlar, atlanır, kanatlanırlar, taşlara dikenlere aldırmaz, ileriye hep ileriye koşarlar. Bir gül yetiştirmek için bin dikene katlanırlar. Enginlere yelken açarlar, doğruluk, iyilik, güzellik adasına ulaşırlar, maviliklerde, yeşilliklerde dolaşırlar. Kuşlarla, kelebeklerle, arılarla konuşur, selamlaşırlar.
Heybelerine gökkuşağının renklerini, denizlerin yakamozlarını, ayı, yıldızları koyarlar, isteyenlere dağıtırlar. Sevgi ve dostluk bahçesinin gülü, özveri evreninin bülbülüdürler. İçleri kan ağlasa bile çevrelerine umut saçarlar. Gerçek-yalan defterini açarlar. Yazdıklarını okuyanlar ya hayal dünyasında uçarlar ya da gördükleri acı gerçekleri değiştirmek, bunlardan kurtulmak isteği duyarlar. Yaşamak, insanlık neymiş, ne yapmalıymış anlarlar.
Sözleri ısıtır, ışıtır kafaları, kalpleri, pırıl pırıl eder duyguları, düşünceleri. Halkın gören gözü, duyan kulağı, konuşan ağzıdırlar. Yalancıların, talancıların çanlarına ot tıkarlar, oyunlarını bozarlar, rahatlarını kaçırırlar. İnsanlar yazarlarla anlarlar özgürlüğün değerini, önemini. Onunla kurtulurlar sürünmekten. Onlardan aldıkları cesaretle karşı koyarlar zalimlere, hainlere. Dur derler kötülüklere, çirkinliklere.
Yazarlar olmasaydı bulutlardan sıyrılamazdı gerçek güneşi, gecemizi ay ve yıldızlar süslemezdi. Farkına varamazdı güzellikleri çoğu kişi, iyi yaşayamazdı, toplumdaki diğer kişilerle iletişim kuramazdı, fildişi kulesinde yalnızlıktan patlardı.
Yazarlar ne yaparlar, ne mi yazarlar?
Ne yaparlarsa iyi yaparlar, güzel yazarlar.

Erhan Tığlı

Yazarlar, kabullenememekle malül içte ve derinde sağlıksız kişiliklerdir. Yazmak olağanlaştırmanın ve normalleştirmenin en kolaya gelen aracıdır, yazar, kendisini yazdıklarına ikna eden bir safdildir.

Yazar, kendini olduğundan önemli bir konuma koymak zorunda hissedendir, hep sevilmek ve okşanmak ister. En bulanık yazıları yazanlar bile böyledir, kendilerini kendileri kabul edemekdiklerinden başkalarına havale ederler kendilerini...

Ve birgün gelir, yazar kendisini öyle katlanılamaz derecede inkar edecek bir hale gelir ki "Üçüncü Şahsın Şiirini" söyler vapur iskelesinin kıyısındaki çaycıda...

Oysa "seven" her daim "Birinci Şahıs'tır." Bir ilişkide ancak yazar "Üçüncü Şahıs'tır."

"Üçüncü Şahıs" sadece üçüncü sınıf bir hayrandır...

SHY tarafından gönderildi.

"Üçüncü Şahıs" sadece üçüncü sınıf bir hayrandır...

bunu biraz acar misiniz?hayranlik sizce siniflara mi ayrilir?

ve nasil ayrilir merak ettim.

Bana tuzak kurmayınız Hanımefendi

Saatlerce ve satırlarca yazı yazdırıp "işte yine saf bir erkeği daha cazibeme mahkum ettim o artık benim uydumdur ancak benim gidebildiğim kadar derinlere ve uzaklara gidebilir zira her daim çekimimde ve etrafımdadır", dedirtmeyeceğim size

Aşk biraz "itişip kakışmak, ölçülü şekilde savaşmaksa" işte size birinci sınıf bir hayran yukarıdaydı, görmediniz mi ?

xxxxx xxxxx xxxxx


Bu kız nasıl biri acaba ?

Yahu okumayla yazmayala bu kadar ilgili olduğuna göre muhtemelen orta boylu,tıknaz, balık etli ya da daha fazla kiloludur... Giyimine kuşamına, saçlarına ve makyajına çok da dikkat etmiyordur. Kaç kişi gördün ki hem yazar çizer olacak hem de gözalıcı güzellikte... Rüya olmalı, gerçek pek de rüya gibi değilidir değil mi ?

Ama ya çok güzel ve akıllı ve kendini çok iyi tanıyan biriyse... Önyargılarım beni yaşamımın büyük dönüşümünden mahrum etmemeli beni...denemeliyim. Denemiş olmak hiç denememiş olmaktan iyidir sanırım yani... En fazla onurumu kırmaya kalkar ve ben hiç etkilenmemiş gibi yaparım ve ondan gizlice intikamımı da alırım...

Eve gidince ağlarım ama o asla bunu bilmez...

Ben görüneninden ya da göründüğü kadarıyla hayranım O'na, verdiği kadar alabilir benden...eğer bana acı vermekse, özbenliğimi yaralamaksa amacı ben ona hiç mi hiç acımayacağım...Sinsilik ve somuta indirgenmişlik benm hayranlığımın ve aşkımın damarlarında gezinendir...

xxxxxxxx xxxxxxxxxx xxxxxxxxxxx


- Hayri...

- Efendim abi, geliyorum...

- Oğlum hani dün bir kız gördüm ya vapurda

- Hııı evet, hani şiir falan yazdım acayip içim acıdı, çok benim olsun istedim dediğin kız değil mi ?

- Ee herhalde yani Hayri... Lan oğlum dün cepten konuştuğu o herife verdi mi be acaba ! İçim gittiydi be...

- Ya abi, nasıl adamsın sen yahu... Şimdi dünkü şiiri yazan adam mı söylüyor bunları...

- Ne var oğlum, ne yapalım yani... Biz maymun gibi kıvranırken, şişenin dibine vurmuşken kim bilir o... Hiç o beni düşündü mü ha... Şiirimi yiyeyim Hayri... Beceremedim işte kıza bir şekilde yaklaşmayı...O da gitti...

- Şefim iki çay bir soğuk su getirever be... Su Hasan Kardeşimize, yüreği yanmış söndürsün biraz he he he

- Oğlum suyu muyu boşver de şu kızıl kızı gördün mü, bana mı bakıyor...

- Vallahi bilmem ki, buraya doğru bakıyor ama şehla sanki biraz nereye baktığı tam anlaşılmıyor...

- Hadi len oradan ! Şaşı sensin..Beni kesiyor oğlum kız... Hooopp garson..Baksana... (Dünün intikamını bugün almanın sırası geldi,diye düşünerek) Garson neredesin yaaa... Şöyle yanardöner birşey hazırla da şu kızıl ablanın masasına bırakıver selamımla birlikte, haydi canım al şu yeşili, tamam mı gülüm...

Avam bir diyalogmuş gibi gözükse de çoğu kere yazarın aşkı ve hayranlığı yukarıdaki tavrın süslenmiş ve inceltilmiş halinden ibarettir, çünkü yazar dediğin adam kendinden başka fazla birşeye değer vermeyen bir bencildir. Bencil olmasa binlerce insana kendi hayallerini yahut yaşamını satmaya neden gerek duysun ki !

xxxxxxx xxxxxxxxxxx xxxxxxxxx


Eski Cherry yeni Kiraz Hanımefendi

Beni tuzağa düşüremeyeceksiniz

Yazmayacağım öyle satırlarca falan diyeceğim de çay da bitmiş sigara da ben bunları yazarken... Yoksa ikinci sınıfa mı geçtim yoksa üçten mezun mu oldum yahu...ben...

Neyse belki bir şiir yazarım geçer

kelimeler üzerinde inanılmaz güzellkte sihirleme yaparak,illüzyonun en görülmez şekliyle sizi nerelerden nerelere götürdügüne siz bile inanamazsınız............yazarlar işte bunlardır......

Yazarlar kelimeleri içinde tuttamayan insanlardır..Başlayınca yazmaya sonu alınamaz heralde bir daha..Başkası gibi düşünen başkası gibi yaşayan insanlar her kitapta..

Yazarlar yazsın bizde okuyalım :A

Güzel bir yazı teşekkürler.(Artı rep+)
Bende amatör bir yazar olarak konuda anlatılanları mantıklı buldum...