Konu: ...:Dokunsam tenine; su toplar parmaklarım:...(VEDA)

not:yazıların hepsi alıntıdır...


Her harf, yakıp kâğıdı, tek tek dökülür yere;
Eğer adını yazsam!..

Gözüne baksam; ateş akar içime...
Sokulsam; tenim kavrulur nefesinden, kururum susamış fidan gibi!..

.....

Aaah, dokunsam yârime; su toplar parmaklarım!..

Saçının her bir teli ateşlenmiş fitildir, bilirim;
Değdiğinde yüreğime yer(i)yerinden oynatır!..

Eriyen bir kırmızı mumla mühürledin ağzımı;
Hapsoldu dilim!..

.....

Mahpus oldum, içinde...
Sordular; kim o?..
Düşündüm;
Ben kimim!..

Kimim ben?..

.....

Kibrit yanar, tükenir;
Yaktı, diye suçlarsın parmağının ucunu!..

Suçlu kim?..
Ve suç ne?..
Saçının bir teline dokunamam..
ve bakamam yüzüne..
ve sokulamam nefesinin yayıldığı havaya...
Ateşin kararttığı bir kibrit çöpü gibi; yandıkça eğilirim, kıvrılırım, bükülürüm elinde...
..de, diyemem;

Mühürledin ağzımı!..
Hapsoldu dilim, açılmaz artık dudağım!..

Dokunsam tenine; su toplar parmaklarım!..
Sokulsam; kavrulurum!..
Baksam;
Ateş akar içime...

.....

Eğer adını yazsam...
Her harf, yakıp kağıdı, dökülür tek tek yere!..

Kara bir defter var elime, rengini açmaya çalışıyorum .
Onayladığım birşey yok senden gelen,
Çare/siz/likten, kabul ediyorum...





Anlamaya gayret etmeksizin anlamsız deyip geçişler,
Dinlemeye gayret etmeksizin kulaklarını tıkayışlar,
Bakmaya gayret etmeksizin görmeyişler,
Sorular... Sorular... Cevap vermeyişler/Susuşlar...

Sağır mısın?

Kör müsün?

Lâl misin?


Kara bir defter var elime, rengini açmaya çalışıyorum .
Onayladığım birşey yok senden gelen,
Sen/Siz/likten kabul ediyorum...



Sevmeye gayret etmeksizin, nefrete bürünüş,
Paylaşmaya gayret etmeksizin, hücrelere yöneliş,
Sarılmaya gayret etmeksizin, yalnız nöbetler.
Karalar...Karalar... "Akla" desem/Susuşlar...




Kara bir defter var elime, rengini açmaya çalışıyorum .
Onayladığım birşey yok senden gelen,
Parçalarımı toplamaya çalışıyorum...



Aynı ayın altında parçalanışlar,
Aynı toprak üstünde tek sıra adımlar,
Ayrı yüreklerde birbirinden kopuşlar.
Karanlık gece/Dermansızlık/Susuşlar...

Kalamam...!
Serseri bir şarkı bir akşam üstü parçalar beni...
Tutmasın elleriniz,ellerinizdeki şefkat,ellerinizdeki hançer...
Aklım uçar gider;nazlanırım,sızar kalırım kimseler kaldıramaz...

Beni hırpalayın...
Herbiri paslı çivilerinizi sokun dilimin yumuşaklığına...
Kangren olurum,kesin kollarımı ama yine de kalamam...
Dilimde nasır tutacak,dokunduğu her dudağı çizip kanatacak...
Kalamam; kanatırım,kanarım!...
Ama Kalamam...!


Bir bekleyenim vardı,bir zamanlar...
Aynı soğuk iklimin,aynı sıcak sesi mi hala?
Aynı suyun aynı yatağı serilmese de ayağıma,gitmeliyim...
Toz gibi dağılmalıyım omzunda...
Gitmeliyim...!


Kalamam...!
Beklemekten bahsetmeyin!
Zehir akar içimden kanım değil,bakamazsınız,zehir tutar bayılırsınız...
Altımda çul yok,üşürüm...
Bana deli deli yanmalar düşer,sofranızda ateşiniz yok!
Sığ sular kırmızıya bulandıkça ...
Doğru sözler art arda kullanılınca...
Ben buralarda nefes alamam...


Merhabalar vardı...
Merhabaların heyecanı,telaşı...
Merhabalar vardı;eksik,bazen yalan bazen sahici...
Merhabalarım kırıldı;kalamam!
Gitmeliyim..
Vakti geldi...
Bağlasanız duramam...

Kalamam...!
Eksilmişim,azalmışım...
Eksilten ,azaltan merhabalara inat...
Selamı çoğaltan,coşturan illerde...
Dillerde...
Ve ellerde...
Son bulsun nefesin diye...
Kalamam artık...

Kalamam...!
Asidir yüreğim, laf anlatamam...
İç kanama gibiyken adın canımda...
İmkanı yok...


KaLaMaM ..

...!

Birazdan "buraya kadar" olduğunu fark edeceksin.
Eski evimin duvarlarındaki
Bir çatlakla sıkıştırıp anıları...
Çekip perdeleri, çarpıp kapıları
İhanetini köhne bir evde
Cezalandırmak olacak son yapabildiğim ki,...
Yüzüne dünyamın kapılarını kapayışım bu.
Ölümü kahpe bir yüreğin seven bir yürekte ki,
Yok pahasına satılacak senli zamanlar,
Hiç olup kalacaksın,

Az sonra...

Ben gidince...

....Sen biteceksin...

Birazdan, buraya kadar vukuatım olacaksın bu yolda.
Kalan ayak izlerimi yiğitce yağmurlarla silip arkamdan,
Patiska misali mendil yapıp fersudeliğimi,
Duvarlarda yüzümü eskiterek,
Gitmek olacak son bırakabildiğim ki,.
Bu kent, bu dört duvarlar
Çoğaltmayacak artık hüzünleri,
Yansıtmayacak aynaların gözü yıkılmışlığımı,
Dudak ısırığımı ki,.
Kızıl damlalarda görülesi
Hiçbir şey kalmayacak yaptığına dair...

Az sonra...

Ben gidince...

.....Sen biteceksin...

Çünkü!
Göz tanıklık edemeyecek kadar dolu,
Yara tedavi edilemeyecek kadar derin,
Dil şaşılası kadar şaşkın..
Ve,..
Sen lanet aşkım!
Az önce,..
Battın...

Sen gittiğinden beri duygularımın körelmesinden korkardım.
Korkardım dedim ya..
Korktum,köreldim..

Sana dair yazdığım yazılarımın sonuna nokta koymak istiyorum artık..
Bu;bitmişliğimin,tükenmişliğimin,yorgunluğumun ve sana olan sevgimdeki eksilmenin bir yansıması..
Noktayı koyuyorum bu son satırlarımda..Sana ve sana olan sevdama..

Üç noktasız yaşamanın ne olduğunu bilmek istercesine..
Beklemeden,umut etmeden,gözlerim dalmadan,acaba gelir mi? diye beynimi allak bullak eden sorulardan kaçarcasına..
Oku ve bil ki sana,bana ve bize dair olan her şey aslında yalanmış..

Ayrılık tek sırdaşım olmuş geceler boyunca..
Yazılan senaryonun iki zıt karakteriyiz..
Bu oyunda bir kazanan bir kaybeden olacaktı..
Perdeyi Seni unutmak için indirdim..
Sen beni,ben seni bir daha görmeyeceğiz..
Bu son film..
Son kez olsun tut ellerimden..
Ve gülümse bana..
Gülümseki yanağındaki gamzeye gömeyim kendimi..

Anlayacaksın bir gün senin için dökülen bir damla yaşın ne anlama geldiğini..
Anlayacaksın kaybetmenin vermiş olduğu sızıyı..
Anlayacaksın kazanmanın aslında bir yalan olduğunu..
Ve işte o zaman sende ağlayacaksın..
Ve anlayacaksın bensizliğin,sensizlikten beter olduğunu..
Şimdi çek git yoluna..
Yolun aydınlık,bahtın açık olsun..eywallah..

"SUS nolur! "

Gözlerine bakmak geliyor içimden,konuşma sakın..


"DİNLE nolur!"

Söylediklerimi degil gözlerimi dinle..
Sözler sussun bu defa..
Sabah olmamalı,gece bitmemeli..
Şahit olmalı bu sefer ay,gidişine..
Yıldızları tek tek takmalıyım ardın sıra peşine..
Gözlerin,gecenin karanlıgını silmeli sözleriyle..

Buna rağmen gitmemelisin yine de..
Gecenin zifiri karanlıgında mavi gözlerimi ışıldatmadın bu defa..
Muhtacım ,ihtiyacım var buna..
Şimdilik gitme..


"BAK nolur!"

İkimizin yüzümüzden ne hale geldi ayrılık!!?
Onu bile elimize,yüzümüze bulaştırdık,beceremedik..
Ayrılık onurludur..
Unutma!!
Gittigin zaman geri dönmemelisin ki incinmesin gururu..




"YAPMA nolur!"

Işıgını durmadan yollamasana gecelerime..
Aydınlatmasana her seferinde karanlık gözlerimi..
"Ayrılık" bunun adı,gelip durmasana!
Her gidişinde şu kahrolası dilimi dizginlesene!
Dizginle ki sana "GiTME" demiyeyim..


Kabul et artık,ayrıldık biz..
Sabaha çıkmayan gecelerimle beni baş başa bırak..
Artık durmadan gelipte alışmamı zorlaştırma..
Artık hayalerime dokunupta ayrılıgın gururunu kırma!!


"OFFFF nolur!"

Vurdu yine saat gece yarısına..
Geldi yine ağlamaklı ayrılık sarkı tınılarını dinleme zamanı..

Hayallerim...!
Yalnız ve kimsesiz bırakın beni artık..
Getirmeyin gecelerime onu durmadan..
"Nolur diyorum, nolur...."

Artık kabullenmişliğin yorgun havasını çalıyorum şimdi..
Vurgun yemiş satırlarım son yıkıntıların altında çırpınırken,
Ben derinden bir türkü tutturmuşum akıp giden zamana..
Hislerim yanıyor!.. Dumanını çekiyorum içime efkar sigarasıdır diye,
Ve ben artık, kaybetmişliğin ardından ağlayan çocukları oynuyorum..

Neydi bizi bu karanlığın girdabında rotasız bırakan,
Neydi hislerimizin dumanını savuran?..
Yok olmuşluğun keyifsizliğini mi sürmeliyim şimdilerde,
Yoksa senin yok oluşunun acısını mı sindirmeliyim içime?..

Yoksun!..
Bir hayal kadar duman, bir duman kadar bulanık hayalin..
Tutunacak gibi oluyor ümitlerim,
Bir adım veriyorum sana karşı,
Bulanıklığı da kalmıyor dumanının..
Yoksun!..
Az önce verdiğim nefes kadar anlıktı varlığın,
Az önce hayat verdin bana, ama şimdi; yoksun!..

Karşımda bulanık dumanın, içimde hislerin alevi
Ve elimde kalemim..
Son demlerini döküyorum satırlara teslim olmuşluğun,
Son nağmelerini mırıldıyorum titrek dudaklarımdan
Ve üşüyen ellerimle enkazını oluşturuyorum
Ardında yıkıntısını bıraktığın satırların..

Sen, tutulan el kadar sıcak bir gerçek,
Verilecek bir nefes kadar da gidicisin..
Tutsam içimde öldürecek, bıraksam uçup gideceksin..
Sen, efkar sigaramdaki duman kadar hayal,
Enkazından kurtulamayacağım kadar da
Yıkıntı bıraktın ardında..
Ve ben kabul ettim.. Yenildim, yok edildim..
Bir ruh kadar sessizim şimdi odalarda gezinen,
Gözdeki fer kadar gidiciyim ben de..
Elveda hayallerin kahramanı, elveda aşkın dumanı,
Ve elveda yıkıntılarımın mimarı..
Yak!.. Yık!.. Estir dumanını!..
Gözlerimden feri de çek!.. Öyle git!..






Nasıl olsa gidişine bağlamıştım ipimi,
Mezar taşıma da adını çiz, öyle git!..

Sende beyninin içindeki binlerce düşüncenin arasında kayıp olup, uyumayı unutur musun ?
Ben unuturum!

Gece olupta başımı yastığıma koyduğumda, saatlerce debelenirim yatağımda, bir sağa, bir sola, sonra tekrar sağa ve her sabah gün ışıdığında solumdan kalkarım yatağımdan.

Ben karanlıkta uyuyamam bilirsin, odam hep aydınlık olmalı.
Sahi seninle uyumuşmuyduk karanlıkta ?
Ya da ortak olmuşmuydun aydınlığıma ?

Kaç gece kan-ter içinde uyandın düşlerinden ?
Kaç gece doğrularından yanlışlarını çıkartıp, çıkan sonuca hayıflandın ?
Kaç gece yüzleştin kendinle ?

Aklından geçenler kalbinin sesini susturur mu hiç ?
Yaşanan ve yaşatılanların içinde mantık aradın mı ?
Param parça ettiğin kalpleri eski haline getirmeyi istedin mi hiç ?
Ya kırdığın insanlar, onlardan af diledin mi acılarını hafifletmek için ?

Kalbin bir kafese koyulmuş gibi çırpınır mı kuş misali ?
Ellerinle yarıp etini, çıkartmak istedin mi hiç kalbini ?

Sorulması gereken milyonlarca soru varken ona sadece bunlardı bilmek istediğim, önemsiz bir kaç ayrıntı belki!

Kime mi ?
Hayatımda yer etmesini istediğim birine,
Bir çok isim takmışken aslında, şimdilerde kalbimin hiç kimsesi olan birine.
Beni hiç kimsem olacak kadar kıran birine!

Kalbimin hiç kimsesi,artık herkes gibisin.

Basım dönüyor
Bu kramp bosa degil
Yakındır ilk sefer
Gitmeler yabancım degil,
Biliyorum...

Buyuk bir kabullenisten suursuz bir özgürlüge
Öldürmeye calıstıgım her yanım dipdiri
"Git!" diyor seytan, "Bas git!"
Gitmeler yabancım degil,
Biliyorum...

Bir fay
Paramparca bir omur vasiyetim
İlk kez olmuyor ki!
Cıglık cıglıga demir alıyor icim
Tutacaksın oysa,
Gitmeler yabancım degil!
Biliyorum...

Tum acıların senin olsun yine
Krampların, bas agrıların
Cıglıkların dilersen..
Kinim, nefretim, sitemim yok
Sarkılar yalan,
Sen yalan..
Kalmam icin bir neden, yok..

yavaş yavaş..

soluklana soluklana...

"Gelmeler,gitmelere gebe kaldı artık..."