Konu: ....Aşk'a Dair Ne varsa.....

Ask...

Yüzmeyi bilmeden bizi attıkları deniz.
Aşk; şöhretten, servetten, kudretten ve hatta hikmetten daha hayırlı bir

kısmettir.

Aşk ve İman...

Birbirlerine benzerler.
Gerçek aşıkların ve gerçek dindarların sebeplere ve kanıtlara
ihtiyaçları
yoktur.
O aklımızca değil gönlümüzce bilinendir. O yaşanandır, anlaşılan ve
anlatılan değil.
Aşkın sözü ancak boş bir gönüle geçer.
Evet ancak boş bir gönlün efendisidir akıl; efendisidir akıl; efendili
bir
gönlün ise kölesidir.

Aşkta akıl susar; delilik konuşur.
Sanat, Dyonisius ile Apollon`un mücadelesidir derler.
Aşk ise Dyonisius`un zaferidir.


Aşkın Mantığı Yoktur...

Beni acıtabilmek için önce nereye vuracağını çok iyi bilmelisin.
Nereye vuracağını bilmek için beni çok iyi tanımalısın.
Beni çok iyi tanıyabilmek için sevgilim olmalısın.
Sevgilim olman için seni çok sevmeliyim.
Yani?
Yani seni çok seversem; beni acıtabilirsin.
Eee?
Ne ee`si?.... Ayrılıyoruz.


Aşk ne kadar şiddetliyse, ayrılıklar ve kavgalar da o denli şiddetli
olur.
Hiç kavga etmeyen aşıklar mı? Birbirlerini değil ebeveynlerini
bulmuşlardır.

Aşkta huzur mu? Sadece bir ateşkestir.
Aşk bir meydan muharebesidir. Her yanı ateştir, bıçaktır, nal
sesleridir.
Tehlikelidir.
Ölüm doludur. Ama olağanüstü güzeldir. Ortaçağlar kadar güzeldir.
Sıradağlar
kadar güzeldir. Dörtnala Koşan atlar kadar güzeldir. Dağlar... Gökler ve

atlar... Haykırarak birbirine kavuşan ordular. Ve bütün ihtişamı ile
ortaçağlar. Aşk işte bunların buluştuğu yerdedir.

Büyük bir aşk her zaman bir rastlantıdır. İlişki ise sipariş edilir.
Satın
alınır. Hak edilir.
Hatta çalınır. Ama aşk sadece bulunuverir. Birdenbire... Aşk her zaman
haber
vermeden gelir ve hazırlıksız yakalar. Çünkü aşk bir süvari baskınıdır.
Ne
olduğunu anlamadan kargaşanın ortasında buluverirsin kendini. Savaş
naraları, nal sesleri arasında. Silahsız, korumasız, ayakların çıplak...

Ve
parlar aniden bir kılıç üzerinde. Bir tek darbeyle alır canını. Bir at
başı
seçebilirsin sadece hayal meyal. Sağrısı ter kan içinde, ağzı köpük,
kulakları dik, burun delikleri kocaman açılmış.
Süvarisi kim?..
Niye şimdi?..
Ve niye sen?..


Aşka ilişki diyorlar...

Kimler?
Sevgi budalaları, terapistler, Shirley McLainciler.


Aşıklar ne diyor?..

Bir çarpışma diyorlar.
Yırtıcı diyorlar.
Kanlı diyorlar.
Ölümlü diyorlar.


Büyük ve gerçek bir aşktan beklenen son, her zaman bir faciadır. Böyle
bir
aşk ya bir cinayetle bitmeli ya da bir intahar. En iyisi bunların
birlikte
gerçekleşmeleridir.
Hoş, aşıklar için cinayet ve intahar zaten aynı
şeylerdir. Geriye her zaman bir tek ceset kalır. Sonsuza kadar sürecek
yegane aşklar yarım kalmış aşklardır. Sonsuza kadar süremeyeceğini
bilerek
yaşadığımız bir aşk daha uzun sürer.


Ne kadar sürer?..
Kim bilir, belki de sonsuza kadar sürer.


Bir Ömür Boyu Aşk...

Ya bir ömür boyu değildir; ya aşk değildir.


Bir Gecelik Aşk...

Ya bir gecelik değildir, ya da aşk değildir.


İnsanlar ne gariptir Yarabbi! Yine de herkes ısrarla ya bir gecelik ya
da
bir ömür boyu aşklar peşindedirler.


alıntı...

Tutulmasaydı dizlerim .
Titremeseydi sesim.
Ah !!!!
Utanmasaydım bir de .
Tutabilseydim.
Okşayabilseydim .
Öperdim ellerinden .
Kaybolurdum acemice telaşında .
Sustum …

Sevdim seni ........




sevmek; el ele tutuştuğunda kalbinde bişeylerin
kopmasıysa eğer,
sevmek; gözgöze geldiğin de hiç kıpırdamadan
bakabilmekse eğer,
sevmek; kalbini kalbinde hissetmekse eğer,

SENİ SEVİYORUM



alinti

Yorgunum.. !
Yoruldum..!
Yordular Yar..!

Senden yoksun ilerleyen her dakikamda sızlanmaktan ..
Her yalnızlığımda ki yalvarışımdan ..
Her Gecede yıldızlarla dertleşmekten ..
Yoruldum !



Çıldıracağım İnanki ..
Yokluğun bana hem yara hem deva olmasa ..
Yokluğunda sızlayan yaram , hayalinle avunmasa ..
Yalnızlıktaki yalvarışımı , Sesin kandırmasa ..
Yıldızlarla dertleşmemi , ışığın bozmasa ..

***
Geceye hep seni anlatmaktan ..
Her saniyeye seni koymaktan ..
Her geceye resmini çizmekten ..
Yorgunum !



Da ..
Yorgunluğum resmini çizmekten değil ..
Sensiz dakikaları saymaktan değil ..
Geceye seni anlatmaktan da değil ..

***

Resmini gecenin görmemesinden ..
Dakikaların Beni dinlemez gibi geçmesinden ..
Ve gecenin anlamamasından şikayetçiyim ..
Ve seni anlatacak kelime aramaktan Yorgunum ..



Yordu !
Gözyaşlarım gözlerimi ..
Yorgun düştü yüreğim ..
Söylemek istediğini anlatamamaktan ..
Yordun yüreğimi sevdiğim ..
Kendini saklamaktan ..

***

Nerdesin ?
Hangi Şehirde ?
Benim bulunduğum yerin neresinde ?
Neresindesin Yüreğimin ..
Neresindeyim Yüreğinin ..



Nerde olursan ol ..
Bi defa olsa gülümse karsımdan bana ..
Umutsuzdum yoksun diye , çok ağladım sensizliğe..
Kaybettim kendimi , Yok yüreğim , Verdim sana ..

***

Ben Kendimi kaybettim ..
Hayallerimden bana işledin ,
Ruhumdan Bana eser bırakmadın ..
Beni arıyorum artık ..
Boş , ıslak sokaklarda ..



Kendimi inanki çok aradım ıslak kaldırımlarda..
Kaldırıma bakıpta ,
Yüzümün yansımasını görürmüyüm diye ..
Çok dolaştım yalnız yalnız o sokaklarda ..
Aynaya bakmaya Korkar oldum ..
Her aynaya bakışımda seni görmekten ..
Ya Dayanamazsa Yüreğim Bir gün ..
Kaybolur giderse karsında , aynada ..

***

Islak kaldırımlarda arıyom şimdi kendimi ..
Ben yansır mıyım acaba kaldırıma ..
Benim kendimi aradığım kaldırıma sen yağıyorsun aslında ..
Baktığım her yer sensin..
Sen oldum ..
Benim kim oldugum önemli değil ..



Yoruldum aramaktan kendimi ..
Yordum Yüreğimi ..
Yordu beni kaldırımlar ..
Korkuttu aynalar ..
Ben kendimi ararken sokaklarda ..
Serseri bir kuş gibi uçmuşum aslında ..
Sevdanın sokağında ..

***

Vuruldu artık artık o kuş kanatlarının altından ..
Tekrar uçabileceği meçhul ..
Yaralı şimdi ..
Düştü Sokağın ortasına ..
Kalkabilirse tekrar uçup gidecek uzak diyarlara ..
Ama yaralı ,
Kanı fazla ..
Kalkamayacak yerinden ..
Kalacak sokakta ..
Sevdanın ortasında ..
Kanayan bir kanatla ..



Koskoca sevgi ülkesinin ..
Boş bir sokağında ..
Umut caddesi ile zaman bulvarının arasında ..
Kanadı kırık ,
Yüreği yaralı ..
Ağlıyor , Sızlıyor , Acıtıyor yarası ..

***

Zaman ya onu vuracak tamamen öldürecek ..
Ya da duracak dünya dönmeyecek ..
Sevda takviminin Kimbilir hangi gününde ..
Zamanın Hangi dakikasında bilinmez ..
Yüreğin yaralarının sarılacağı ..



Sevda aynı hissi taşımaksa ..
Aynı hayallere dalmaksa ..
Paylasmaksa ..
Ve ben o sokakta uçan kuşsam ..

***

O Sokakta Kalacağım hep ..
Yemin ederim sana ..
Yüreğim sende olsada ..
Yaram durmaksızın kanasada ..
Ölümü bekleyen hasta gibi ..
Bende bekleyeceğim seni ..

Hayattan beklediğim küçücük yüreğime sahip çıkacak bir sevgiydi oysa...

Olmadı...

beklediğim o küçücük sevgiyi yaşayamadım onunla...

anladım ki hep ters yollardan

Kesişmedi bir türlü yollarımız.

O gelirken bana, ben gitmelerde; ben ona koşarken de o pes edişlerdeydi.

Anladım ki sevemezdi beni...

Çünkü farklıydı bizim dünyamız..

O bakarken karanlığa benim gözümü alıyordu ışık.

Ben karanlıklarda boğuşurken de o aydınlıkta yolunu bulmanın sevincini yaşıyordu.

İşte biz hep böyleydik. Evet-hayır arasında gittik geldik. <******>

Ne evet diyebildik ayrılmaya ne de hayır.

Ama bir yandan da birbirimizsiz hiç yapamadık.

Bir nokta yaratmaya çalıştık kendimize;

Ama “biz” olamadık.

Aynı noktadayken bile o kendi oldu ve ben de ben oldum inatla.

Bizim diyebileceğimiz hayaller kurmadık.

Hiç elele dolaşmadık, hiç sokak ortasında öpesi gelmedi beni.

Pembe panjurlu evi bırak, bizim olan bir şeyin hayalini bile kurmadık.

Oysa çok istedim onunla biz olmayı...

Elele dolaşmayı, deliler gibi öp&#252;şmeyi... <******>

Sonra istedim iş çıkışlarımda beni alsın y&#252;r&#252;yelim birlikte sokaklarda..

Baş başa cafeye gidip çay içelim, tavla oynayalım...

Ama o hiç sevmedi böyle şeyleri...

Hep bir kaçışlarda oldu...

ben ona benzemeye çalıştıkça o farklılaştı benzetmedi kendine.

O, hiç bana benzemeye çalışmadı bile.

Hayatının içinde sıradan bir alışkanlık gibiydim.

Bazen sığındığı limandım, ama hep kısa oldu molaları...

İçtiği rakıyı kıskanırdım bazen.

Rakıyı içerken aldığı zevki benleykende alsın isterdim.

Şarkı söylerken, gözlerimin içine baktığında beni görmesini diledim hep. <******>

Hiç onun içinden gelmedi ki bana sarılmak,

&#214;zlerdi beni ama rakı içmeyi özlediği kadar değil...

Konuşmazdı benimle çok fazla..

“G&#252;n&#252;n nasıl geçti” diye sorar

“benim ki ise yoğundu” der biterirdi.

Sonra ona anlatmaya başlardım g&#252;n&#252;m&#252;, bir bakardım uyumuş bile..

Onun hakkında başkalarının bildiği kadar çok şey bilmedim hiçbir zaman.

Hep ondan bekledim paylaşmasını

Ama o hiç öğrenemedi paylaşmayı...

Zorlamadım beni sevmesini,

ben sadece sevdim ve sessizce bekledim.

<******> Duyurmadım hiç ona çığlıklarımı...

Belli etmedim ağlayışlarımı

Sonra g&#252;n geldi bir baktım ki kendime ben benlikten çıkmışım..

Onun elinde oyuncak olmuşum,

İstediği zaman eline alıp, istediği zaman bıraktığı

Zaman zaman yenileri gelince de kenarda unuttuğu...

Ve şimdi fark ettim ki paramparça bir halde kalmışım ortada.

alinti

Gözlerim ıslanır nedensiz. Kaç kez kalemini kırdığımı bilemezsin.
Kaç kez silmek istemişimdir defterden izini.
Oysa hayat silgi kullanılmayan bir sanattır değil mi?

Saklarım iki parça kalemleri. Oysa hangisinin hangisine,
ait olduğunu hiç bilmemişimdir.
Sensiz olduğu için vazgeçtiğim her şeyden,
hiç pişmanlık duymamıştır da içim.
Sen dahil kimse bilmez yerini.

Ağlamaz gözlerim. Islanır nedensiz.
&#199;&#252;nk&#252; kusmak yerine susmuşumdur sözlerimi.
Şarkıları martılara atmışımdır koparıp koparıp.
&#214;l&#252;m nedenleri denizin kirliliği sanılmıştır.
Oysa benim yerime, aşk için,
vermişlerdir öm&#252;rlerini ömr&#252;me.

Gözlerim ıslanır nedensiz. Ağlayamaz ç&#252;nk&#252;.
Denizde çöle d&#252;şm&#252;ş&#252;md&#252;r. Buhar olmuştur içimdeki
pınarlarım.
Bir fırtınada ağlarım bir g&#252;n.
Acısı çıkar ağlamalarımın. Sen yağmur sanırsın,
ben &#252;st&#252;ne yağarım.
Sen ağladığımı bilmezsin, oysa benle ıslanırsın...

alinti

İNSAN ANCAK &#214;ZLEMİŞSE YANLIZDIR..!!



Yaşam bir tesad&#252;f değil, yaptıklarınızın aynada bir yansımasıdır.

İNSANLAR ;
onlara ne söylediğinizi unutabilir
İNSANLAR ;
onlara ne yaptığınızıda unutabilir
AMA ,
İNSANLAR ;
onlara kendilerini nasıl hissettirdiğinizi asla
UNUTMAZLAR...


Yılların akıp gitmesine öfkelenme; gençliğe yakışan şeyleri g&#252;l&#252;mseyerek teslim et geçmişe.


Arkadaşlar melekler gibidir, bizi ayağa kaldırırlar kanatlarımız uçmayı unutunca.

Ne başlangıç ne de son vardır.
D&#252;n tarihtir.
Yarın bulmaca.
Bug&#252;n hediyedir.


Hayat yalnız biz izin verdiğimiz gibi geçer. İyi ya da köt&#252; hızlı ya da yavaş...

Her şey bizim elimizde, sevgi de, aşk da, başarı da. Ama ancak kendi ruhumuzla buluştuğumuzda...


Her ne beklentide iseniz,hayattaki g&#252;zellikleri o şekilde yaşayın ki mutluluklarımız,gelecekte anımsadığımızda bile tekrar yaşarcasına duygulandırsın bizi...


Uzaklar sizi yıldırmasın,
Unutmayın g&#252;neşin doğduğu,
Her yere gidebilirsiniz,
Yeterki y&#252;reğiniz karanlıga göm&#252;lmesin...

Yaşamak g&#252;ne dokunmaktır..


Sen kendini önemsediğin anlarda yıldızlara dokunabilirsin..

Gecenin dinginliği, g&#252;nd&#252;z&#252;n hareketi.
Renklerin en g&#252;zeli, çiçeklerin en tazesi...ve bu sevdanın sebebi... G&#252;l&#252;ş&#252;nd&#252;r...


alıntı

Doğrularınız arasında ortayı bulmak olduğu gibi, g&#252;nahıyla sevabıyla kabul etmek... Zor,çok zor...

Birini sevdiğimizde, onun kendi hayatına dair, bizim pek de görmek istemediğimiz huyları davranışları biçimleriyle bizi nasıl da huzursuz eder.
Asla onun da kendisine ait bir d&#252;nyası olduğunu kabul edemeyiz.
Her şeyi kendi açımızdan d&#252;ş&#252;n&#252;r, ''Ben bu durumda öyle yapardım'' der onu suçlarız.
Sıklıkla da onda görd&#252;ğ&#252;m&#252;z hatalar zaten bizde var olanların yansımalarıdır. Karşımızdaki kişi aracılığıyla kendimizi eleştiririz.

Başkalarında kusur bulmak ne kadar da kolay değil mi?
Kendimize olan g&#252;venimiz azaldığı ölç&#252;de, m&#252;kemmel bir ilişki arayışımız da artar. &#199;&#252;nk&#252; böylece m&#252;kemmel bir insan seçerek kendimize olan g&#252;venimizi telafi yoluna gideriz.

Aslında m&#252;kemmel görd&#252;ğ&#252;m&#252;z biri tarafından seçilmek içindir b&#252;t&#252;n yapılan.

Hayatta b&#252;t&#252;n g&#252;n ne kelimeler sarf ediyoruz bir d&#252;ş&#252;n&#252;n.

İki g&#252;zel kelimeyi söylemek çok mu zor? SENİ SEVİYORUM.

Onlar gelecek..

ve alıp ruhunu terkilerine, sırrakadem basacaklar..!!


tırnaklarından başlayacaksın soğumaya, y&#252;reğinde son bularak..!! ki buz kesip hissiyatımı , kora salmak neymiş bil..!!

Tensel bir yangından arta kalan , d&#252;şsel karaları çaldım gözlerime,

yokluğunu hoş görmeyeceğim işte..!!

yarınlarımı yitirdimya d&#252;n,, olduğum yerde sayacağım inadına, hep aynı yanıklığımla seveceğim seni yine...

Yollarını içip yılların dibe vurduğunda , saçlarına ilişen akların bir tekini bile &#252;st&#252;ne kondurmayan gecelerinin d&#252;ş vurgunu olacağım...!!

Saatler onikiyi vurduğunda ''zoonnk!!'' sesleriyle çınlayacak vicdanın..!! ellerinin ayasıyla y&#252;klendiğin y&#252;reğin kusacak gözlerimi yastığının kenarına.. ben geceye ağlarken , kulak kıvrımlarının içine sızacak iç çekişlerim , öyle 'ah!' inleyeceğim ki,

sende beni ağlayacaksın..!!

Bitimlik gecelere ısmarlayacağım seni, hep son sandığın yerden başlayacaksın...

ve saatler ikiyi vurduğunda sahte uyku nöbetlerini ayartacaksın... gözçukurlarına bir hayal çengelleyeceksin ,ağzına varan tuzlu suya aldırmadan....


O dağın eteklerinde olacaksın yine, aşka kılpayı... ve y&#252;reğinde kentinin rengini giymiş kaldırım taşları.. ayın perdeleri kapalı...

sol omuzundaki meleğin kanadından almak için arta kalanlarımı , titrek parmaklarım değecek sana... nicedir mekruh kılmıştın ya, hani dokunulmazlıklar gerekti ya..!! değdiğim yer köpr&#252; olacak gönl&#252;ne... ve ellerim boyandığında kızıllığına, ayaklarının topuklarına mıhlanan anılarımdan kayacaksın..!!



susma..!! susma(malısın)...

d&#252;ş içimin boşluklarına d&#252;&#252;şş..

bu kez,, bir ''sus'' d&#252;şecek payına...

Ve...

ilk kez sen ! olmayı deneyeceğim,, acıttığım yerden acıya acıya s&#252;r&#252;len , tenezz&#252;ls&#252;z ardına...

d&#252;&#252;şş içimin boşluklarına ,ben sana değmem..!!

Saatler.. &#252;ç&#252; vurduğunda.. bağından hen&#252;z kopmuş bir öl&#252;m dikilecek gözlerinin tam karşısındaki isli duvarına..!! kirpiklerinde çocuk saflığı bir sevdanın g&#252;nahı.. yumulsan,, avuçlarının arasında buruşturulmuş deruni hicranımın faturasıyla, gözçukurları boş sağır zebaniler sulanacak o tatlı son soluğuna... son bir kelam bağışlanacak sana.. boyundan epey b&#252;y&#252;k cesaretinle ''dinle'' demeye a'nın yetmeyecek..!! ç&#252;nk&#252; , gözlerine değdiğinde harf harf suskunluklarım, beyninin kabuklarını yırtıp geceye fışkıracak vicdanın... affetmeyecekler seni asla!

Onlar gelecek..

ve alıp ruhunu terkilerine, sırrakadem basacaklar..!!

tırnaklarından başlayacaksın soğumaya, y&#252;reğinde son bularak..!! ki buz kesip hissiyatımı , kora salmak neymiş bil..!!

Ve seni daha çok seveceğim inadına ,, berzaha kadar son bulmasın diye azabın ...

Yıldızların sahibinden bir kez verilmiş armağanımdı hayat, çalana bu bedel hak...!!!

hadi..

içimin boşluklarına d&#252;&#252;&#252;şş..!

ben sana değmem.........


alinti

Yıllar, yumruk olup durdu boğazımda...
Tıkanıyor nefesim...
Boğulacak gibi oluyorum...
(Kim bilir...?)
Belki de boş yere,
M&#226;lumun meçh&#251;lde kalması için, kendimi yoruyorum...
Her şeyin bir ömr&#252; vardır...
Sırların da...
Benimle öls&#252;n isterdim ama...
&#214;l&#252;ms&#252;z olduğunu duyuyorum...
Her g&#252;n öl&#252;p öl&#252;p dirilen bir hissin 'öl&#252;ms&#252;zl&#252;ğ&#252;'
nasılsa?
Duyumsuyor,
Bilmiyorum!
Şimdi,
Sana dön&#252;p yön&#252;m&#252; haykırsam!
T&#252;m endişeleri bir yana koyup,
&#199;ığlığa dön&#252;şse de sesim,
Desem ki...
Seni seviyorum!

G&#252;l&#252;msersin belki...
Belki de kaşlarını çatarsın...
Ne yaparsan yap umursamasam!
Korkmadan, çekinmeden, hoyratça tekrarlasam:
Desem ki...
Seni seviyorum!

Hem, hamken pişmişse gön&#252;l,
Edepten nasibi olur mu? ? ?
Say ki adım “Ham Yanık! ”
Say ki sevmeyi bilmiyorum!
Say ki...
Sayılamayacak kadar çoğum!
Hatta,
Seviyorum Seni ama,
“Sen” dediğimin kim olduğunu bile bilmiyorum!
Say ki, şerikleri çok bir Sendir bu!
Say ki, şirk koşuyorum!
Sana yanarken, başkasına ağlıyor...
Sana bakarken, başkasını gör&#252;yor...
Seni severken, başkasını özl&#252;yorum...
Say ki, şaşırmışım...
Şaşıymışım...
Ne çıkar be Sevgilim! ?
Umursar mısın bunları?
(Duyar mısın.....?)
Muhabbetsiz!
Sad&#226;katsiz!
Şekli ama ş&#252;phesiz!
&#220;stelik çılgınca!
&#220;stelik pek m&#226;sum!
Hatta sahte!
Hatta öylesine!
Ve belki azıcık!
Belki uçsuz bucaksız!
Desem ki...
Seni seviyorum!

Yılmışım susmalardan!
Fakat feryatlar da yalan geliyor!
En içli tövbeleri ederken k&#226;fir kesiliyorum!
En acı yakarışlar sırasında buz!
Yine de...
Her nefeste bir son,
Her l&#226;hzada bir sonsuzluk,
Her d&#252;nde bir şu anlık hissediyorum!
(Ne olur sanki......?)
Kıytırık bir h&#252;z&#252;nle,
Hiç utanmadan bakıp da y&#252;z&#252;ne!
Desem ki...
Seni seviyorum!

Ne ayıp!
&#220;stelik ne gerçek!
Ne kadar da hiç &#252;stelik!
Boğazıma d&#252;ğ&#252;mleniyor sesim...
Kesilmesin diye nefesim...
İşte bunun için!
Yani yine benim için!
Yani kıyamadığım için tatlı canıma!
Yani nefessizlikten ölmeyeyim diye!
Sana duyurmak için değil!
“Canım kurtulsun” için!
Nasıl bir sevmekse bu? ? ?
İşte,
H&#226;l&#226; “Var” olan “Ben” için!
Y&#252;zyılın yalancılarından bir yalancı olarak!
Y&#252;z&#252;m bile kızarmadan!
Gönl&#252;mde sanal bir yangın...
(Ne garip.......?)
Ateşsiz!
K&#252;ls&#252;z!
Desem ki...
Seni seviyorum!

Ve inanmadan kendim bile...
Söylerken kendi şirretliğime şaşarak!
Her “Seni Seviyorum! ” fery&#226;dında,
Kendi sesimden iğreniyorum!
Fakat s&#252;k&#251;t,
Tekrar sıkıyor gırtlağımı!
Tekrar tekrar...
Aynı hakikatli yalana dön&#252;p çaresiz...
(Neylersin......?)
Sevd&#226;lıymış gibi!
Ama sevd&#226;sız!
Utangaç ama arsız!
Desem ki...
Seni seviyorum!

Şerha şerha yarılmak bu!
L&#226;kin şerhi yok durumumun...
En iyi anladığım zamanlarda bile anlamıyor,
Anlamadığımı hissederken, &#252;stelik, her şeyi biliyorum!

Ve böylesi bilindikken her şey...
Cehlimin kokusu burnumun direklerini sızlatıyor!
(Ne anlama gelir.......?)
Bakmasam kılığıma
K&#252;ç&#252;kl&#252;ğ&#252;me aldırmasam!
&#199;apsız!
Cansız!
G&#252;d&#252;k bir duyguyla!
Bir koca sırrı döksem ayaklarına!
Desem ki...
Seni seviyorum!

Kovar mısın “Beni” kapından?
&#199;arpar mısın “Beni” suratıma? !
S&#251;retimin acımışlığıyla bakarken g&#252;l çehrene...
S&#238;retimi yakar mısın?
Olmayan y&#252;z&#252;me!
Yani bana!
Yani y&#252;zs&#252;zler arasındaki bu y&#252;zs&#252;ze!
L&#251;tfeder misin aşkını?

.........

Her şey bir yana dağılsa diyorum Sevgilim!
Her söz bir yana kaçsa!
Bu şiir de unutulsa!
Sadece insanlar değil,
B&#252;t&#252;n kuşlar...
Pınarlar...
Ve r&#252;zg&#226;rlar...
Herkes sussa keşke...
Her şey sussa...
Ben de sussam da...
Dolaysız, zamansız, apansız!
(Nerededir o dem......?)
Sadece Sen!
Desen ki...
Seni seviyorum!

alıntı

Duygulanmamak elde değil.

Bense şu söz&#252; severim

Senin için bir an, Benim için b&#252;r &#214;m&#252;r