Unut! demiştin giderken bana beni,unutmak kolaysa sen de unut hadi beni.
Unutalım hadi her şeyi,yakalım bütün güzel günleri,mutlulukla gülümseyerek çektirdiğimiz bütün resimleri…
Kolaysa unutacağım beni sevdiğin o günleri,sen de unut kolaysa kollarında sabahladığım tüm geceleri,

unut hadi! Seni seviyorum diyerek dudağıma kondurduğun her buseyi…
Kolay değil mi unutmak? Her uyandığın da beni yanın da bulamamak, bomboş yastıklara sen sanarak sarılmak,bütün kara ,yeşil gözler de ,seni ,beni aramak….
Haklısın belki de çok kolay,unut deyip de hiç bir şeyi unutamamak.Sen unutsan ,ben unutsam
Tenim unutur mu tenini,gözlerin nasıl unutur içinde kaybolan gözlerimi,saçlarım nasıl unutur çocuk gibi okşayan ellerini,unutalım hadi tenini, gözlerimi ,ellerini, bir yabancı gibi….

Unuttuk değil mi bitti hepsi ,ama kalbin kalbim onlarda unutur mu ?
bizim kolay unuttuğumuz gibi,unutmak kolay her şeyi senin de söylediğin gibi,güneşin doğması ,ayın geceyi sarması gibi, sen biliyorsun ben biliyorum unutmak kolay her şeyi, söyle sevdiğim canına can verdiğim, yolların da sana yürüdüğüm , YÜREĞİN DE YÜREĞİME ÖĞRETİR Mİ UNUTMAYI? onlarda unuturmu kolayca? BİZİ…