"İstanbuL agLıyor Sen AgLıyorsun
Hadi git git aRtık Ne duruyorsun...
İstanbuL agLıyor ben agLıyorum
hadi git git aRtık Dayanamıyorum...."


Git dersin... ALır bütün kokusunu, aLır yureginin en derinLerdeki aşkını, aLır kendini gider senden... Sense haLa bakarsın aRdından... Gitsin dersin... GüçLü sanırsın kendini.. Oysa yaLnızLıqın büyüLü kokusu daha ugramamıştır sana.. Bu güç ondan...
Gün boyu avuTacak bişeyLerLe ugraşırsın hep... Gün biter...
Gece oLur.... Katran karası bir gece başLar iç çekişMeLeriyLe... YaLnızLık süzüLüverir sinsi bi yıLan gibi koynuna... SüzüLür de zehrini akıtıveriir henüz kapanmamış yaraLarına.... AsLında herşeyin yaLnız oLduqunu yeni farkedersin... YaLnızLık koLLarında.. YaLnızLıqının da gözLeri ısLak... DudakLarından heCe heCe döküLür ayrıLıqa adanmış şiirLer...


Yar gitti.. Ardında agLayan bi çift göz, siyah bi yaLnızLık, bikaç hatıRa, bide ayrıLıq şarkıLarı bıraktı...


" Hiç Sevmedim.. Kimseyi senin kadar.. Yüregim yanmadı hiç bu kadar..."


Mavi dünyan kararmıştır artık... Bitsin bu ayrıLıq.. Bitsin bu meLankoLi...



Yok oLmicaq bi daha sevmiCem dersin.. Bütün sevişLere Lanet edersin.... Canını bu kez ne çok da yakmıştır aŞk... Yeni fark edersin... AgLamak istemezsin... YaşLar süzüLür sessizCe yanakLarından... DöküLüverir güL kokan avuçLarına.. HaLa yarin kokusu eLLerinde... Bir eski resme daLar gidersin...


Fark edersen hemen siL gözyaşını...Sen biLe biLme agLadıgını...