Konu: Sıradan Mısınız?

Affedersiniz, üzgünüm, dalgınlığıma geldi. Tabii ki değilsiniz, Siz farklısınız. Hemen anlaşılıyor farkınız. Gören anlıyor, ya da bakmasını bilen. Aslında çok da belli olmasını istemiyorsunuz farkınızın... Bilenler biliyor, değil mi? Ehh, her zaman değil belki ama, çoğunlukla diyelim. Tarzınızı yarattınız artık, kişiliğinizi belirleyecek kadar çok şey gördünüz, geçirdiniz. Pardon, bazen de geçirdiler. Ama hayat böyle zaten, bunu da biliyorsunuz.

Belki de çok çok ilerde değilsiniz ama ön saflara yaklaşmışsınız denebilir. Öyle çok ahım şahım bir hayatınız olmadı ama sürüden biri de olmadınız, yani, çoğunlukla. İyi bir eğitiminiz var, belki en iyi, belki normal okullarda okudunuz... Ama ne fark eder ki, insan kapasitesi kadar ilerler... Siz zaten farkındaydınız kendinizin, istediğiniz kadarını aldınız, kapattınız açıklarınızı. Kapatmadıysanız bile bu da bilinçli bir tercih olmadı mı sanki? Nasılsa mükemmel olunamayacağını biliyorsunuz, mükemmellik sıradan insanların kuruntusu diyorsunuz belki de... Evet, bilinçliydi seçiminiz. Bazen de bilmeden saptınız yollara ama... Ama, tabii ki, sezgileriniz vardı, onları kullandınız. Ehh, sonuçlardan memnunsunuz, en azından, çoğunlukla...

İnsanlara bakıyorsunuz şaşarak, evet çok şaşırtıyor insanlar Sizi. Nasıl da birbirlerini tekrarlıyorlar, nasıl da bıkıp usanmadan aynı yaşamları yaşıyorlar içlerinde bulundukları durumların farkına varmadan... Ev, iş, araba, sevgililer, eşler, çocuklar, sabah akşam mesaisi, ruhların zamana esirliği, angaryaların asıl olanla yer değiştirmesi... Bulunan kısıtlı zamanlarda yaraların sarılması... Siz artık yaralarınızı da hissetmiyorsunuz zaten. Klasik bir deyim olacak ve size yakışmayacak ama aştınız siz bunları... Hem de çoktan, hem de belki çok genç sayılacak yaşınıza rağmen...

Çoğunlukla değil ama bazen, gene de, gerekli olduğu zaman boyun eğiyorsunuz hayatın tekrarlarına. Ama istediğiniz zaman geri çekiliyor ve seyrediyorsunuz bu komik insanları. Evet, gerçekten ne kadar da çok yol aldınız hayatta...

Sıradan mısınız?

Hayır, hiç sanmam...

(alıntı)

Bütün kalbimle istiyorum sıradan olmayı....

Çoğunlukla değil ama bazen, gene de, gerekli olduğu zaman boyun eğiyorsunuz hayatın tekrarlarına. Ama istediğiniz zaman geri çekiliyor ve seyrediyorsunuz bu komik insanları. Evet, gerçekten ne kadar da çok yol aldınız hayatta...

Sıradan mısınız?

adamına göre sıradanım

ben sıradanım ,


sevgim nefrete dönüşmek üzere

Çoğunlukla değil ama bazen, gene de, gerekli olduğu zaman boyun eğiyorsunuz hayatın tekrarlarına. Ama istediğiniz zaman geri çekiliyor ve seyrediyorsunuz bu komik insanları. Evet, gerçekten ne kadar da çok yol aldınız hayatta...

Yazının mavi renkte olmasının uyandırdığı anlamlar var. Emin olun, kırmızı olsa başka yorumlar yapacaktım.

Sıradan olanda bulunan olağandışılıktır hayat. Ve anlaşılan çok nadiren insanlara lutfediliyor. "Evet, bu benim hayatımdır" derler."Bu benim bölgem"

İşte zaman zaman parsellenir mutluluklar da, yeni çağda mutluluğun hisseleri hızla düşüyor. Mutluluğa güvenen herkes iflas etti.

Yazının mavi olmasının, yorumum üzerinde büyük etkileri var. Mavi gözümü alıyor çünkü. Mavi en çok sevdiğim renktir.

Olağandışıda bulunan sıradanlık. "1 dakika önce konuşsam, bu dünyanın en olağandışı şeyidir" diyecektim."Dudaklarım bunu söylemek için aralanmıştı.Ama işte tam o anda sıradan olanı gördüm.Sustum".

amanın uzun zaman önce eklediğim konuya yorum yapılması ne hoş

bu arada edebiyat bölümüne uzun zamandır uğramadığımı farkettim
+
Aslında hepimiz özel olmak isteriz.
Sıradanlıktan nefret ederiz.
Bir farkımız olmalıdır...
Oysa farkında olmadığımız, zaten özel olduğumuzdur.

Şöyle bir etrafa bakıldığında bir çoğunun mutsuz olduğu dikkatlerden kaçmaz...
Sürekli bir sorgulama hali mevcuttur bir çok insanda...Farklı olma orjinal olma kaygısı...

Oysa bunun tam tersini yapsak.
Yani sıradan olmaya çalışsak mümkün olduğunca daha iyi olmaz mı?


Öyle ise kendinin ve başkalarının, sadece varolan her şeyin özel olduğunu bilmek bunu kabul etmek oldukça olumlu bir yaklaşım olacaktır...

Sıradan olmanın basit yaşamanın keyfini çıkarmak; hem daha mutlu hissetmeyi ,hem de farklı olmak için harcadığınız enerjinin size kalmasını sağlar...
Sıradan olmanın keyfini çıkarın...
+

maviyi ben daha bi çok severim

İstenildiği zaman her şeyin dışına çıkabilme ve dışarıdan içeriye bakabilme yetisi sanıyorum ki sadece insana bahşedilmiştir.

Orada bir doğa akar... Orada anlamlar açılırlar. Orada yeni anlamlar yazılır.

İnsan her şeyin parçasıdır ama aynı zamanda her şeydir.

Dünya üzerinde yürüyen, tekil bir beden olarak kendini görenler için, büyük acılar ve yıkımlar vardır. Düş kırıklıkları, umutsuzluk ve durgunluk.

Su birikintisi küçüldükçe durağanlaşır. Durağanlaştıkça küçülür. Bulandıkça daha bulanır, bulandıkça daha da durulur.Durur.Hareket etmez.Etmek istemez.İstese de edemez.

Şimdi ben zaman zaman başımı kaldırır ve gökyüzünün mavisini yudumlarım.Senin amacın bugünlük budur derim, ey gökyüzü, anın tadını çıkar.

Onunla aramızda farklı bir iletişim vardır.Kim maviyi böylesine yalnız bıraktı, derim.

Onun için sonsuzluk, açılan, büyüyen bir sonsuzluk var.

Ve söylediğin gibi, bütün bunların dışına çıkabilme iradesi ve burada durabilme gücüdür insanlığı sonsuzluğa yaklaştıran.

Ve maviyle yazdıkça sonsuzluğa yaklaştın.