Konu: Robot hakları geliyor!

Güney Kore'de robotların ve insanların birbirlerini suistimal etmesini önlemek amacıyla kanun hazırlanıyor.

"Robot Ahlak Sözleşmesi" adı verilecek kanun, bu yıl içinde çıkarılacak. Sözleşme metni; uzmanlar, gelecek bilimcileri ve bir bilim kurgu yazarından oluşan özel komite tarafından hazırlanıyor.

Sanayi ve Ticaret Bakanlığınca yapılan yazılı açıklamaya göre, hükümet robotların rol ve fonksiyonlarına ilişkin davranış kurallarını belirlemeye çalışıyor, çünkü robotların yakın gelecekte parlak bir zekaya sahip olmasına kesin gözüyle bakılıyor.

Güney Kore gibi nüfusu gittikçe yaşlanan toplumlarda, "düşünen" robotlar yakında "insanın can dostu" olabilecek.

Güney Koreli yetkililer, ahlak kanununu hazırlarken Amerikalı yazar İsaac Asimov'un 40'lı yıllarda belirlediği üç kuraldan esinleniyor: Robotlar insanlara saldırmamalı, insanların kötülük etmesine fırsat da vermemeli. Robotlar insanlara itaat etmeli. Robotlar kendilerini koruyabilmeli

ROBOTLAR
İ.Asimov’un kitaplarını okuyanlar bilir.
Bazı roman kişileri arasında robotlar da vardı.
Bunlardan bir tanesinin adı Daneel Olivaw’dır.
D.Olivaw’ı insandan ayırt etmek olanaksızdı.
Davranışı,konuşması,gülmesi,espri yapması hep insan gibiydi.
Hatta terliyordu.Yemek bile yiyordu.
Tabii ki yediği yemekler robotun içindeki bir depoda toplanıyordu.
Kısacası o ,diğer insanlar gibiydi.
Ama bu robotun bir tek eksiği vardı: Duygu.
Gülerken yüzünün şekli gülüş konumuna geçiyordu.
Ama gülen bir insanın neşeli ruhunu yansıtamıyordu.
Üzüldüğünü söylerken yüzü üzgün bir ifadeye dönüşüyordu.
Ama üzülen bir insanın elem hissini duymuyordu.
Yakını ölen bir kişinin mahvolduğunu görüyordu.
Ama o kişinin feryat dolu hislerini bilmiyordu.
Gözyaşları,sadece mekanik bir oluşumdu.
Kısacası duygudan yoksun olarak imal edilmiş bir ürün idi.
Onun açısından her olay katı bir mantık zinciridir.
Hislenmek,pozitronik beyninde yer alan lugatin bir kelimesinden ibaretti.
Buna benzer diğer bir kişiye yazarın Robotlar adlı kitabında rastlıyoruz.
Stephen Byerley, savcılıktan belediye başkanlığına dek yükselmiştir.
Politika alanındaki kişiler onun bir robot olduğundan son derece emindirler.
Ancak bunu bir türlü ispatlayamazlar.
Hatta İ.Asimov öyküsünde okuyucuya kesin bir sonuç vermez.
Ama gene de onun bir robot olduğunu söyleyebiliriz.
Elbette bütün bunlar İ.Asimov’un kurgusu.
Ben bu romanlardan çok mu etkilendim acaba?
Herhalde öyle.
Çünkü hayatımın bir çok döneminde bunu yaşadım.
Etrafımızda hiç mi duygusuz insan yok?
Üzüntüleri veya gülüşleri yapmacık olan kişileri bilmiyor muyuz?
Ben bu gibilere bol miktarda şahit olmuşumdur.
Hem de artık bu tipleri neredeyse olağan saymışımdır.
Bu nedenle bazı kişileri görünce:
--‘İşte bir robot daha’
Derim.