Konu: Perihan Baykal Şiirleri...

Son Sayfa

ucuz bir romandan kalma yanağımdaki iz
sıyırıp alıyorum oyalı bir mendile
elektronik müzik ritminde

karanlık bir sokaktan geçiyorduk
bütün perdeler sımsıkı çekilmişti
sokak lambaları kocaman gözleriyle bakan
kirli boyunlu çingeneler
bir kadın Portekizce ırlıyordu
nerden geliyordu ses bilmiyorduk

çevir son sayfayı
tabula rasa!

dökülen mürekkep
yırtılan kağıt
kirli parmak izleri tuşlarda
durmadan bir telefon çalıyor
derinlerde
çözülen buzun sesi
ırgala ateşi

örtüsünden sıyrılmış gökyüzü
plastik çiçeklere yağıyor

Bireylikler, Sayı : 9


Perihan Baykal

Sus Çiçekleri

Uç beyi miydik şehriyârın
sürgünü mü?
Geceye mi zincirliydik
yoksa biz miydik ebesi
nevbaharın?

Dilimizde zakkum acısı.

Bizdik şehristanların beton ormanlarını yara yara geçen, elimizde ufunet denizlerini biçen asâlar. Kanımızdan karanfiller bıraktık geçtiğimiz yollara ki yaladı ardımızdan gecenin yarasa dilleri. Gazel damarımızdan daha yakındı bize yağının paslı kılıcı ve başımızın üzerinde alıcı kuşlar dolaşırdı.

Reddettik kayraları. Sunduk gülnar bedenlerimizi kan rengi şafak çığlıklarına.

Fâili meçhul kurşunlara geldi imlerimiz.

Paslı dilinizde zehirli sus çiçekleri.


MOR TAKA 5. SAYI

Perihan Baykal

Aşkın Akkor Hâli

surlara yazdım surlara yazdım surlara
sırlar yazdım sırlar yazdım ah sırlar

aşkın kaç hâli var ustam kaç hâli
ustam sedefkârım kaç hâli
ben kaçıncı hâliyim bu kaçıncı
yırtılışım yeni(m)den –göçler delisi-

hangi yayın okuyum ucunda kanlı temren
günler soldum güller soydum yastığımda
lavanta kokusu kokusu bahçeler doydum

soyundum terimden tenimden giyindim sen
haddelerden geçtim mavisinden kobaltın
bir geyik ağlıyordu gülüyordu gözlerimden

çıldırmış bir şıvgının peşinde
önünde bir şıvgının çıldırmış
esrik çiçek –işte o körükte açan-
usulca fısıldadı eğildi kulağıma
bildim! akkor hâliyim aşkın



onaltıkırbeş dergisi, sayı : 8

Perihan Baykal

Lil Aşkına

güneşin kehribar kokulu terini
sürdüm de tenime tiril
e s r â r ile esnedi âyet
ve bilcümle mâbet

göğnüdüm göğerdim göğ oldum
ve bâdehu
kısığından geçtim şehsüvar!

sırladım kapıyı
gül aşkına
aşk verdi yeni gün
gökle yer arasında
lil aşkına

İnatla direniyorum işgal ordularına dünün
Ağzımda dikenli sapı bir gülün


Yazılıkaya Şiir Yaprağı / Sayı :12

Perihan Baykal

Köprüyü Geç

nergiz
unutup yüzünü suda, perirû
pür telaş. pür sevda. pür atlas
elâ bir denizi dolar gözlerine
amor amor! ah, mine'l aşk
avuntusu göğün ve gülün
ilmeğinden boşalan
tığ ve ten

kurumuş gül defterimin arasında
epriyen gün, ezilen yonca
ne çabuk geçti söğüdün gölgesi ve yaz
nemli, derin, uzak
bir denklemi küflenir
bilinmeyeni sen

yine de bir şey var eskimeyen
ah, eskimeyen! taze, buğulu
boyayan gemilerimi gövde çatı palamar
o sırnaşık begonvil, o çılgın rakkas

ucuz şarap başımı ağrıtır bilirsin
meyhaneleri sevmem
iyot kokusu içir bana
balıklar nasıl sevişir öyle sevişelim
köprüyü geç, ordayım
ağzımda bir parabol eğrisi
elimde nü bir soru
imi ben

PATİKA, Sayı: 57

Perihan Baykal

Gün Yeniği

recmi gül, örtüsü tül akşamda
bir çift petunya
susuyor gözlerimin ormanında
-bir intizar gibi-

birbirine yakın, birbirinden uzak
incecik bir koku salarak
gamzelerinden

nerdeyse eğer
güzyeniği boynunu kuğu

sıyırır alevden eteğini gün
vurur cana yangını
-telli pullu bir gelin gibi
gerdek yatağında, sereserpe-

nerdeyse çıkar yıldızlar
cömert ve dingin ay
döküp yakamozlarını suya

sana alnı akıtma bir tay yolladım
yelesinde turkuaz bir türkü
damıtıp imbiğinden
kapıdaki hanımelinin

bu gece melekler erkenci
bu gece erganun ve erguvan
demlen sevdiğim

küskünlük boynuma yazgı
işte son dizeyi yazıyor gül/gün
-armadası tunçtan-

ben deva bulmam
dönmeden son sürgün

Anafilya, Sayı: 61

Perihan Baykal

KendindenZiyade tarafından gönderildi.

Son Sayfa

ucuz bir romandan kalma yanağımdaki iz
sıyırıp alıyorum oyalı bir mendile
elektronik müzik ritminde

karanlık bir sokaktan geçiyorduk
bütün perdeler sımsıkı çekilmişti
sokak lambaları kocaman gözleriyle bakan
kirli boyunlu çingeneler
bir kadın Portekizce ırlıyordu
nerden geliyordu ses bilmiyorduk

çevir son sayfayı
tabula rasa!

dökülen mürekkep
yırtılan kağıt
kirli parmak izleri tuşlarda
durmadan bir telefon çalıyor
derinlerde
çözülen buzun sesi
ırgala ateşi

örtüsünden sıyrılmış gökyüzü
plastik çiçeklere yağıyor

Bireylikler, Sayı : 9


Perihan Baykal

mükemmel :A
sağol.