Konu: Neler Ol(uyor)du Bilmek İstemiyorum... Alıntı - Yazı

Çığlık!

Porselen bir çığlıktı duvara çarpıp kırılan kahve fincanının çıkardığı ses.
Kabul ediyorum; kahve fincanını da ben attım çığlığı da.

Zamanın durduğu an!

Dupduru bir sakinlikti bu. Önce kırık fincan parçalarına baktım, sonra kapıya,sonra gözlerine.
Göz göze olduğumuz bir kaç saniyede kaç yıl yaşadık bilmiyorum. Zaman durmuştu ama gözlerimde geçmiş vardı. geçmiş zamanı yaşadım ben o sakinlikte. Seni ilk gördüğüm an, ite kaka seni sahilde bira içmeye götürüşüm (Gülümsüyor muyum yoksa?), perde takmaya çalışırken masadan düşüşün (Hayır gülümsemiyorum, düşüp başını vurduğunda çok korkmuştum.), geçen hafta bana attığın tokat...
Geçmişi anmayı tükettikçe gözlerimden sımsıcak alevlerin çıktığını ve bedenimi sardığını hissediyorum. Öfkelendikçe duran zamanı harekete geçiriyorum. Gözlerine bakılırsa sende şimdiki zamana dönmek üzeresin.

Şimdiki Zaman!

Geçti! Hayır hayatımdan gelip geçmedi, asla unutamayacağım. Zamanın kollarında avunsam da zaman bile unutturamayacak bana. Sadece şimdiki zamanı yaşamak için çok geçti. Zamanlara hükmetmek, bir kasetmiş gibi başa sarmak için çok geçti. Şimdiki zamana iyi hiç bir şey bırakmadık. Ama bunu değiştirmek için çok geç kaldık.

Gelecek Zaman!

Kırık fincanı ve seni o odada bırakmak, kapıyı açıp çıkıp gitmek. Tüm umudum bu. "Böyle olmamalıydı." diye ayaklarıma sarılan beni o odada kalmaya zorlayan geçmişi duymak istemiyorum. Sağ adımla mı yürümeye başlasam yoksa sol adımla mı? Yürüyün bacaklarım. Mıhlanıp kalan beynime inat, önündeki şeyi görmemek için çırpınan gözlerime inat çıkarın beni bu odadan. Adımlarımın titrekliği tereddütten değil hüzünden olsun. Hüzün ve acıya katlanırım. Ama tereddüdü hazmedemem bu saatten sonra.

Olmayan zaman!

Kötü olaylarla kirletmeden bu sevgiyi saklamak istediğim anlar olabilir belki.

Asla varolmayan zaman!

Hayır, o kadar nefret ettim ki senden olmayan zamanı yaşamak istediğim tek bir an olmadı.

Son!

Artık başlangıçtan da öncesinde yaşamak istediğim bir şey bitmek. Bitirilmek.


Alıntı...

Hayır, o kadar nefret ettim ki senden olmayan zamanı yaşamak istediğim tek bir an olmadı.

Nefret en gerçek duygudur...taklit edilemez..A

MeDiD tarafından gönderildi.

Nefret en gerçek duygudur...taklit edilemez..A

:A :A :A :A

Kendi yazıma burada rastlayınca çok mutlu oldum
Alıntı yapacak kadar beğenmen çok güzel.
Sevgiler.
Deniz ÖZKAN