Konu: Travma (Times New Roman, 9 Punto)

Altı-beş-dört-üç-iki-bir-?
…..
Riyakarlar! Neden başlattınız bu kabusu, başlayalı ne kadar oldu? Yedi saniye mi, yoksa yedi yıl mı? Ne önemi var? Sonuçta: İtiyor, itekliyorsunuz. Boğuyorsunuz beni. Sıkıştırıyorsunuz her yandan. Demir gibi sert kaslarla sarıldım. Kalbim çırpınıyor. Fırlayacak, beni terk edecek sanki. Her an, bir an sonra öleceğimi hissediyorum. Ölmemle ne geçecek elinize? Anlamıyorum. Sadece rahat bırakın beni. Bir yere gitmek istemiyorum ben. Karanlık ve güvenli, sınırlarını bildiğim yuvamda huzurluyum. İçinde her şey kendiliğinden oluyordu, düşünmüyordum, korkmuyordum. Yaşamıyordum belki, ama bir şikayetim de yoktu.
....
Zamana tamamen sıkıştım. Kurtulamıyorum. Görmüyorlar mı sıkıştığımı? Devam ediyorlar. Bir makinenin dişlileri gibiler. Arkamdan iteklemeye devam ediyorlar. Bağışla onları, ne yaptıklarını bilmiyorlar. Başım, boynum, her yerim ağrıyor. Yeter. Canım çok yanıyor, çok yoruldum. Mücadele edecek gücüm kalmadı. Nefes alamıyorum. Her şeyi oluruna bırakıyorum. Israrla itip kakmaya, başımı boynumu çekiştirmeye devam ediyorlar. Ne olacaksa olsun, korkmuyorum artık ölümden.
....
Çıkıp dışarı baktığımda, kör eden bir aydınlık gözlerime, dondurucu bir soğuk yüzüme çarpıyor. Üşüyor, sarılacak bir sıcak El, ısıtacak bir petek arıyorum. Nafile. Uzakta hiç bilmediğim bir dilde, “Doğum Servisi” yazısı. Hadi şimdi dekonstrükte et! Kimse yok yanımda. Bağırmak istiyorum, boğazımdan –ben de dahil- kimsenin anlamını bilmediği bir feryat yükseliyor.
....
Tenime düşen su damlalarını hissedebildiğime göre, ölmeden kurtulmuş olmalıyım. Yaşadıklarımı hatırlamak istemiyorum. İzleri bilinçaltıma kazınmış, hayatımın kalanı boyunca zihnimde taşıyacağım bir travma olacak.
....
Meister Eckhart haklı mıydı? Şu anda acı yok muydu? Daha yeni başladı diyorlar, ama biliyorum, bitecek bir gün.

Var Samsa

ellerinize saglık guzel paylasım..okurken elim cekmeye gitti bir an..