Zift!..


demir aldı incelikler şiirden
“nedeni kıştır”
diyebilsem keşke!

düşünür durur artık arpacı aşk kumruları
mevsim yeşerene dek

“adamdan sayılmaz”
demiştin uygar kıyı iskancıları
oradan kaldı ak kağıda dökülen bu kezzap
kudurarak lal olmuşluğu dillerin
sırtımızda çakılı duran şu bıçak

çok dua okunur daha
kış uzun
çok cenaze var kalkacak

efkara bulandı fikir
merdud oldu söz
zifte demirledi şiir

özlenen yabandır artık
Zerdüşt’le buluşmak dağ başında
arınmak düşünce kuyularında mahşere kadar

vahşi bir kıyı bekçisi kadar tutkulu
ve çırılçıplak!...


Naime Erlaçin