BeNi TuT,BeNi HeRSeYe RaGMeN TuT

**MeDiD** · 30.05.07, 11:21

Ben, senin bunu okurken parmağınla yanağına dokunduğunu, gözlerini hafifçe
kıstığını görmeyeceğim.

Elimin uzanamadığı yerlere kelimelerimle sokulmaya çalışmamın, kırılgan
harflerden kurulmuş görünmez bir köprüden sana doğru yürürken düşmekten
böylesine korkmamın, sana tek bir bakışla anlatabileceğime inandığım ve
birçoğunun belki bir ismi bile olmayan birçok duygunun her birine isimler
bulmaya uğraşmamın beni nasıl yaralayıp yorduğunu bilmeyeceksin. İlerde bir
gün bana çok karmaşık ve anlaşılmaz gözükecek olsalar da, şu anda bana,
kendime saplamak için elimde tuttuğum bir bıçak gibi sade ve içmeye
hazırlandığım zehirli bir su gibi berrak gözüken duygularımın, keskin ve
yakıcı tadını, onların üstünü örten sözcüklerin altından çıkarıp
çıkarmamakta duyduğum kararsızlığı da herhalde sana hiç anlatamayacağım.

Halbuki bütün korkunçluğu sadeliğinde gizli olan duygularım o kadar açık ki.

Yorulduğumda, bıktığımda, yenilginin tam kıyısında durduğumu hissettiğimde,
beni sadece bana dokunarak iyileştirebileceğini biliyorum.

Değmeden, hatta bazen seni görmeden, sıcaklığını istiyorum.

Yalnızım....

Kendimi yalnız hissediyorum ki bu yalnızlıktan da kötü.

Benim yalnızlığımı ve kendimi yalnız hissetmemin yalnızlıktan da kötü
olduğunu anlayacak senden başka kimsem yok.

Ve sen de yoksun.

Belki de hiç olmayacaksın.

Sözcüklerden oluşturmaya uğraştığım bir köprüden sana ulaşmaya çalışacağım.

Ve biliyor musun, sen bütün bunları okurken, ben yazdıklarımı şakacı
gülüşlerimle reddedeceğim.

Beni bir gün görürsen, gördüğün bu satırları sana yazan olduğuma
inanmayacaksın.

Duymak istediğim sevgiyi, özlemi ve bunları duymaktan duyduğum korkuyu
güvenli bir duruşun ardına saklayacağım.

Yüzümde satırlarımdan bir iz aradığında, onlar orada olmayacak.

Sana nasıl yalvardığımı hiç işitmeyeceksin, sıradan bir ''Nasılsın'' sözcüğü <******>
saklayacak o yalvarışı.

Ama bütün bunlar, bu sahte kibir, bu şakacı gülüş, bu sıradan ''Nasılsın''
sözü, bu güvenli duruş, içimdeki sesi dindirmeyecek.

Aralarında dolaştığım kalabalıklar içinde benim yalnızlığımı gören ve
kendimi yalnız hissetmemin yalnızlıktan da kötü olduğunu sezen bir tek sen
varsın.

O kadar sade ki duygularım.

Kırılgan bir köprüden sana doğru yürüyorum.

Sana ulaşamazsam, sesim ve kelimelerim sana değmezse ve sen bana bir daha
dokunmazsan, işte o zaman, korkarım sonsuz ve sensiz bir boşluğa yapayalnız
düşeceğim.

Beni tut, beni her şeye rağmen tut......

A.ALTAN