Konu: A. Vahap Dağkılıç Şiirleri

AĞLAYAN GECEDE ÇARESİZLİĞİN SESİ

Sana çıkan tüm sevda yollarımın
Kabzasında tutarak
Fişek yoluna
Kardelenleri sürüp
Dayasam
Şakağına diyorum

Sürgit yıllarımda kalan bir nişanla
Yokluğuna açılan seherlere
Sana aşina olan mevsimlere
Martı ürkekliğinde saklı tüm hayallerime
Sıkmak
İstiyorum

Ay karanlığında
Ellerinde bahar yitiği gençliğim
Duruşumda deli pınarlarda kuşandığım zarafet
Ve yüreğimdeki
Deryaya
Akseden
Sesin

Dağ yağmurlarına sığınıp
Bir sigara ateşinde konaklasam
Nimet verilenlerin yolunu özlesem
Gül yaprağıma sıçrayan kan damlasıyla
Teslim olsam
Nöbetçi
Hıçkırıklara

Şehirlerim korkulu rüya bulutları istilasında
Işık saçan bir kandil içimize asılsa
Ne gam
Kirpiklerinin ihanet gamzesinde
Varsın yitik bir enkaz olsun gönlüm.
A.Vahap DAĞKILIÇ.
Bu şiir Şairin GÜN GÖRMEMİŞ DÜŞLER adlı şiir kitabından alınmıştır.
A Vahap Dağkılıç

AY ŞAVKINDA BATAN UMUTLARIM

Gözlerinin ikliminde bir müjde sun gönlüne
Bir soluk al
Endamın umut ve korku gizeminden
Mutlan

Yaşam morfin şırıngalı gafletlerde
Takvimler/de bağ bozumu
Hüznüme konan güvercin
Amelsiz cennet umuduyla
Bakışlarının vadisinde vurgun

Dört mevsim yedi iklim
Yüreğimin eşiğinde burçlar düşürüyor soluğun
Umutsuz
Özlemlerin
Terkisindeki
Çığlığım
Vasfına haiz olmayan şahsiyetler taşıyor
Sabaha susuyorum

Denize sor sırdaş mavilere
Düşlerimdeki sonbahar artığı ümit ilmekleri/ni
İnce belli kızların avuntusu/nu
Ve
Altlarında ırmaklar geçen
Köşklerin unutulmuşluğu/nu

İkizler burcuna has inatlıklarla
Gönül taraçalarına işlenen vebal nakışlarını sor
Firdevs bahçelerinde
Bir gelin teli kadar yer kapmanın telaşını da

Yüzü olmayan hayat albümleri/ni
Dövizsiz delikanlı ile lensli fahişe pazarlığının
Günbatımı sevinçlerini sual et
Kaç pembe dünya hülyasıdır koynumda sakladığım

Her fasılda tekrarlanan
Tek duygulu saadetle avunduğum
Benliğini arayan hazan yaprağını sula
Sırtımıza yapıştırılan beşik ninnilerine
Lastikçi dükkanının havasında terk ettiğim gençliğime uğra
Metanetle
Yirmi dört saat açığız

A.Vahap DAĞKILIÇ.
Bu şiir Şairin GÜN GÖRMEMİŞ DÜŞLER adlı şiir kitabından alınmıştır.
A Vahap Dağkılıç

BAHAR VURGUNU

Ne zaman bakmağa kalksam sana battı gecelerimin şafağı
Düştü samanyoluna hasret damlaları
Döndü yorgun umutlar sevda artığı zamandan
Çıktı gecenin korkusu karanlık batağından
Yitirdik mavi perdelerini hayatın kabzasından


Değişik iklimler yaşadık seninle zamansız hatalı
Yinede kanımda dayanılmaz yokluğun aynı
Sen bahar solu bana kalsın içli hazan
Titredi gönül yaprağım ağladı hatıran.
Yitirdik umut yağmurlarını gecenin aynasından


Dudağımızda hazin ayrılığın yitik şarkıları
Yüreğimdeki güvercinler vuruldu can yaralı
Bir atımlık kurşun oldu kirpiklerinde kalan
Işıklar devrildi kuşluk vakti gamzeler talan
Yitirdik sevinçleri eşgali belirsiz gülüşler yalan


Sonbahar oldu mintanım eylül sancılı
Sarınmadı gönül askıda kaldı çocuk bakışları
Nereye baksam çığlık aldanılmış zaman
Sesin bir uçurum nihavend makamından
Yitirdik aşkları yetim kaldı düşlerimde sevdan

A.Vahap DAĞKILIÇ.
Bu şiir Şairin GÜN GÖRMEMİŞ DÜŞLER adlı şiir kitabından alınmıştır.
A Vahap Dağkılıç

BENDEKİ SENLER

Kırık bir sesin yüzüne yaslanarak,
umutsuzluk tarafından vurulan
sevgimin saflığındaki yalnızlığımla,
seni bekledim vapur iskelesinde....
Uykularıma yakışan düşlerimde,
saadetten utanan kavuşmalarım,
kınayanın kınamasından aldırmayan yanlarımla,
pembenin kadife koynunda....
Tuvallerde dünya sevdalarına uyarlanmış inanç çizgileri
ve dikiz aynasında Şakülü kayan portre..
Yüzünün ödünç aldığı gözlerim,
yıllardır deniz ülkesi işgalleri yaşıyor.
Her köşede vurulan çocuk resimleri..
Yıllardır umut ve korku üzere
beklemelerim devam ediyor.
Göğsümde sakladığım pelesenk yalnızlığı takatimi tüketiyor.
Sen gelmiyorsun.
Tüm senlerin susturulduğu,
susturulamayan sadece kalplerde vicdan senleri,.
Üşüyorum gelmeyişinin rüzgarından,
düşüyorum güz yapraklarına.
Azalan sevinçlerim,
çoğalan kederlerime devrediyor boğazımdaki hıçkırık düğümlerini.
İkindi aydınlığına uzanıyor tılsımı yitik
bakışlarım.
Toprak avlularda ağlayan sokaklarım
sancılı....
Yarınsız iz bırakmayan ağıtlarım
tesellisiz,..
Ve
karanlık kokan hallerim
savunmasız......
Giden her ömür vapurun ardından;
kıyılara vuran yalnızlığım ve beni terk eden yanlarım.
Gelen her vapurda;
susuz kalan çocukluğuma ağlayan tebessümün
ve tensel duyguların masumiyeti.
Fanuslu lambalardaki kadife çerçeveli
karanlıklar sunuluyor her köşe başında.
Armağanlar dolusu yalan yüzler geliyor dört bir koldan,
tüllerin perdelerin ışıkla birleştiği akşamlar geliyor,
maalesef sen gelmiyorsun..
Özlem bulutları gözlerimde,
salonları paylaşılmış gönül konağımın üzerine
yağmur olup düşüyor.
Enfiye kutularına uzanan efkarım,
kalemlere sürülemeyen yazgıma yeniliyor.
Senden bir karış kaçamayan gençliğimle,
yıldızları çalınan gökyüzüme bakıyorum.
Yakalayamadığım saatler ellerimdeki utancıma akıyor.
Kirpiklerime değen denizde,
bu giden günün son vapuru.
Tek sermayem,
bakire çarşaflardaki sessiz ağlayışlarım.
Gül gamzesine düşülen not: Yarın yine seni bekleyeceğim.
Acaba sen gibi kaç gerçek var bekleyeceğim.
Sende gelmezsen sokakta kaldığım gündür.

A.Vahap DAĞKILIÇ.
Bu şiir Şairin GÜN GÖRMEMİŞ DÜŞLER adlı şiir kitabından alınmıştır.
A Vahap Dağkılıç

BİR AH TUTTUM İÇİMDE...

Yüreğimdeki isyanın çığlıklarına inat,
Senden ayrı kalmak istedim bugün..
Hayalinden gelecek tüm soluklara karşı,
Koydum barikatları gönlümün kıyısına..
Sana ait tüm sesleri indirdim çerçevesiyle duvardan,
Düşüldü kayıtlardan sevdan....

Gitmedim sahile, Bakmadım dalgalara,
Dinlemedim içli şarkıları., Aklar düştü hıçkırıklara..,
Geçti ayrılığın rüzgarı, üşüdü dallarım..,
Ağlamadım....

Çekmedim derinden sigaramdan bir nefes,
Saksıdaki çiçeği sulamadım.,
Üşüdü bakışlarım..
Sana çıkan tüm yolları tuttum.
Güzelde nasibi olmayanlar geldi aklıma,
Ve ödenmeyen şükürler..,
Yağmurlar ağladı geçtiğin yerlerde,
Eğildi bahar..,
Aldırmadım....

Düşlere hançer oldum el etek çekilen tenhalarda,
Günler eş değer oldu yıllara..
Şimşekler çaktı yürekten, umuda hasret,
Vuruldu bir resim eşgali belirsiz.., bir gül soldu dalından,
Yetim kaldı yanağım..
Toplandı güneş ve ay..,Durdu devam etmek istenen vebal,
Döküldü yıldızlar..,
Islanmadım....

Açtım tüm perdelerini bağrı yanık semtlerimin,
Eylül soludum doyasıya.,
Azat ettim hatıraları,
Kanadı yaralarım..
Erteledim aynaya bakmayı,
Dağınık kaldı hayat..,Sevindi felakete yüzler.,
Çözüldü bağları kuşburnu demlerin..
Tınmadım....

Çıkmadım yağmurlara,
Dalgın adımlarım kaldı askıda..
Soldu yakamdaki mor leylaklar,
Örtüldü göz yaşlarım..
Kaldı ensemde yokluğunun soluğu,
Ve,
Düştü omuzlarıma kınından süzülen ayrılığın mahşeri..

.A.Vahap DAĞKILIÇ.
Bu şiir Şairin GÜN GÖRMEMİŞ DÜŞLER adlı şiir kitabından alınmıştır.
A Vahap Dağkılıç

Bir Göçki Bir Nefes Kadar Yakın
BİR
GÖÇ Kİ
BİR
NEFES
KADAR
YAKIN

İlk giden
Şarkılarımızdı,
Alaturka
Bir
Umuda
Asılı.,
Ardından
Seninle
Gözyaşı
Dökmüştük...
Bir yarayı
Dağlar gibi
Bakıp,
Güneş deviren
Bir ok gibi,
Şimdi
Giden sensin...
Artık
Hangi yandan
Eserse essin,
Bu
Deli rüzgar..,
Bıraksın kıyıya
Ne varsa
Senden yana..

A.Vahap DAĞKILIÇ
Bu şiir Şairin GÜN GÖRMEMİŞ DÜŞLER adlı şiir kitabından alınmıştır.
A Vahap Dağkılıç

BİR IRMAK DİLİ

Kırık bir şarkı bizimkisi
Yarım kalan
Umutlarımız rehin yaşamın avuçlarında
Buruşuk zaman
Bir ağıt yükle kendine
Ağla
Bende bir şey yok
Acıdan başka

A VAHAP DAĞKILIÇ
Bu şiir Şairin GÜN GÖRMEMİŞ DÜŞLER adlı şiir kitabından alınmıştır.
A Vahap Dağkılıç

BİR MAKYAJLIK MOLA

Ardından
Bir ceylan ürkekliği kentlerim
Hıçkırıklarım
Duyarlı terazilerle şenlenen
Alemlere olan hasretim
Ve yüreğinin eşiğinde
Buse mühürlü çığlıklar

Ağıt yakılası düşlerimde
Her endamın
Nadaslık bir umut
Göç mevsimi
Ümitsizlik içinde
Susma zamanı
Duygular hazan

Heybemde
Tanyeri ışıkları
Eriyen beyaz gül
Bir “ben” arkasında
Yenilmiş üzgün gururum
Ve Sana adanmış
Bakışlarının kuyusunda
Yıkanacak olan sevdam.

A.Vahap DAĞKILIÇ.
Bu şiir Şairin GÜN GÖRMEMİŞ DÜŞLER adlı şiir kitabından alınmıştır.
A Vahap Dağkılıç

BİZE KALAN MAHZUN BİR BAKIŞ

Sevdanın
Gölgesindeki gönlümün
Sana olan hasretini yazmak istiyorum
Koridor seherlere sığmayan
Kardelen kokusu
Haykırışlarımı

Cebimde çalınan
Al mendilleri
Gerçeğin yiten şahitlerini
Tomurcuklarına
Güveler bulanmış hayatı
Kahkaha kenarındaki
Ölümcül sen’sizliği Yazmak

Gülmehla fotoğraflarını
Sen ağırlıklı düşüncelerden
Beyin ahşabımın
Ağardığını Yazmak

Peşimizdeki ölümü
Hafifletemediğimiz yükü
Gözlerine yaslanarak çöküşümü
Yazmak istiyorum
Unutmadan
Birde
Vurgun yemiş
Gökyüzü gönlümü.

A.Vahap DAĞKILIÇ.
Bu şiir Şairin GÜN GÖRMEMİŞ DÜŞLER adlı şiir kitabından alınmıştır.
A Vahap Dağkılıç

ENDAMLI DURUŞUNU GÖTÜRÜYORSUN
Sen gittiğinde, neler götürüyorsun bende, farkında mısın.?
Miadı dolmuş sevdaların, çarmıha gerildiği yerde,
Irgat gülüşlerinde saklı olan, bahtımın garipliğini götürüyorsun....

Sırtımda yokluğunun rüzgarı., sarılmayan ayrılık,
Ufkumda göz ardı edilmeyen amellerin bilinci,
Seni düşündükçe kahraman, sensiz mağlup benliğim,
İsyanda gecelerim.., çıplak şafaklar...,
Nisan yağmurlarının özendiği, iç ağlamalarımı götürüyorsun....

Hasretlik., anlımıza sürülen yazgı, korkutulmuş acılar,
Beyaz sayfalara çizilen hıçkırıklarım, renk vermiyor,
Bana düşen armağan karanlıklar, küsüyor,
Aranan yıldızların, gözlerindeki buluntusunu götürüyorsun....

Çocukluk anılarımın masumiyetinde yoksul sevgim,
Ay ışığıyla örtülü kabuslarım, görünmüyor uykulara,
Kaç nefes kaldı ki sana,... kavuşmalara...,
Serin gecelerde birlikte yattığım, koynumdaki tebessümünü götürüyorsun....

Gönül ıstırabıma mesafeli bakışların,
Bir tokat gibi iniyor, kanı çekilmiş bulvarlarıma..,
Nereye baksam, çekip giden seslerin....,
Sen bende, gizemli fotoğrafındaki, üşüyen sokaklarımı götürüyorsun....

Hırpani bir aşık edası, yalınayak,
Hayatı kararmış bir ışığa soyunuyor,
Damlayan yıldızlara saklanıyor hüznüm,
Yürek çeperime vuran, sarı karanfil kırıklığımı götürüyorsun....

Geceler, gözlerimin ödediği bedel,
Ağzımda buruk bir tat, solgun odalar,
Yitiyor hatıralar, düşüyor yanlarımda gökkuşağı,
Sen.., üşüyen nağmelerimdeki, dudak sıcaklığını götürüyorsun....

Bıktıran nazların eşikte.., aynalarda dağılmayan efkar,
Aşksız sönük duraklarda, puslu beklemeler,
Sen., yaşama yenilmiş kavgamdaki, sağılan umutlarımı götürüyorsun....

Bir hovarda sevda işte benimkisi, ölü zamanlara denk...
Sen bende neleri götürüyorsun, biliyor musun.?
Ne, kirpiklerinde dökülen, ölümcül ayrılığın soluğu,
Ne, mahkum olacağım, görünmeyen acılar,
Ne de, sensizliğe başkaldırışım,
Sen bende..,
Sen bende, sevgili kokusundan avare, sürgündeki gönlümü götürüyorsun.

A.Vahap DAĞKILIÇ.1988.kadıköy-ist.
Bu şiir Şairin GÜN GÖRMEMİŞ DÜŞLER adlı şiir kitabından alınmıştır.
A Vahap Dağkılıç