AIME CESAIRE

ULUSLARARASI NAZIM HİKMET ŞİİR ÖD&#220Ü

Nâzım'ın anısını yaşatmak, yapıtlarının yaygınlaşmasını sağlamak, çağdaş şairlerin sanata katkısını değerlendirmek amacıyla Nâzım Hikmet Vakfı tarafından iki yılda bir düzenlenen uluslararası Nâzım Hikmet Şiir Ödülü'nün ikincisi Martinikli şair Aimé Césaire'nin oldu. 1995'de ilk ödül Fransa'da yaşayan Lübnanlı Şair Adonis'e verilmişti.


Aimé Césaire 1913'te Martinik'te Cesaire'in doğdu. Paris'te Ecole Normale'i bitirdi. Gene Paris'te siyah Afrikalılara kültürel 20. kimliklerimi yeniden kazandırmayı eşitlik amaçlayan edebiyat akımını başlattı. 1939'da Martinik'e dönerek bir süre öğretmenlik yaptı. 1941'de Cesaire'le tanışan André Breton onun yapıtlarının daha iyi tanınmasına yardımcı oldu. 1946'da Komünist Parti adayı olarak yerel seçimlere giren Césaire, Fort-de-France'ın Belediye Başkanlığı'na seçildi. 1956'da Macaristan'daki ayaklanmanın Sovyetler Birliği tarafından bastırılması üzerine Komünist Parti'den ayrılarak Martinik Bağımsız Devrim Partisi'ni kurdu. Şiirlerinde geleneksel biçimlerden uzaklaşarak gerçeküstü akımın anlatımın özgürlüğünden yararlandı ve Afrika'ya özgü çarpıcı imgeler kullandı. Cahiers d'un retour au pays natal (Anavatana Bir Dönüş Defteri, 1939), Les armes miraculeuses, (Mucizevi Silahlar, 1946); Soleil cou coupé (Boynu Vurulmuş Güneş, 1948), Ferrements (Prangaya Vurmalar, 1960), gibi şiir kitaplarının yanısıra La Tragédie du Roi Christophe (Kral Christophe'un Tradejisi, 1963), ve Une saison au Congo (Kongo'da Bir Mevsim, 1966) gibi oyunları da vardır. Bu son oyunu Paris'te çalışan ünlü tiyatro yönetmeni Mehmet Ulusoy tarafından sahneye konmuş, Fransa'da ve Martinik'te büyük başarı kazanmıştır.

"Yeniden keşfedilen zenciliğin söylencesi ve 'Siyah Afrika' değerlerinin yüceltilmesi 'başarıya ulaşmış' bir söylenceye mükemmel bir örnektir; çünkü Aime Cesaire'in ve Leopold Senghor'un şiirleri, Antilli ve Afrikalı genç okuyucular tarafından ellerinden alınmış kimliklerini yeniden ele geçirmeye bir çağrı olarak kabul edilmiştir."

Zencilik

Onlar ki ne barutu ne pusulayı buldular

Onlar ki hiçbir zaman buhara da elektriğe de egemen olmayı

beceremediler,

onlar ki denizleri ne gökyüzünü keşfettiler,

ama kendi köşelerinde acının yurdunu bilirler.

onlar ki gurbetçilikten başka yolculuk bilmezler.

Onlar ki diz üstü gelip dizginleşmişlerdir.

Uzaklaştırıldılar ve hıristiyanlaştırıldılar onlar

yozlaştırma aşılandı onlara

boş ellerin tamtamları

ses veren acıların tamtamları.


http://www.ankaraetnographymuseum.go...2FD2B0B299B579

1935 ve 1950 lerin Avrupasini bir zencinin agzindan anlamk isteyenler icin. Kendisi biraz o zamanki siyasi dalgalanmalardan etkilelenerek farkli goruslere gel got yapsada, o devirde sesleri az olan siyahlari anlatir.