Konu: _Che_'nin kaleminden

bir komediyi
trajediye çeviren
paranoyak sevgilim
ne öğüt alır
ne söz dinler

belki yine platonik varsayımların
kurbanı gerçekler
hatırlatınca gerçek aşkın
şiirlerden öte olduğunu
ozaman anlarsın
leyladan geçildiini
ve bir dahada geriye
dönülmeyeceğini

Bu gece ayazmada yakamoz
ay ayna yüzümde yüz yara
dileğim rengarenk
senin dallarına bağlanıp düğümlenmek
iç yangını kedere nispet

sulara ve aynalaar müptela
bir muamma kilit ardı gelecek
biliyorum yağmur sıcağındasın
bekle hiç durmadan içine yağacağım

enteresan şiirler yazıyorsun kalemine sağlık...

bir sevinci
kedere çeviren
paranoyak sevgilim
ne bir laf dinler
ne bir söz
eğlenceyi acıya çeviren sevgilim.

__________________

bu işin şakası yok
bir daha o ve ben diye bir ikili yok
biz ayrıldık var
onlar ayrıldılar var
sağlıklı olacaksa eğer
birde
sağlık olsunumuz var

yüreğine sağlık
çok ince ve güzel olmuş

sana elvedasız sunacağım
dileğim şudur ki
ağladığında
gözünden sıyırdığın gözyaşınla
parmağına musallat
o kıvırcık siyah kirpikle
ayır gönül defterini ikiye
bir yarısına beni yaz
diğer yarısına kendini
sonra kapat
ve bizi birbirimize kat

benim baharım kaygılı bişr mevsime ön ayak oldu
çünkü hergün soğuyarakj kapanan
bir hava var aramzıda
deniz fırtına öncesi hafiçe dalgalı
oysa biliyorum bir aşkı anlatmaya çalışmak
onu öldürmekti aynı zamnda
o büyülü yüzü hayal etmek bile
çözüyordu iksiri
kıskanç ustura kesiyor tüm tüm aşk damarlarını
inatçı kan işzlerinde
bakışlarım kaerlere bölünmüş
soğuk fayans yalnıuzlığı taşıyor bedenim

gözümü kapayınca uzanan uçurumdan atlarken kurtuluyorum
ne nasılsa yine asılı kalıyorum hayata
bir karış sonrası belki ölüm
içimdeki tüm yankıs ürüyor
rüya benzeri her ne varsa
avucumda ölüm gözyaşımsa su

yutsam seninle olan bir ömrü zehirlenerek


hayalin bir yengeç gibi ürküyor
kumlara çekilip yok oluyorlar
ay düşüyor burada suya
d.....m
yakıyorsun ve yanıyorum
söndür benide
bana olans erinliğinkadar

evet aslında öldürmeden yok edebilridika şkı
geceye dağılırdı
ama sen yanksınını bile göndermezdins esinin
şimdi bembeyaz bir kefene sarılı aşk
ve üstünde seninle dolu kalbim
içinde meleklerin ince alayları

dua yok artık yakarma yok artık
söz yok artık
işlediğimiz cinayetin tanıkları
bunun bir suç olduğunu bile sezemediler
ve ardından bana olan nefretini
ölüm adlı çiviyle çakmak istiyorum
öldürmeni bekliyorum severken delice
şimdi ettiğin nefretini

dehşetli görüntülerle girdik biten aşk mevsimine

şah damarlarımda son kez atıyor seni seviyorum cümlesi
oysa ne kadar güzledi sana söylenen


sen ömüğrümün kırık tırnağıydın
her yana ytakılan
mor rengine tutsak ojelerin

kurtuluş yok genzime sapğlanmış ismin
her nefeste acxıyor ruhum
ve dalıyorum biten aşk mevsimine
aslını yitirmiş suretleriz artık
her daim silik sevgiler bedenimizde

yüzleşme zamanı biten aşk mevsiminde
olmayacak duların başkaldırısı

beni bana kırdındınya helal olsun

kalbim
kumdan kale rüzgar esintisinde toz toprak
yerle bir sere serpe

kalbin
buzdan dağ
ancak yitilmiş güneşlerde
erir bir ihtimalle