Konu: Nefsi yenmenin yolu!

Nefis, insanı günaha çağırır. Nefsinin böylesi seslerine kulak verip onun peşinden gidenler, çıkmaz sokaklara, uçurumlara ve bataklıklara düşebilir.
Akıllı insan, nefsini terbiye edebilendir.
İnsan günlük hayatında devamlı suretle nefsiyle savaş halinde. Zaman zaman nefsimiz sırtımızı yere getiriyor. Zaman zaman da biz onu tuş ediyoruz. İnsanın nefsini yenmesi çok mühim, mühim olduğu kadar da çok zor bir meseledir. Allah Resulü bir hadislerinde, "En can alıcı düşmanın, benliğin, muhtevan içindeki nefsindir." buyurarak nefsin insan için ne denli bir tehlike oluşturduğuna dikkatleri çekiyor. Nefsin insanı yoldan çıkarmak için kullandığı değişik silahlar vardır. Bunlardan bir tanesi kuvve-i şeheviyye (Cinsi istek kudreti.. yemek, içmek, konuşmak, uyumak gibi kabiliyetler.)dir. Nefis, yeme, içme ve uyuma gibi hisleri tahrik ederek insanı tuş etmek ister. Arap şairlerinden birisi bu hakikati şu dizelerle anlatır: "Nefis, çocuk gibidir, sütten kesti mi kesilir. Kesmezsen emzirdikçe emmek ister. Bir de onun üzerinde gelişirse öyle gelişir ki, üstesinden gelemezsin. Kuvvet kazanır, önüne geçemezsin. Bu sebeple onu sütünden kesmek gerekir."
AZ YE, AZ UYU
İnsan, vücuduna gerekli olan yeme ve içmeyi temin ederek, şehevi duyguları tahrik eden yollara girmeyerek, onlara ait meseleleri dile getiren batıl tasvirlere göz dikmeyerek ve onları hatırlatacak her türlü söz ve davranıştan uzak kalarak nefsinin dizginleyebilir. İbrahim Hakkı Hazretleri, "Az ye, az uyu, hayrete var fani ol andan Bul cân-ı beka ol âna mihman gecelerde" diyerek meseleyi nefis bir şekilde özetler. Bir insan yeme ve içmesini azalttığı ölçüde az uyuyacaktır. Yeme, içme ve uyku azaltıldığı nispette -inşallah- Cenab- ı Hak nefse hakimiyet ihsan edecektir. Nefsin ikinci silahı kuvve-i gadabiyedir. Kuvve-i gadabiye, çabuk öfkelenme, -halk diliyle- küplere binme, en küçük hadiseyi büyütme demektir. İnsanın kendi kendini frenleyebilmesi, öfkeleneceği yerde öfkelenmemesi, nefsine gem vurabilmesi çok önemlidir. Kişi, kendisini öfkelendirebilecek bir hadisede kendisini yenebilmelidir. Şayet yenemezse nefis, öfke silahını kullanmış demektir.
NEFİS AKLI KULLANIR
Nefsin diğer bir silahı ise akıldır. O, demagoji yapma, başkalarını mağlup etme, batılı hak gösterme, siyahı beyaz gösterme şeklinde akıl silahını kullanır. Bir insan nefsi adına bu silahı kullandığı zaman mağlup olmuş demektir. Kişi, söz kalabalıklarıyla kendisini ve başkalarını aldatmadan geri durursa nefsin bu silahı kullanmasına sebebiyet vermeyecek, bu şekilde nefsini frenlemiş olacaktır.
NEFİS VESVESE VERİR
Bunun dışında insan, nefsini dizginlemek için şunları düşünebilir: "İnsan kendisine ait vazifeyi yaptıktan sonra kendisine eşlik eden ruh, güvercin gibi kanat çırpacak ve uçup gidecek. Ebedi bir aleme intikal edecek, ‘İnna lillahi ve inna ileyhi raciun’ sırrı zuhur edecek ve kişi, Allah'ın huzuruna gidecek. Allah'a hesap verecek. Dünyada yaptığı her şeyin hesabı iğneden ipliğe kendisine sorulacak." Bu şekilde sonunu düşünen insan, nefsinin verdiği vesveselere mani olabilir ve onu frenleyebilir. Bir diğer tefekkür neticesinde Allah'ın her an hazır ve nazır olduğunu düşünebilmektir. Böylece, “Nefsime uyarak niye kör olayım!" diyerek nefsin burnunu kırıp ondan uzaklaşmaya çalışmak mümkün olur.

kaynak

insan iradesine sahip çıkıp kötü nefsi yenebilir

despatch tarafından gönderildi.

AZ YE, AZ UYU

insan iradesine sahip çıkıp kötü nefsi yenebilir

Paylaşım için teşekkürler.Yazınızdan alıntı yaptığım kısımlar ile ilgili olarak birkaç sözüm olacak.
Bir insanın, iradesine kemaliyle sahip olabilmesi için, iradesini bir olan Allah'ın iradesine bağlaması gerekir.Bunun da yolu varisül nebi dediğimiz mürşidlere teslimiyet ve kişiye özel çizilen müfredatı takip etmekten geçer.

Hz.Allah kuranda ''yiğiniz içiniz, ama israf etmeyiniz'' buyuruyor.Nefis terbiyesinde, az yemenin çok gerekli olmadığını düşünüyorum.İsraf etmeksizin yeme ve içmenin Allah emri olduğu,O'nun emirlerinin de herşeyin üstünde olduğu bir gerçektir.
Saygılarımla..

mükemmel özetlenmiş saol....nefsimizi dizginlememiz lazım..

teşekkür ederim arkadaşlar

NEFİS AKLI KULLANIR
Nefsin diğer bir silahı ise akıldır. O, demagoji yapma, başkalarını mağlup etme, batılı hak gösterme, siyahı beyaz gösterme şeklinde akıl silahını kullanır. Bir insan nefsi adına bu silahı kullandığı zaman mağlup olmuş demektir. Kişi, söz kalabalıklarıyla kendisini ve başkalarını aldatmadan geri durursa nefsin bu silahı kullanmasına sebebiyet vermeyecek, bu şekilde nefsini frenlemiş olacaktır.

Tam anlamıyla süper bir söz.İnsan aklı nefsani duyguların esiri oldumu , işte o akıl insanı mağlup etmeye mahkumdur.

NEFSİNİ BİLEN ,ALLAH'I BİLİR.

“Nefsime uyarak niye kör olayım!"
Allah bir an bile nefsimizle başbaşa bırakmasın bizi...inşallah nefsini yenebilenlerden oluruz...teşekkürler despatch...

tskler paylasım için....Allah(cc) nefsimize direnme kudreti bahsetsin

Merhaba,

Öncelikle bu güzel özet yazı için teşekkürler.

Az yemek özellikle tasavvuf yolunda çok önemli bir kavram. Kişi yediği yemek miktarını azalttıkça kişide manevi nurlar daha fazla hissedilmeye başlar. İbadetlerde konsantrasyon artar en önemlisi de algılayış keskinleşir.

İsraf ile ilgili hadis genelde yanlış anlaşılır. Burada israf yenilen yönünde değil genelde yiyen yönündedir. Yani gereğinden fazla yenen her şey gereksiz yere vücuda ağırlık verir ve de beyni yorar.

İsmail Ankaravinin bir mısrası var çok severim

"Açlığı onunla güçlenip aslan kesilsinler diye has kullarına verdi Allah
Açlığı öyle her adi yoksula nereden verecekler
Ot az değil ya önüne koyuverirler"

Teşekkürler

nefis insanın içindeki isteklerdir, istediğinizi yapıncada söner en fazla uyuşturabilirsiniz isteklerinizi asla ölmez ve peşinizi bırakmaz
fenafillaha varan şeyhe bile mecazi nefs verilirmiş..
öyleyse neden nefsi terbiye için onbinlerce vird çekerler?
ölmüyorsa bu uğraş niyedir, bir çok tasavvufta olan arkadaşın bane _zikir ehlinde daha çok şehvet oluyor_ sözü kulaklarımda çınlıyor

ben şeytanada inanmıyorum bence şeytan kötü düşüncelerin baskın çıkmasıdır, tabi kötü dediğimiz şeylerde neye göre kötüdür tartışılır, mesela allah yolunda çarpışan 2 hıristiyan orduda birbirlerini şeytana uymakla suçlar müslümanlara görede her ikiside şeytana uymuştur.. komik

megun kardeşim demiş ki ;

Merhaba,

Öncelikle bu güzel özet yazı için teşekkürler.

Az yemek özellikle tasavvuf yolunda çok önemli bir kavram. Kişi yediği yemek miktarını azalttıkça kişide manevi nurlar daha fazla hissedilmeye başlar. İbadetlerde konsantrasyon artar en önemlisi de algılayış keskinleşir.

İsraf ile ilgili hadis genelde yanlış anlaşılır. Burada israf yenilen yönünde değil genelde yiyen yönündedir. Yani gereğinden fazla yenen her şey gereksiz yere vücuda ağırlık verir ve de beyni yorar.

Çok iyi bir noktaya temas etmişsin kardeşim.
Bu konuyu Obez hastalığının artması ile de anlayabilriz .şayet israf etme ile ilgili ayetler '' idtediğin kadar ye ama yediğini israf etme '' şeklinde anlaşılsa sonuç Obez hastalığına davettir. Ama Peygamberimizin hadisleri doğrultusunda anlamaya çalışırsak zaten israfın yenende değil de yiyen kişinin vücuda zarar verdiğini anlayabiliriz.Tabi az yiyorum artanıda israf edebilirim gibi saçma bir düşünceye de saplanmayalım.


SELAM VE DUA İLE,