Konu: Rapunzel

Nefretin cezp ediyor beni
Nefretin sömürüyor
Canımdan kopardığın parçaları
Kimlere yediriyorsun kim bilir?
Sonsuza dek yaşa sen rapunzel
Lakin sertçe asılmalıyım saçlarına şuanda
Lütfen izin ver!

Osslem
(Yazının tüm hakları saklıdır)

Bir gün depresyona girecek Rapunzel,
Her üzgün kadın gibi saçlarını kesecek.
Ve kendini daha da yalnız hissedecek.
Saçları tekrar uzayana kadar değil,
Umudu yeniden yeşerene kadar bekleyecek bu sefer.

Rapunzelin saçlarını kestiler
Kalmadı artık şevheti
Ayak üstü olacak tüm sevişmeleri..

Hepsi de onun yanına çıkmak istedi,
Hiçbiri, Rapunzel'in tutsaklığını görmedi,
Hiçbiri düşünmedi neden ve nasıl o kulede olduğunu.
Hepsi ulaşamadığı bir dünyayı görme bencilliği ile sevdi.

Sözlerini de aldılar rapunzelin
Saçları da yok..
Tutsaklığa tırmanışın öyküsü
Kuleden aşağıya attı kendini..
Rapunzelin hikayesi
Şimdi
Bir sokağın köşesi.

Ey rapunzel,altın saçlı kız.
Kara denizin hüzünlü yüzü,gözlerindeki karanlıktan korkutma beni.
Özledim seni.

Saçların göğsüme batıyor rapunzel.
Ve gözlerim yanıyor.
Güneş şah damarımdan doğuyor
Ve omurgamdan batıyor Rapunzel.
Kan basıncım yükseliyor.
Kendimi zor bırakıyorum kuş tüyü aldanmalara.
Beynim çatlıyor huzurunda.
Ellerimi kan basıyor.


Artık bir hayalsin rapunzel.
Sen de..
Diğerleri gibi.
Tek gerçeklik.
Ellerime sardığım saçların.
Tek gerçeklik ,
Denizlerine vuran şafağım.
Ay karanlıkta
Sana doğdum rapunzel.
Ay karanlıkta
Sana battım ben..

Ne bir merdiven var sana kadar uzanacak,
Ne saçların beni taşır.
Hep bir bahane, bizi birbirimizden uzaklaştırır.
Korkarız çünkü korkularımızı yaşamaya,
İçiçe geçmiş bir burukluk söndürür aşk alevimizi.
Durgunlaşırız, sessiz ve dertli görünürüz hep...
Hiç söylemeyiz ayrılık sözcüğünü,
Ama her an bir ayrılık yaşarız mutlu kelimelerimizde.
Önce bakışlar düşer yere, sonra hayaller...
Biz düşeriz, dipsiz bir hiçliğe...
Sensizlik hiçliktir çünkü.
Bitmeyen bir kaçış,
Sonu olmayan eksiklik...
Yalnızlık değil, eksikliktir artık tek başınalık.
Birbirimizden çalmışızdır birbirimizi,
Birbirimiz olmuşuzdur artık.

Ahh rapunzel.
Ah..

Dostum,yorumlarına(değer biçilmez) yorumlarına hem de, cevap vereceğim an bu an değil.
Varol sağol

yeteneğim olsaydı şiirle katılırdım diyaloğunuza

Ama şunu söyleyeyim Rapunzeller ölmez vatan bölünmez

Buda olmadı galiba Ne yapayım yeteneğim yok benim

Benim hiç Rapunzelim olmadı

Ahhh Rapunzel !...
Sende bu bit belası ve aşağılık kompleksi,
Bende de yükseklik korkusu olduğu sürece,
Buluşamayız aynı rakım seviyesinde.