Konu: Suçlu Hissediyorum !

Suçluluk Kompleksi

Vicdan azabı çekmenin en kötü biçimidir ve ne yazık ki insanların büyük çoğunluğunda bu kompleks vardır.

Suçluluk duygusu ya da suçluluk kompleksi en aşırı şekliyle kişiyi kendi canını almaya kadar sürükleyecek ya da başka trajedilere yol açabilecek ruhsal bir aksaklıktır. Kişilerde suçluluk duygusunun doğmasında içinde yaşanılan toplumun ve çocukluktan beri yetiştirilme biçiminin de çok büyük rolü vardır. Her güzel şeyin günah ya da yasak, her zevk verici şeyin suç olduğu inancıyla büyüyen insan pek tabiidir ki ömrü boyunca suçluluk duyguları içinde kıvranacak, yaşantısının tadını alamayacaktır.

Peki bu duygu yetiştirilme şekli devre dışı bırakılsaydı yine de

damarlarmızda barınır mıyıdı ???

Bazen bunun kaçınılmaz bir son olduğunu ,suçluluk duygusunun psikolojik bir rahatsızlık boyuntunda olmadıkça ,kişinin otokontrolünü sağlamada , faydalı ve gerekli bir duygu olduğunu düşünüyor musunuz .

En önemlisi soru da," bu duygunun ölçütü nedir ? Neye göre şekillenmesi gerekir" sorusu galiba

Ben de çok vardır o...

Özellikle kendime karşı...

bazen..
çok fazla değil ama bazen suçluluk duyarım..

Belki garip gelecek ama;

bu duyguyu seviyorum. ve dozajında olduğu müddetçe de bütün bireylerde yer almasını diliyorum

arsızlığa karşı iyi bir silah..

Kişi ben suçluyum diyebilir ama ben suçsuzum diyemez.Çünkü bazı şeyleri suç olarak kabul edersen,kendimizi suçlu hisstememiz doğaldır.Çünkü suç herşey gibi evrenseldir.Bir yerde birileri adam öldürüyorsa,orada kendi payımıza düşen suçluluğu kabullenmek gerekir.Yada birileri hırsızlık yapıyorsa orada da kabullenmek gerekir.Bunlara ''devletin el atması gerekiyor ama işte malum'' diyorsan gene kendi payını kabullenmen gerekir.Sonuçta her şey,bireylerden olusuyor.Soyut ve somut tüm kavramlar bir deryayı meydana getirmekte ama bu derya da damlalardan olusmaktadır.Kısaca ben suçluyum diyebilirsin ama ben suçsuzum diyemezsin.

Yaklasık 4 gündür aşırı derecede suçluluk duygusundayım... Kendime hakim olamıyorum üzüntüden..

ölçütse sanırım olaya bağlı..

kompleks değil de duygu olarak kalmalıdır ki, gayretimizle onu yapıcı hale getirelim.
onu, kendimizi daha iyi daha güzel ve daha olumlu yapmak için kullanalım,
acı çekmek ve olumsuz duygulara bürünmek için değil.

Güzel konular açıyosun, saol rüzgar.

Hiçbir duygu gereksiz değildir... Ve mükemmelin, "denge" olduğunu düşünen biri olarak ben bu duygunun da dengede olduğu takdirde çok faydalı olacağını düşünüyorum... Nasıl mı dengede olur, bilmiyorum

insani vasıfları olan herkeste mutlaka vardır..

İnsanın kendisini suçlu hissetmesi sanırım çocukken keşfettiği ilk deneyimlerindendir... Çocuk birşeyler yaptığında çevredekiler sürekli yanlış yaptığını söyler. Çocuk büyüdükçe her yaptığını yanlış mı duygusuyla deneyimler. Bu yüzden suçluluk kompleks haline gelir ve depresif olmaya eğilimli bir kişilik haline dönüşür...

İnsan karşısındakini affetmeyi değil, karşısındakine özür dilemeyi değil kendini affetmeyi ve kendine olan özrünü dile getirebilmeyi öğrenmelidir. Sürekli kendisiyle çatışma halinde olan güvensiz, endişeli, öfkesini kontrol edemeyen, mükemmelliyetçi ve yaşadıklarından şüpheler çıkaran insanlar da bu kompleks oldukça ileri bir halde olabileceği gibi kontrol altında tuttuğu bir duygusal mekanizmada geliştirmiş olabilir...

Suçluluğa dair en önemli gerçeklik mahkemelerdir... İnsanlar mahkemelerde suçlarını dinler ya da anlatır bu çevresiyle olan suçluluk bağını kurar. Kişi herşeyden önce kendi içinde bir muhakeme yapmalı ve kendi mahkemesini kurmalıdır. Yaptığımız hataları ne kadar aptalca gözüksede çevremizle ve özellikle kendimizle paylaşmalıyız...

En iyi ve kalıcı öğrenimin "hata tekrarı" olduğunu unutmamalıyız. Hata yapmakdan çekinmemeli ve bu derslerimizi iyi takip etmeliyiz. Suçluluk duymak gibi bir hastalığımız bir sıkıntımız varsa bundan kurtulmak için uzmanlara başvurabilirsiniz ancak unutulmamalı bu konuda size uzmanın yapacağı tek şey size kendinizi anlatmaktır. Bu tanıma bakarakda tedavisi olmayan bir hastalıkdır diyebiliriz...

Bazen bunun kaçınılmaz bir son olduğunu ,suçluluk duygusunun psikolojik bir rahatsızlık boyuntunda olmadıkça ,kişinin otokontrolünü sağlamada , faydalı ve gerekli bir duygu olduğunu düşünüyor musunuz .

Rüzgar, söylediğin gibi kişi oto kontrolünü sağlamak için suçluluk duygusunu irdeliyorsa faydalı bir gelişim içersinde olacağı kesindir. Ancak dediğin gibi suçluluğu oto kontrol halinde geliştiren çok az insan vardır...

En önemlisi soru da," bu duygunun ölçütü nedir ? Neye göre şekillenmesi gerekir" sorusu galiba

Bu duygunun ölçütü yokdur diye düşünüyorum. Çünkü her insan kendini yaptığından dolayı sorumlu tutar ve suçlar. Suçluluk süperego'larımızın bize baskı kurmasıyla ego'muzun onu engellemeye çalıştığı davranışımızdır.

Bu yüzden insan benlikleri arasındaki ilişkiyi kurarak büyümüş olmalıdır....

Sevgiler