Konu: Yeraltındaki adamı anlamak

Ben ne aşklar, Tanrım, ne aşklar yaşadım hayallerimde bu güzel ve yüksek şeylere sığınmakla. Yeryüzündeki hiçbir varlıkla ilişkisi olmayan, bu tümüyle hayal olan güçlü aşklarım ruhumu o denli cömertçe dolduruyordu ki sonradan gerçek bir aşka en ufak bir gereksinme duymuyordum. Doğrusu, gerçekte var olan birini sevmek benim için oldukça lüks olurdu.


Dostoyevski, Yer Altından Notlar

Eserinin temelinde ''kimliksiz'' bir tavra büründüğünü gördüğümüz ve kimliği elinin tersi ile iten Dostoyevski'nin burada demek istediği ne ola ki?

Yoksa bu adam bir daha uyanamayacağı bir uykuya mı dalmıştır?
Bu notunu,bir ütopya olmaktan ne ayırabilir?
Yer altındaki adam ne demek istiyor?

Aşk hayalde yaşansa bile birisine ya da birşeye yaşanır. Bu halde kimliği elinin tersiyle itiyorsa gerçekten uçmuştur ya da durumu biraz daha açması gerekir.

Malesef insanoğlu bu hayallerdeki yüce aşkı yaşayabilecek kadar yüce bir varlık değildir. En azından geçirdiği aşamalardan sonra o halde kalmaz.

O yüzden geçiniz diyorum.

Sadece Çıkmaz Bir Sokağa Girmiş...

Ve Geri Dönmenin Acısını Yaşıyor...

İlerisini Gördüğü Bir Sokak Onu haz Vermiyor...

O Her seferinde şansını denemk ister..

Onun AŞK'ı Budur...

Olurda Olağanın Dışında Birşey Bulabirim...

Nafile Nafile Nafile...

Gerçek bir aşkı elinin tersiyle ittiğini söylese de içinde bir yerler hala birini arzuluyor, kendini düşlerle avutuyor...

Ve bu düşündeki aşkı yüceltmesinin nedeni de, yeniden bir kadına düşkün olma korkusu... Aslında hem mutluyum diyor hem de acaba mutsuz olabilir miyim diye korkuyor...

Yukardaki bölümü mü yorumladım yoksam içinde bulunduğum tin durumunu özetledim emin değilim... :S

Yanlışsam affola

Sevgisizlik,aşksızlık o kadar büyük bir boşluktuki içinde onu türlü türlü hayali aşklarla sevgilerle dolduruyordu öyleki bazen o hayal dünyasında gerçek aşka hiç ihtiyacı olmadığını düşünüyordu. Hayallerinin her bitişinde gerçekliği olmadığını görmesi onu üzüyor ve o üzüntüyle olmasını istediği hayallerinin içine tekrar dalıyordu.

bence yeraltındaki adam'ın hayallerindeki aşk ile gerçek aşk arasında daglar kadar fark var sıkıntısı bu yüzden
o,hayallerinde aşkı kusursuz kılmıştı ya da beklentileri farklıydı...
ancak gerçek aşkı yaşadıgında ya da gördügünde bir hayal kırıklığına,bir tatmizsizliğe ugradı ve onun sıkıntısını yaşıor

eriğin tadını bilmeyen birine tarifini yapabilirmisiniz?gerçek aşkı yaşamamış birinden mukayese etmesini nasıl beklersiniz?neyi neyle kıyaslıcak?bu "ben aşka inanmıyorum" tezini savunanların ki kadar saçma olurdu.ben suyun kaldırma kuvveti yoktur desem kim inanır?aşk hey hat!!!

aşksız geçen uzun ömrü neyleyim,kıvılcım gibi yanarız yeter ki ölelim...Şeyh Galip/hüsn-ü aşk

Yer altındaki mağarasından güneş ışığına henüz çıkmamış birisinin,farzedelim ki zincirlerini çözdük ve güneşe dek yürüyüp onu gördü.
Ancak onu yadırgadı,ondan korktu ve mağarasına geri döndü.
Onu tanıyamadı belki ama tanısa idi bile geri dönmesi ihtimali olmayacak mıydı?

Öyle ise o döndüğü yerde olduğundan farklı olarak,kafasında yarattığı EN GÜZELİ yaşamış olmaz mı?
Kim onun için EN GÜZEL/İYİ olanı değiştirebilir ki?

Doğrusu, gerçekte var olan birini sevmek benim için oldukça lüks olurdu.

Ne de güzel söylemiş.
Gerçekten var olan birini sevmek bize acı verir.
Çünkü elbet bir zaman sonra o kişiyi kaybedeceğimizi biliriz.
Ama hayalimizde var olan birini seversek onu kaybetsek bile acı çekmeyiz.
Çünkü hayalimizde kurduğumuz birşeydir o.
Kaybetsek bile acı değil mutluluk yaşarız kendi içimizde.

Belkide burada anlatmak istediği anlamını yitiren aşka ve sahte duygulara olan bir isyandır. O kaybolan değerlere karşı yapılan bir savunma mekanizmasıdır hayallerde yaşamak aşkı.....

İnsan iki dünyada mı yaşıyor acaba ?
Birisi iç dünya, birisi de ayaklarını bastığı...
Yüzünü hangisine dönerse en çok,
onun nesneleri/şeyleri ile anlam arıyor kendine.

İç dünyasında, hayallerinde öyle güzellikler keşfetmiş,
farklı anlamlar bulmuş birisi,
sonra dışa dönüp de onlara karşılık gelecek somut şeyler arayınca,
belki de bazen çok kof tatsız tuzsuz biçimlerle karşılaşıyor.

İçinde güzelce yaşattığın bir dünyada tek başına nefes alabiliyorsan,
başkalarının karbondioksitini solumak lüksten de öte...