EN AZINDAN BU BAYRAM ONLARI SEVİNDİRİN...
belki içerik az konuda , belki ne yazacağımızı bilmiyoruz...o yüzden sadece içimizden gelenleri sizlerle paylaşmak istedik...
yaşlanınca unutulmayı kim ister ? bizler şahsen istemeyiz...insanoğlu yaşamının hiçbir evresinde unutulmak istenmez...ama etrafımızda çocukları tarafından ve ya bizler tarafından unutulan o kadar çok yaşlı insanlar var ki...en azından bu bayram onları hatırlayın... sizlerden istedikleri çok bir şey değil... bir el öpmek , bir bayram kutlaması çok vaktimizi almaz...inanın onları çok mutlu edersiniz...
biraz kendimizi onların yerine koyalım...binbir emekle büyüttüğümüz , gözümüzden sakındığımız , aç kaldığımız ama tok tuttuğumuz çocuklarımız....bayramda bile bizleri unutursa,halimizi hatrımızı sormazsa bizler ne hale geliriz...ama asla arkalarından beddua etmeyiz.. Allahından bul bile diyemeyiz...sadece kara kara düşünürüz acaba nasıllardır şimdi diye...rahatlar mıdır ? mutlular mıdır ? zaten rahatlarsa , mutlularsa , bizleri unutmaları önemli değildir.çünkü bizler anayızdır , babayızdır... hayatımızın son demlerinde bile tek önemli olan şey evlatlarımızın mutluluğudur...
her gece yatarken onlar için dua ederiz , canları sağolsun deriz...
ama her gün de içerleriz... acaba ben bunları hak ettim mi diye ...
her bayram olduğu gibi bu bayram da umutla bekleriz...şekerlerimi hazırlarız , duşumuzu alırız , kolonyamızı dökeriz...sanki bayram çocuğu bizlermişiz gibi... ve bekleriz...
gelecekler mi ???
kimbilir ? her kapı çaldığında sanki yüreğimiz kopar gider... belki diye... açınca mahallenin ufak çocuklarını görürüz karşımızda... hayal kırıklığı , buhran , üzüntü... bunları yaşarız... ama yine de seviniriz... en azından ufak çocuklar çalmıştır kapımızı... girmeseler de , halimizi sormasalar da en azından bir '' bayramınız kutlu olsun '' demişlerdir...annelerinin öğrettiği gibi....
ya da birkaç konu komşu yaşlıya saygıdan dolayı 5 dakika uğramışlardır... Allah razı olsun der başımızın üzerine koyarız onları....
ama asıl beklenen kişi ortalarda yoktur... en azından bir telefon etseydi deriz... sonra züğürt tesellisine başlarız... belki telefonları kesiktir... belki hatlar yoğundur ondan arayamamıştır... belki... belki....
ya tamamen unutulmuşlardır ya da sadece soğuk bir telefon ile hatırlanmışlardır...anne nasılsın ? halin vaktin yerinde mi ? kusura bakma anne gelemedik... bayramın mübarek olsun...ellerinden öpüyorum...babam nasıl... vs....
bunları anlatmakla bitireceğimi zannetmiyorum... zaten sözcüklerim de yetmiyor...huzur evinde unutulan yaşlılarımıza hiç giremeyeceğim...emin olun onların hali bu anlattıklarımdan beter...
o yüzden sizlerden ricamız ; en azından bu bayram onları sevindirin...ne şekilde olursa olsun...unutmayın ki bizler de yaşlanacağız...ben sadece içimdekileri anlattım sizlere...gerisini sizlerin takdirine bırakıyorum....
"..bir bayram daha geçti buralardan
pamuk şekeri gibi değil zaman
erimiyor ki canım
erimiyor bazen.."
şimdiden herkesin bayramı mübarek olsun...saygılar ve sevgiler...
eflatunsufleler & ALP


LinkBack URL
About LinkBacks







Alıntı Yaparak Cevapla
..



Her ne kadar akraba ilişkileri olmayan,bayramda kimseye gitmeyecek birisi olsam da,huzurevindeki kimsesiz ninelerimizi,dedelerimizi gördüğümde ellerini öpmek geliyor içimden...



icime cok dokunuyor 


