Selamlasmak ve önemi

**Kenan** · 14.11.07, 05:07

Bir yere girerken yada çıkarken Allah'ın selamini veriyoruz fakat selamlaşmanın hükmünü biliyormuyuz?

Selam vermek sünnet,almak ise farzdır.Selam veririken,selamın sünnet olduğunu düşünmeli ve o kimseye dua etmeye niyet etmelidir! Alışkanlık halinde, şuursuzca selam verilince,sevap olmaz. Bir yere girerken de, cikarkende selam verilir. Dinimizde selamin önemi büyüktür.

Hadis-i şerifde buyruluyor ki:

(Müslümanin müslüman üzerindeki alti haktan biri de selam vermektir).Müslim

(Bir yere girerken ordakilerine selam vermek borc oldugu gibi,cikarkende selam vermek borctur). Beyheki

(Bir kimse ayrilirken,selam verirse onlarin hayirli islerine ortak olur).Rüzeyn

(Insanlarin en acizi dua etmeyen,en cimrisi de selam vermeyendir). Taberani

(Genelde iki kisiden,Allah indinde derecesi yüksek olan önce selam verir).Tirmizi

(Yemin ederim ki,imani olmayan Cennete girmez.Birbirinizi sevmedikce,imana kavusamazsiniz.Birbirinizi sevmek icin cok selamlasiniz)! Tirmizi

Selamlaşmanın önemini bilmemiz için faydalı hadisişerifler.

Saygılar.

**Portillo_** · 14.11.07, 05:09

Allah razı olsun...

Allah'ın selamı rahmeti bereketi tüm müslümanların üzerine olsun...

**directsoz** · 14.11.07, 05:42

Müslümanın müslüman üzerindeki altı haktan biri de selam vermektir.) [Müslim]

Demekki sadece müslümanın müslümana selam vermesi gerek.

alintı:

İslam'da kardeşlik anlayışı, genelde sadece Müslümanlar arasında olması gereken bir olgu gibi görünmektedir.. Bu anlayış, hadislerde ve Kuran ayetlerinde defalarca ve açıkça belirtilmiştir.
Müslüman Müslüman'ın kardeşidir. Ona (ihânet etmez), zulmetmez, onu mahrum bırakmaz, onu tahkir etmez. Kişiye şer olarak, Müslüman kardeşini tahkir etmesi yeterlidir. Her Müslüman’ın malı, kanı ve ırzı diğer Müslüman'a haramdır.
Buhari, Nikah 45, Edeb 57, 58, Feraiz 2;
Müslim, Birr 28-34, (2563 - 2564);
Ebu Dâvud, Edeb 40, 56, (4882, 4917);
Tirmizi, Birr 18, (1928).
Müslümanların sadece kendi aralarında kardeş olmaları yeterli değildir.. Bir Müslüman'ın bir Müşrik'le görüşmemesi gerekmektedir.. Aksi taktirde kendisi Allah katında makbul değildir.
"…. Her Müslüman bir başka Müslüman’a haramdır. İki Müslüman birbiriyle kardeştir ve birbirlerine yardımcıdırlar. Bir kimse Müslüman olduktan sonra müşrikleri terk edip, Müslümanlara karışmadıkça hiçbir ameli (Allah katında) makbul değildir."
Nesâî, Zekât 72, (5, 82)
Her ne kadar bazı müsamahalar oluyorsa da, bunlar sadece anne gibi çok yakın olan kişiler için geçerlidir..
164 - Esma Bintu Ebî Bekr (radıyallahu anhâ) anlatıyor: Henüz müşrik olan annem yanıma geldi. (Nasıl davranmam gerekeceği hususunda) Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'den sorarak: "Annem yanıma geldi, benimle (görüşüp konuşmak) arzu ediyor, anneme iyi davranayım mı?" dedim. "Evet" dedi, ona gereken hürmeti göster."
Buhârî, Hibe 28, Edeb 8; Zekat 50 (1003);
Ebu Dâvud, Zekât, 34, (1668);
Hadislerde olduğu gibi, Kuran'ın da hiçbir ayetinde bütün insanlar kardeştir ifadesi yer almaz.. Genelde İslam için sadece müminler kardeştir..
Hucurat / 10. Bütün müminler ancak kardeştirler. Öyleyse kardeşlerinizin arasını düzeltin ve Allah'tan korkun ki esirgenesiniz.
Bunun dışındakiler dost edilmemesi gereken kişilerdir..
Nisa /144. Ey iman edenler! Müminleri bırakıp da kâfirleri dost edinmeyin; (bunu yaparak) Allah'a, aleyhinizde apaçık bir delil mi vermek istiyorsunuz?
Yani, Müslüman’sanız ve dost edinecekseniz, dostlarınızı gene Müslümanlar arasından seçmek durumundasınız.. Bu şekilde farklı inançlar arasında sevgi bağları oluşması ne derece mümkündür..?
Kuran'da bir insanın bir başka insanı öldürmemesi hükmü insanlar arasında değil sadece müminler arasında geçerli gösterilmektedir..
Nisa / 92. Yanlışlıkla olması dışında bir müminin bir mümini öldürmeye hakkı olamaz.
Burada aklımıza, "bir mümin kendi inancından olmayan birini öldürdüyse, bu kendisine İslam tarafından verilmiş bir hak mıdır..?" sorusu gelecektir.. Eğer dinde insani yaklaşımlar söz konusu ise, bir müminin bir mümini öldürmeye hakkı olamaz ifadesi yerine, bir insanın bir insanı öldürmeye hakkı olamaz ifadesi daha doğru olmaz mıydı..?
Sevgi konusunda İncil ne diyor diye bakacak olursak, buradaki yaklaşımının Kuran'dan çok farklı olduğunu görürüz.
Pavlos'un Romalılara mektubu Bab 13'de şöyle der,
8. Birbirinizi sevmekten başka hiç kimseye bir şey borçlu olmayın. Çünkü başkalarını seven, Kutsal Yasa'yı yerine getirmiş olur.
9. «Zina etme, adam öldürme, hırsızlık yapma, başkasının malına göz dikme» buyrukları ve bundan başka ne buyruk varsa, şu sözde özetlenir:«Komşunu kendin gibi sev.»
10. Sevgi, komşuya kötülük etmez. Bu nedenle sevgi, Kutsal Yasa'nın yerine getirilmesidir.

Kuran'daki Tanrı gene kendi yarattığı kulları olan İslam’ın dışındakileri sadece sapıklıkla suçlamıyor, İslam dini mensuplarını da onlarla dostluk kurmamaları için uyarıyor..
Maide /51... Ey İman edenler! Yahudileri ve Hıristiyanları dost edinmeyin. Zira onlar birbirinin dostudurlar. İçinizden onları dost edinenler, onlardandır. Şüphesiz Allah zalimler topluluğuna yön göstermez..
İnsanların birbirleri ile dost olmalarını ayetler göndererek engellemeye çalışmak hangi Tanrı anlayışında olabilir..?
Allah’ın ayetler göndererek, kendi kullarını, sadece insanlara özel belli davranışlar içinde, gene kendisine düşman olarak belirlediği diğer kullarına karşı şartlaması mümkün müdür..?
Müntehine / 1.. Ey iman edenler! Eğer benim yolumda savaşmak ve rızamı kazanmak için çıkmışsanız, benim de düşmanım, sizin de düşmanınız olanlara sevgi göstererek, gizli muhabbet besleyerek onları dost edinmeyin. Oysa onlar, size gelen gerçeği inkâr etmişlerdir. Rabbiniz Allah'a inandığınızdan dolayı Peygamber'i de sizi de yurdunuzdan çıkarıyorlar. Ben, sizin saklı tuttuğunuzu da, açığa vurduğunuzu da en iyi bilenim. Sizden kim bunu yaparsa (onları dost edinirse) doğru yoldan sapmış olur.
İnsanların inançları ne olursa olsun, inançları farklı diye dostlukları bozmaya değer mi..? Bu şekilde bugün dahi bu ayetlerin Radikal İslamiler arasındaki bariz etkilerini görmekte değil miyiz..?
İslam’da küfür’ün manası İslam dinine uymayan itikatlar şeklinde tariflenir.. Dinsizlik ve imansızlık, ya da İslam dinine karşı davranışlar, küfür’ün tarifi içine girerler.. İnanç, insanların daha çok doğalarından gelen, biraz da yetiştirilme tarzları ile bağlantılı bir olgudur.. Kimi insan inanmak ihtiyacını hisseder ve inanır, kimi de inanmaz.. İnanmayan insanlar aile fertlerimizden çıkabilir ancak, inanmıyorlar diye insanları dışlamamız düşünülebilir mi..? Kuran'a göre evet, bu gereklidir..
Tevbe/23. Ey iman edenler! Eğer küfrü imana tercih ediyorlarsa, babalarınızı ve kardeşlerinizi (bile) veli edinmeyin. Sizden kim onları dost edinirse, işte onlar zalimlerin kendileridir.
İslam dininin hoşgörü dini ve her türlü toleransa açık olduğu söylenir. Bu öğretilerin toleransa açık olduğu düşünülebilir mi..? Aile fertleri İslam’a uymuyorlarsa, İslami aile fertleri tarafından dışlanmak durumundalar.. Kişilerin kabul edilebilir ?
Tevbe / 113. (Kâfir olarak ölüp) cehennem ehli oldukları onlara açıkça belli olduktan sonra, akraba dahi olsalar, (Allah'a) ortak koşanlar için af dilemek ne peygambere yaraşır ne de inananlara.
İncil'de bazı durumlarda kardeş konumundakiler ile görüşülmemesi gerektiğini vurgularsa da, nedenleri Kuran'la aynı değildir.
Pavlus'un Korintlilere birinci mektubu Bab / 5
11. Ama kardeş olarak tanınan biri ahlaksız, açgözlü, putperest, sövücü, ayyaş ya da soyguncu ise onunla arkadaşlık etmemenizi, böylesiyle yemek bile yememenizi şimdi size yazıyorum.
Bununla beraber, Pavlus'un Titus'a mektubu Bab / 1 de imansızlar ile ilgili söyledikleri hiç de iç açıcı değildir. Pavlos'un Romalılara mektubu Bab 13'deki söyledikleriyle çelişki içinde kalarak, söylemlerinde kişinin, özde iyi olup olmadığına bakılmaksızın, salt imansız olması, iğrenç olarak vasıflandırılması için yeterli sayılmaktadır.
15. Yüreği temiz olanlar için her şey temizdir, ama yüreği kirli olanlar ve imansızlar için hiçbir şey temiz değildir. Çünkü onların hem zihinleri, hem de vicdanları kirlenmiştir.
16. Tanrı'yı tanıdıklarını ileri sürer, ama eylemleriyle O'nu inkâr ederler. Söz dinlemeyen, hiçbir iyi işe yaramayan iğrenç kişilerdir.
Ancak, gene de imansızlık boşanmayı gerektiren bir durum değildir.
Pavlus'un Korintlilere birinci mektubu - Bab / 7
13. Bir kadının kocası iman etmemişse, ama kendisiyle yaşamaya razıysa, karısı onu boşamasın.
14. Çünkü iman etmemiş koca, karısının aracılığıyla, iman etmemiş kadın da imanlı kocasının aracılığıyla kutsanır. Aksi halde çocuklarınız kutsanmamış olurdu. Şimdiyse kutsaldırlar.
15. İman etmeyen ayrılırsa ayrılsın. Kardeş ya da kız kardeş böyle durumlarda özgürdür. Tanrı sizi barış içinde yaşamaya çağırdı.
Kuran ise gene imanı esas alarak, imansızlık durumunda babadan dahi uzaklaşılması gerektiğini vurgulamak için her ne kadar bu konuda bir kanıt olmamakla birlikte İbrahim'i misal verir.
Tevbe / 114. İbrahim'in babası için af dilemesi, sadece ona verdiği sözden dolayı idi. Ne var ki, onun Allah'ın düşmanı olduğu kendisine belli olunca, ondan uzaklaştı. Şüphesiz ki İbrahim çok yumuşak huylu ve pek sabırlı idi.
Kuran’a göre Allah, insanların arasında kin ve düşmanlık salabiliyor. Ya da, Muhammed, ayet Allah’tan geldi diyerek, Hıristiyan’lar arasında bir kargaşa yaratmayı ve bu kargaşadan kendine bazı menfaatler çıkarmayı amaçlıyor..
Maide14. "Biz Hıristiyanlarız" diyenlerden de kesin sözlerini almıştık ama onlar da kendilerine zikredilen (verilen öğütlerin veya Kitab'ın) önemli bir bölümünü unuttular. Bu sebeple kıyamete kadar aralarına düşmanlık ve kin saldık. Yakında Allah onlara yaptıklarını haber verecektir.

Ayet, "Yakında Allah onlara yaptıklarını haber verecektir." ibaresi ile bitiyor.. Yakında dendikten sonra aradan 1400 sene geçmiştir.
Allah 1400 senedir neyin haberini vermiştir..?

Bütün bu öğretilerin, insan ve aile birliğinin kuvvetlendirilmesine ne kadar katkı yapacağı çok iyi bir şekilde düşünülmelidir..

Yukarıdaki yazıda hem İslamiyet’te hem de Hıristiyanlıkta karşılıklı yaşamı zorlaştıran emir ve kaideler var. Bunlar varken nasıl olacak sevgi kardeşlik. Birbirine saygı. Nasıl önlenecek savaşlar. İşte insanlara huzur vermeyen dinlerden kesitler.

Hele İslamiyet’te insanlara, inanmayanlara ağır hakaretler var.
Benim temennim bu hakaretlerin ve birlikte yaşamın önünü açacak dinleri bu çağa uyduracak reformların yapılması zorunlu hale gelmiştir. Çağımızda iletişim ve ulaştırma son derece kolaylaşmıştır. Dolayısıyla insanlar arasında irtibat ta artmıştır.
Kendisini başka uluslardan soyutlayan milletler esas cezayı kendi ulusuna vermiş olur. Sovyetler bunu denedi. Ülkesine demir perde ile donattı ama başka ulusların ne yaptığını öğrenemedi ve aç kaldılar.
İslamiyet’te öyle bunlar benim dinime ters diye insanlarını başka uluslara kapatırsa kendini enterne etmiş olur.

İslamiyet’te Hıristiyanlar gibi Rönesans ve reformunu yapmalı kitabındaki olumsuzlukları çağa uymayan hususları yeniden düzenlemelidir.

Yukarıdaki ayet ve hadislerden bu güzel diyen varsa beri gelsin.

Saygılarımla