"Bugün hava yine yagmurlu,ama tatli bir serinlik yayiliyor etrafa,agustos aksamüstlerinde hanimeli kokusu gibi sicak,yumusak ve biraz agdali..Bugün yine...Pencere önünden sokagi izliyorum.
Uzun dar sokak esit araliklarla kenarlarina dagitilmis lambalarla aydinlaniyordu,iki adim aydinlik 3 adim karanlik,yine hafif bir yagmurla yikaniyordu.O sirada gözüme ilisti;kizil saclari omuzlarina dökülüyor,rüzgar arada siddetlenip bütün sac tanelerini tek sol omzunda topluyordu,beyaz kaskolunun üzerinde ,havluya silinmis kan gibi parladi tam isigin altina geldigi sirada.Montuna sarildi iyice,neredeyse eski bir dost ,sevgiliye özlemle sarilip kokusunu icine ceker ,basini gögsüne yaslayip uykuya dalar gibi,Kendinden emin adimlar salinarak degil,hizla yetismek istercesine degil,o andan sonsuz bir keyif almis gibi,belki de hayatinin en önemli imzasini atmiscasina gururla yürüyordu.Yanindan iki genc gecti ikiside capkinca süzdüler bu alimi hanimi,kafasini hareket ettirmeden gecti gitti yanlarindan,görmedi onlari ya da görünmezliklerini yüzlerine vurdu...Sokagin isik düsmeyen yanindan,beyaz bir mercedes cikti,eski kasa...Kaldirimdan indi,o an heyecanli bir bulusmanin arefesinde oldugunu anladim,"kimbilir belki de ilk randevusudur" diye gecti icimden.fakat kaldirimla arasindaki mesafe giderek artiyordu neredeyse...Evet beyaz aracin tam önüne atmisti kendini.
Dar,karanlik,kasvetlli sonbahar aksaminda aracla bulusmasi siddetli bir sarilma ardindan,nefretle ayriliga düstü.düstü...Sereserpe yatiyordu yerde,saclari kaldirim kenarinda bir alev,yüzü tam isigin altinda bir ay parcasi,elleri nafille bir cabanin beceriksizligine isyan edercesine;iki yanina düsmü...kaskolu karanlikta,ceketi hafif aralik,cantasi sokaga dökülmüs...Kalakalmistim pencere önünde,sonra defalarca yeniden carpisma,defalarca yere düstü,defalarca sarildi beyaz arabaya,defalarca carpti kafasini asfalta,saclari gökyüzüne ucustu,elleri bir kendine sarildi bir yere,bir saga döndü yüzü bir sola,düstü defalarca telefonum calana dek bir asir sürdü düsmesi.kendime galdigim an telefonuma baktim saat 22:51 önce polisi aramistim,sonra itfaiyeyi aradigimi farketdince hemen kapayip ambulansi,en son kapiciyi aradigimi hatirliyorum,ne yapmasini bekledim?Manasiz...
Kosarak yanina indim,aractaki yolcular saskin,herkes elinde telefon,basinda diz cöktüm,hickiriklara bogularak,icimden o güne dek ne kadar aci biriktirdiysem üzerine sacarak aglamaya basladim,agladim agladim...Yillarim gecti üzerinde,gözpinarlarim kuruyup kesik hickiriklara bogulana dek.!"Yakini misiniz? " degildim,adini bile bilmiyordum,gecenin bir vakti,bütün dertlerim beni sarmalamisken onu seyre dalmistim sadece,o an icin görüdgüm en güzel manzaraydi,umut ve yasama sevinci doluydu,bütün umutlarim,planlarim,sevdigim herkes ölmüs yerlerde sürünüyordubu yasama katlanabilmenin simgesi...Hersey yerlebir.
Ertesi gün isyerime gittigimde ,icimden söküp atamadigim bir aci,hicbir uzakligingizleyemedigi,aglamalarimin ipucu,olmayacak...Gecmeyecek bu icimdeki sanci,acleyle izin aldim,evime gitmek istemiyordum,artik lanetlendi,yillardir gözünü kacirdigi bir geceye sahit oldu artik,orada olamam,nefes alamam!Yazliga gecmeliyim hemen,birkac gün rapor alirim,biraz toplanir dönerim diyordum,olmadi,günler haftalar bir nefes ,bir an gibi gecip gidiyordu üzerimden,istifami verdim.Degil evime ya da isimie gitmek o sehre adim atamazdim artik,belki...bir gün..mezarina gidersem ancak o son nefesini ,son coskusunu paylastigi ,son arkadasi olarak...Ancak..yeniden umut filizlerinin yesillendigini görürsem.Ama bir daha o sehre adim atmak...Korkunc bir kabus görecegini bilerek uyumak demek benim icin...."
"O güne ait bütün intihar haberlerini,polis ve hastane kayitlarini arastirdik,o gece ,o yagmurun gectigi gece kimse o sokakta intihar etmemis!"
"Sahi mi? o zaman bu derin acimin nedenini söyleyin bana,kimdi o ölen kadin? neden icimi aciyor bukadar,neden gidemiyorum semtime sehrime yillardir?"
"o gece sevdiginden ayrilmissin"
" sevgilim yoktu ki benim"
....


LinkBack URL
About LinkBacks





Alıntı Yaparak Cevapla






