Konu: Hüznü Ertelemek

Ortada tutulması gereken bir yas ağlanması gereken bir durum varken insanın bunları yok saymaya çalışarak kendini iyi hissetmeye çabalaması aslında en acı şey değilmidir?

Hüznü ertelemek sizce insana neler kaybettirir ya da kazandırır.

hüznü ertelemek, daha sonrası için çok zararlıdır....psikolojik ve bedensel olarak hasar alır kişi...

yaşanacak her duygu, "anında" yaşanmalıdır......ertelemek bana göre değil....

ama şu var......


birinin yanında ağlamak da bana göre değil

Sorun ne kadar güçlü olduğunla ilgili-zayıfım diyip ağlayanlardanmısın olur olmaz ,yoksa güçlüyüm ancak istersem hüzünlenirim yani kontrol bende diyenlerden mi...

Dün doktorları izlerken bu konu geçti.
Ela babasını kaybettiğinde hayata kaldığı yerden devam etmeye çalışıyordu.Ama sanki hiç üzülmüyor ya da üzülmesine engel olmak istiyor gibiydi.

Başhekimleri demişti hüznü ve yası erteleme.Zamanında yaşa diye.

Bence de doğru.
Yoksa acısı çok daha kötü çıkar.
İnsana belki zaman kazandırır ama bir çok şeyi kaybettireceği kesindir.

Ve Medide katılıyorum.
Psikolojik etkileri olacaktır ama bir süre sonra beden de kabul etmiyor.
Çok ters tepkiler verebiliyor.

İnsanın Acısı ve Derdinin Büyük Olması Bi Yerde İyidir.İnsan Yaşayarak Öğrenir Denir Ya.Düşünsenize Hiç Derdi Olmayan Birini Hiç Hayatla Baş Başa Kalmamış Acı Yüzü Görmemiş Birini.Bence Hüznü Ertelemek Gereksizdir.Herşey Zamanında Yaşanır.İnsan 1 saat güler bir saat ağlar.Önemli olan acıları mutlulukla kapatmaktır.Felsefe Bakımından Sıfır Bi İnsanım Ama Bunları Söyleme Gereği Duydum Tecrübeli Ve Birikim Sahibi Arkadaşlardan Özür

Ben hep duygularıma hakim olmayı istemişimdir... Romanlarda güçlü karakterli insanlar gibi olmak istemişimdir... En kötü koşullarda bile soğukkanlılığını kaybetmeyen, mimiklerinden duygu ve düşünceleri anlaşılmayan, demir gibi insanlar Tabi bunu ben isterim... Ve kendine güvenen insanlar ister... Güçsüz insanlar duygularını kontrol altına almaya çalışmasın, ters teper

unutmaya programlanmak..insan beyni öyle karısık ve komutlarınızı
öyle istinasız uyguluyor ki
siz bile sasırıyorsunuz bir süre sonra..
uzun süre düşünmek korktugum
yüzleşmekten çekindiğim olaylar yüzünden
herseyi gerilere itmeye başladım..
''nasılsa acısı gececek tazeyken yüzleşemem dedim''

sonuc mu; suan hafızam cok zayıf ..hemen herseyi unutuyorum..
öyle derin bir geri geçişmiş ki bu anlamlı anlarımıda aldı götürdü hafızamdan
silik paramparca..

puzzle düzeneğini birkez bozdugunuzda bir daha toparlamak öylesıne zorki...