Konu: Gelme zamanı...

Henüz korkuyorum gizli düşüm seni nefesimin incecik telleriyle bağlamaktan,
düşlerin mavi bayrakalarıyla süslemekten
ve sisli kapılarında şatomun,
beni bulasın diye meşaleler yakmaktan...

Henüz korkuyorum kuğularımın sessizliği,seni alacalı günlerden
ve güneş zamanının altın çavlarından çözmekten,
ayın o korkunç çehresinde
gümüş köpükler saçtığında yüreğim.

Bakışlarını kaldır ama bakma bana!özlem fazlasıyla yaktı içimizi
indirilmekte bayraklar,meşaleler sönmüş,parıltısız bir sena var,
ve ay kapanmış kendi yörüngesine.

Gel zamanıdır artık,gel ve sarıl bana,
dökülen ilkgözyaşlarının hatrına...

bu bölüm yeni bir kalem daha kazanıyor sanırım..

(_KaLPSiZ_) tarafından gönderildi.

bu bölüm yeni bir kalem daha kazanıyor sanırım..

Kalem zaten hep vardı ama yazmam için sebep yoktu...

bu bölümde böyle bir "kalem" yoktu..

şimdi sebep ve kalem olduğuna göre güzel şeyler okuyacağız gibi..

(_KaLPSiZ_) tarafından gönderildi.

bu bölümde böyle bir "kalem" yoktu..

şimdi sebep ve kalem olduğuna göre güzel şeyler okuyacağız gibi..

Bıraktım kendimi karanlığa,kendi etime gömüldüm,kendi yüreğime...yazma sebebimin ise gözleri kapalı,ne duyuyor ne görüyor beni,bu yüzdendir ki acı harfler bırakıyorum sizlere...

kompedan tarafından gönderildi.

bu yüzdendir ki acı harfler bırakıyorum sizlere...

Bırak sözcüklerin kafası karışmasın...
Bir kelimeye
Bir dizeye
Bir şiire sığamayacak kadar ağrılı harflerim...

(_KaLPSiZ_) tarafından gönderildi.

Bırak sözcüklerin kafası karışmasın...
Bir kelimeye
Bir dizeye
Bir şiire sığamayacak kadar ağrılı harflerim...

Can çekişen ölü harfler...onları öylece bırakmalımıyız,izlemelimiyiz ağrından inlemelerini,yoksa müsade mi etmeliyiz ölmelerine.Her söz dudağımda dilenen bir zavallı...Şimdi karar zamanı...

Uçar gibi hissediyorsan kendini bir boşlukta
ve mutluluğa benzemiyorsa bir takım duyguların
Sen sıkılma, dön benden tarafa
Bırak aynı renkte kalsın saçların...

Ağzın vazgeçerse gülümsemenin genişliğinden
Ve aniden, küçülürse bilmediğim dudakların
Üşüyormuşçasına sararsa seni kolların
Ya da üşürsen gerçekten ve ağırlaşırsa omuzlarında yaşamak,
Taşıyamayacaklarsa seni dizlerin,
umudu kesmişsen,
Dön benden tarafa, sen keyfine bak.

Takvimin kimi yapraklarına rastgelince hayat
Gözlerin doluyorsa büyük bir yasla;
Sal gözyaşlarını ağlamak sanma ki kabahat
Ama önce dön benden tarafa.

Dönüşüyorsa hüzün, ruhunu kaplayan büyük bir boşluğa
Kahkahaların birer baloncuk olup alacaklardır onu senden.
O gülen gözlerin ilham verdikçe bana
Sen de vazgeçme bu güzel bedenden.
Çünkü sen ;
En tepesinde bir ağacın, en tatlı meyvesi gibisin.
Bil ki nice meyve bahçelerini gizliyor
Derinlikte saklı çekirdeğin.

Ben de derinlikte saklı duygularımla sesleniyorum sana
Yine de sen bilirsin istersen dön benden tarafa...

satır aralarındaki uçurumlardan attım yüreğimi
bır hakımın son kararıyla kırdım kalemımı
dudaklarımı kanattım bir kadehin cam kırıklarıyla
düştüm/öldüm/
düşümden düştüm
uyandıgımda
ölmüştüm
geldiğimde giden yüreğin gibi
düşlere gömülmüştüm

Her zamanki gibi güzel anlatmışsın yüreğini Önemsizim