Konu: Ertelediğim Hayatlar...

Ertelediğim hayatlar geliyor aklıma
Bir zamanlar unutmaya çalıştıkları mı hatırlamak için zorluyorum kendimi…
İnsan hiç kendini unutabilir mi?

Unutmak neydi?
Mümkün müydü?

Şimdi ait olmadığın bir şehirde ait olmadığım bir biçimde yaşıyorum işte…
Uzağıma düzen insanlar geliyor aklıma,

Şimdi nerdeler?
Yine aynılar mı?
Gitsem yetişebilir miyim..?

Her adımda ilerlediğimi düşünürken meğer ne çok geri kalmışım hayattan..
Ne çok yalnız kalmışım ben!

Nerde başlamıştı bu yalnızlık?
Biter miydi?

Biz küçük mekanımızda büyük şeyler paylaşırdık,hayat oluyorduk…
Patika yollardan varıyorduk hayata…

Mutluyduk…
Adımız huzur olurdu.

Biz sebepsiz ağlar sebepsiz gülüyorduk,nedeni sorulmazdı…
Tebessümün ışığında göz yaşlarımızın iziyle tanıyorduk birbirimizi...


Mutluyduk…
Adımız yaşamak oluyordu.

Biz hiç aynı yolda ayrı düşmedik,ayrı yollarda bile kaybolmuyorduk…
İz oluyorduk biz bize…

Mutluyduk…
Adımız hayat oluyordu.

Şimdi…
Biz nerdeyiz?
Huzur nerde?
Yaşamak ne?
Hayat ne?

Adımıza ayrılık koydular,ayrı mı düşmeli insan düşlerinde, hayat bu kadar mıydı?
Nerde kaybetmiştik bizi!!!
Patika yollarımı kapatmış betonlar herkes geçsin diye yıkmışlar dağlarımızı…

Hani herkes nerde?

Soğuk duvarlar mı hayat,sonu olmayan yollar mı yaşam?
Bizi bulamadım yerde kaybettim beni
Film bitmedi henüz… başroller yok sadece… figüranlar oynamaya devam ediyor.

Sezen Aksu sizi getirdi aklıma:''...Bir sır gibi saklarım seni
Bir yemin, bir gizli düş gibi ...'' dizeleriyle o çok özel şarkılarından biri olan ''sen ağlama'' isimli parçasında.

Hiçbirşeyi değilde son planda sıradanlıktan dem vurup varlığınızı anlamsızlaştırmanızı doğru bulmadım.

Bir hayli aşağılara göz attım ve bu kayıtsız kalınan yazınıza denk geldim.Oldum olası tepkisizliği kabullenememişimdir..

Madem siz anlatmayacaksınız kendinizi, bende sizi eserlerinizin satır aralarında bulayım dedim.

Kimdir gizlidüş? Bir enkaz meraklısı mı? Bir heidi mi? Ve yahut bunların çok dışında biri mi? Bu sorunun cevabını arayacağım.

Yazınıza gelince, geçmişteki yarım kalmışlığınıza kalbi bir seyrüsefer düzenlemişsiniz.Zaman kötüyü unutturuyor,olumsuz şartlara karşı iyimserleştiriyor insanı,dikkatli olmak gerek.

Hani herkes nerde?

Ben burdayım.

Çok mu oldum ne?

bir kez daha okumak güzeldi canımm
yine çok etkilendim

yüreğine şifa

Hilalim teşekkür ederim canım

Aziz..
Geçmişe bakınca kötü değil de iyi şeyler akla gelince daha çok dem vuruyor insan hüzne,iyi şeyleri hatırlamak üzer insanı (en azından beni).
GizliDüş'e gelince..
Daha önce de söylemiştim size bahsettiğiniz iki şey de değilim.
Bu konuyu kapattığımızı sanıyordum,yazılarımdan beni tanıyabileceğinizi sanmıyorum,ben başka hayatları daha çok işlerim,çünkü yazılacak kadar önemli bir olayım yok,kimisine göre herhangi biriyim,size görede öyle olmalıyım.
Yorumlarınız için teşekkürler.

ben de sezen den bir şarkı hatırladım yazıyı okurken....

Küçüğüm , daha çok küçüğüm bu yüzden bütün korkularım..
Gururum bu yüzden , bu yüzden çocuk gibi korunmasızlığım..
Küçüğüm , daha çok küçüğüm bu yüzden sonsuz endişem..
Savunmam bu yüzden , bu yüzden bir küçük iz bırakmak için didinmem...


Film bitmedi..Başroller yok sadece...

Yüreğinize sağlık...

GizLiDüş tarafından gönderildi.

Hilalim teşekkür ederim canım

Aziz..
Geçmişe bakınca kötü değil de iyi şeyler akla gelince daha çok dem vuruyor insan hüzne,iyi şeyleri hatırlamak üzer insanı (en azından beni).

Benide üzer,insanların geneli için geçerli diyebiliriz.

Kendimi iyiden iyiye Matrix filminde, Neo'yu kehanete inandırmaya çalışan Morpheus gibi hissetmeye başladım.

Farklısınız,ne olduğunu bilmiyorum ama sizden öğreneceklerim olduğunu düşünüyorum.

Zeynep hanım,akla düşünce kaleme sirayet ediyor,elde değil;mazur göreceğinizi umuyorum.Size karşı saygımı daima muhafaza edeceğimi de bilin istiyorum.