Konu: Korkuyordum...

Korkuyordum,
Yaralarım diye seni
Serseri mayın tesirli sözlerimle…
Sınır dışı edilmiş merserize serinliklerimde
Titrersin diye,
Korkuyordum!

Tek şeritli bir otobanda,
Kaza süsü verilmiş bu ilişki
Daha fazla sürmezdi
Biliyordum…

Bu ten, bu beden yoracaktı
Bu coğrafya, bu iklim bozacaktı
Bitki örtülerim sarmaşık kılığında boğacaktı elbet seni!
Biliyordum başından beri
Biliyordum adım gibi…

Yarı ıslak, çırılçıplak küflü bir kırgınlık sızarken gölgemden
Biliyordum takvimsel uyuşmazlık
Ya da şiddetli betimsizlik bahanesiyle
Tedavülden kaldırılmak üzereydi bu ilişki zaten!


Şimdi göğsümde köpüren köprücük sularımda
Tüketiyorum ömrünü kelebek yüzmelerin…
Küreksizim, nefessizim!
Bir körünki kadar ağır adımlarım,
Bir sağır kadar dilsizim!

Sanki ikinci sınıf bir oyunun açılmayan perdesinde,Figüranca unutulan repliğin son hecesindeyim!
Ya da kılçık kıvamında boğaza düğümlenen,Ekmek arası etkisiz bir ünlemim!

Ama biliyordum
Çok açıktı,
Aşacaktı seni parantez içlerim,
Beş bilinmeyenli denklemlerim…
Yoracaktı gam küpüyle çözülmeyen formüllerim!
İç acılar toplamımı aşmadan yenilgilerim
çekip gitmeliydim,
Çekip gitmeliydim!

Ekvatora kırk derece eğriydim
Yazları kurak, kışları kederliydim,
Yer yer parçalıydım,
Bulutluydum,
Nemliydim!
Seni bu iklime hapsedemezdim!
İşte bu yüzden
Gitmeliydim,
Gitmeliydim!

K.TAZEOĞLU

bayılıyorum bu adamın şiirlerine ve yorumuna..

bir de ben ekliyim..

Sevgili!...
Yine bahar gelip vurdu kapımıza..
Belki yaktın bütün anılarımı
Bölüştürtün bütün şirlerimi kayıp çocuklara
Film bitmedi.. son yazmada henüz
Takılıp kaldım yıllar öncesinin, eylül’e çalan bir yazın da
Hiç bir çemre dokunmadı bana, ısıtmadı yaz güneşleri
Durup durup kendime yaktım yıllar boyu
Onun için biraz is kokar libasım
onun için dağınık biraz saçlarım
benki bir dolu damıtılmış hüzündüm
korkardım bahara dokunmaktan, olaki solardı yüzün
korkardım eylülleri azgınlaştıran
baharı tutuşturan adam olmakdan

sevgili!...
her gece bir züleyha düşü görüyorum sen gibi
düşüyorum içimin kuyularına durmadan
yarım yamalak bir seneryo oysa herşey
uyanıyorum ki çokdan silinmiş bütün repliklerim
budur ürkmüşlüğüm budur gizlenmişliğim
sabrım beni ancak buraya kadar getirdi.
yoruldum artık sevgili
yoruldum karanfillere kan vermekden
anlayamadım bir türlü..
neden eylül hep onbiri doğurur
ve neden aşkın çocukları yoktur.

oysa sevgili bir eylül günü saklandığım hayattan
çıkıp gelmek isterdim sana
birikmiş bütün baharlarımı adayarak
koşarak doru taylar gibi yalın ayak
çatlasın isterdim damarlarım çatlasın
ve damarımda akan hüzün bu aşka karışmasın
yazık yinede eylül dolu ellerim
yinede derin bir sızı içimde
hüzünlü bir gülümseyiş bazen dudaklarımda
nasılsa biraz keder bulaşır her aşka
her aşka biraz göz yaşı biraz kalp ağrısı

sevgili!...

bu senaryo,
bu kuyu,
bu eylül bırakmaz beni,
geleceksen sen gelmelisin
hüzün kadar cesur aşklar takınarak
madem aşk cemresidir gönlün,
gönlüme biraz bahar, biraz sen katarak...

Gözkapaklarıma uyku oturdu.
Gecenin kaçıncı çeyreği bilinmiyor.
Ben ise hala suskun...


Kazanılan zaferler kanla yazılır tarih denilen kitabımın sayfalarına.
HİÇKİMSE bile sorgulayamadı kazandığım zaferlerin meşruluğunu.Çünkü kazandığım zaferler hep asildi.Suskularım gibi...

Sayfalar kurudu ve ben yine öylesine serkeş bir girdabın içinde buldum kendimi.Neden hala susuyorsun diyenler oldu.
''Ağlamak için gülmekten daha çok sebebim var'' dedim.Ve ben yine sustum.
Ve yine...
Ve yine...

Ağlayamadım ben.Ağlamak yenilmişliği işaret eder çoğu zaman.Kazandığım zaferlerden sonra yakışmaz ki bana ağlamak.Kazandığım zaferler adına ağlamam...

Ben zafer sarhoşluğu da yaşamadım oysa.Ve kendimi, ve hiçkimseyi incitmemek adına yaptıklarım gün gelipte beni kanattı...
Bil(e)mezdim...

Sonra diyorum da kendime...
''Bağır hadi, haykır!...''
Çare olacaksa çaresizliğine...

Hiçkimsenin sığdıramayan yanları gelir, beni bir gülüşüne.Ve açıkta kalan sen yanım acı olur.
Üşürüm.Yumruklarımı sıkarım duvarlara...
Ağzımda dişlerim ufalanır, tükürürüm...KAN...
Dilimde sana söylenmesi gereken sözleri tükürürüm sonra...

Hadi yine gelme.
Ben bu mektubumda da beklerim seni...

merhaba: uçan kuşlar
merhaba: gökyÜzÜnÜn sonsuz maviliği
merhaba: hasat mevsimi
merhaba: nadasa bırakılan toprak
merhaba: özgÜrlÜğÜm
merhaba: iz bıraktığım alanlar
merhaba: acıdan nasır tutmuş yÜreğim
merhaba: yıllardır peşinden koşupta
yakalayamadığım
merhaba: seni seviyorum diyemediğim susupta içime
attığım sevdiklerim

Teşekkür ederim
Hakkını vermek lazım harbiden yazıyor adam.

"Yarı ıslak, çırılçıplak küflü bir kırgınlık sızarken gölgemden
Biliyordum takvimsel uyuşmazlık
Ya da şiddetli betimsizlik bahanesiyle
Tedavülden kaldırılmak üzereydi bu ilişki zaten!"

cok güzelmis.ben bu sairi tanimiyordum sayenizde ögrendim,betimlemeer hos,ifade güzel,anlatilmak istenenler dolanmadan,burkulmadan anlatilmis.

tesekkürler paylastiginiz icin

Kiraz Kahraman Tazeoğlu'nun şiirlerini kendinden dinlesen daha çok seversin,yazdığı gibi harika okuyor.

Her Aşk Katilidir Bir Öncekinin

Rüzgarlı bir tepenin yamacındayım şimdi,
Kent suskun..
Ve istasyonlar ayrılık için var bu şehirde...

İmlası bozuk, üşümüş ve kirli bir çocuk olurum seni düşünürken,
Ömrüme iliştirdiğim martı leşleri yamalı bir geçmişi oynar.
İmtihanlar ve intiharlar üzerine kurulu hayatlardan,
Gecenin en serseri yanını alırım günceme.

Durup durup şiirler yazmak yoluna,
Yeni bir yaşam biçimim oldu son günlerde..
Kendimi sende kalabalık buluşum belki de bundan...

Her gece yorganımın altında sakladığım,
Kırlangıç sürüleriyle geliyorum sana..
Sen uykudayken...
Babam her gece ölüyor şimdilerde,
Annem nihavent bir çığlık oluyor,
Bana en çok sensizlik koyuyor...

Sonra Babil'in asma bahçelerine asıyorum kendimi,
Uyanmak için..

Eski bir aşkını anlatıyorken bana,
Konuştuklarından yapılma bir sessizlik oluyor ağzım..
Kaç kez kanıyorum bir bilsen...
(ya da hiç bilmesen)

Sesinin ardında yüzün sessiz bir tabanca gibi duruyor ,
Kendimi kötü kurulmuş bir cümle sanıyorum.
Gece yüklü bir kamyon uykularımı solluyor.

Yastığının altında yalnızlığın var, biliyorum.
Oysa ben senden bir bardak su istedim,
Akdeniz'i değil..
Son yalnızı benimdir bu kentin...

Ağzıma bir bulut bulaşsa da yokluğundan yapılmış,
Kayadan seken kurşun,
En serseri yanımız olur kimi zaman..
Ve ben hep kendimi terk ederim senden...

Her katilin aşkı,
Her aşkın katili,
Bir öncekinin faili,
Hep ben olurum..
Hep ben ölürüm...

İçime uzanan koridorların ortasından,
Hep gülerdin beni görünce.
Bense sana hep geç kalırdım,
Sona kalırdım..
Sonra kanardım...

Yağmurlarla inseydin içime,
İçim senden yanaydı..
Yüzümdeki işgaller senden karaydı..

Seni sevmek en gizli ağlama biçimimdi,
Sana yazacaklarım sil sil bitmezdi..

Ve ben,
Sende "Hiç Bir Şey" dim..
Sen bende "Herşey" ken...

Canım yastığının altında biriktirdiğin yalnızlıklarım,
Kendine varlaşıp bana yoklaşan biri yapar seni.
Ve ne kadar kaçsan, o kadar yakınsındır aslında kendine.

Geciken sevdalar yıkık kentlere benzer bilirsin,
Ve sevgisizlik alır bir gün seni benden..
İşte bu yüzden,
Sen hep sevil...

Kahraman Tazeoğlu

Paylaşımlarınıza sağlık arkadaşlar, çok güzeldi hepsi. Ben de paylaşayım dedim birşeyler..

GizLiDüş tarafından gönderildi.

Kiraz Kahraman Tazeoğlu'nun şiirlerini kendinden dinlesen daha çok seversin,yazdığı gibi harika okuyor.

bir arastirayim youtube da filan bulurum sanirim.

ellerine sağlık