Konu: Düşüncemde Çatışırım

İnsanın düşüncelerinde çatışması,bir başka insanla tartışması veya çatışmasından daha sancılıdır bence..
İkilemde kalmak diye tabir edebileceğiz bu durumdan ,sosyal rolü,satüsü,çevresi elverişli olduğu takdirde daha rahat kurtulabiliyor insan..
Tanı-Düşün-Kabul et 3'lüsü her ne kadar felsefe için biraz sevimsiz gözükebilsede (düşün) kısmına felsefenin yataklık yapacağını biliyorum..

Siz düşüncelerinizde çatışır mısınız?Ve bu çatışmadan nasıl çıkarsınız?

Çoğunlukla içinde bulunduğum durumdur bu öyle önemli konularada gerek yok günlük sıradan seyler sebep olabilir
örneğin bu kazağın mavisini mi kırmızısını mı alsam gibi (varsayım tabii)

öncelikle dinleyeyim veya dinlemeyeyim fikirlerine güvendiğim insanlara danısırım ona göre kafamda bir degerlendirme yaparım daha sonrada gözümü kapar bir yola iki düşünceden birine kendimi bırakır diğerini kafamdan siler sonucuna razı olurum

yoksa kafayı yedirme noktasına getirebiliyor insanı

tabikide düşüncelerimle çatışırım.bi karar alıncaksa ve iki şey arsında kalırsam genelde ilk aklıma geleni yaparım nede olsa doğruyu yapma olasılığım %50dir....bu kadar basit bakarım duruma fazla yormamam gerek böle düşünce çatışmaları ile

Öz Eleştiri Diyorum Ben Buna...

İnsanın Kendisiyle Kavga Etmesi Gerçekten çok zordur...

Fakat Zor Olduğu Kadar Faydalıdır...

En buyuk kavgam her zaman kendimledir..En zorudurda chess'in belirttigi gibi..Cunku soru da cevapta kendi icinde..Cevaptan tatmin olamadiginda yakasina yapisamiyosun cunku oda sensin..Bu durumdan siyrilmak bazen aylar alabiliyor..Genelde gecmisime donmeye calisirim boyle durumlarda,guclu oldugum anlari,ustesinden gelebildigim dertlerimi hatirlarim..Ve ne zamanki yine ayaga kalkabilecegime inandim,o andan itibaren eskisinden daha hizli kosmaya baslarim..inandigim degerleri yanima alarak..

güzel paylaşım

Kavgalarım.
Özellikle kendimle olan kavgalarım beni çok zorlar.
Çünkü mantığımla uygularım sürekli çatışma halindedir.
Mantık akıllı ol derken, duygularım cesur ol diyebilir.
Her halükarda alttan alması gereken ben oluyorum. (:

Düşüncelerimi buraya yazmayacağım.

İkilemde kalmak en kötü karardan bile daha kötüdür .. bunun için insan kendiyle çakışabilir ama mutlaka zamanında bir karar vermeli bu gayet doğal bir durum bence tabi karakterin sağlamsa.. (ki buda derin bir mevzu bence)

Özeleştiri ise kastın buda olmalı her insanda çünkü hataların temize çekilmesi yenilenmemesi için şarttır .. Babam hep derki "herşeyin en iyisi ben bilirim diyen adamdan uzaklaş hemen" .. o yüzden özeleştiri yapmayan kimse cahil ile aynı yoldadır ..

Mantığım ve duygularım çok zaman çatışırlar....ama galip gelen hep mantığım olmuştur yani haklı çıkan..o yüzden herşeye mantık çerçevesinden bakmak benim açımdan bir nevi prensip olmuştur....ve hayat felsefem % 80 mantık %20 duygu...