Konu: akşam akşam saçmaladım :o

Umutları gemi yapıp karadenizden batırırken
Aynadaki yüzlerle savaşlara girerken
Bir çocuğun gözlerinde ışığı görsem yeter
Boşluğa savrulursam biter dediğim, şiir yazmayı ona bakarken sevdiğim
Hayatın eleklerinden geçerken ellerine tutunduğum, poyrazlarında savrulduğum sevgili
gölgesi gibi yerlerde sürünürken, aynalara küsmüş kimi
kimi yorgun kaldırımlarda düşkün...

ölümün kokusunu papatyalarda bulduğum
filizlenmemiş çiçeklere ağlarken
aşkı uçurtmalara asıp gökyüzüne salarken
uçurumlarda ipini keserken kırık kalbinin
yediğin sillelere inat bir tebessüm yeter mi ?
ağlasan bu isyan biter mi ?
bağırıp çağırsan, kanayan yaran diner mi ?

koca şehirlerde yalnız kalmak kadermiş
hayat ağlayanın yüzüne gülüp geçermiş...

ağlasan bu isyan biter mi ?
bağırıp çağırsan, kanayan yaran diner mi ?

Bir söz geldi aklıma.
Ağlamak çözüm mü sandın Tanrım şikayetçiyim

Ağlamak çözüm değil.
Ya da isyan etmek hiç değil.
Sadece bir avunma bir tepki yöntemi olabilir.

Pesimist ama güzel bir yazı olmuş.

aşkı uçurtmalara asıp gökyüzüne salarken
uçurumlarda ipini keserken kırık kalbinin
yediğin sillelere inat bir tebessüm yeter mi ?


Özellikle burası çok güzel olmuş

Baytar. tarafından gönderildi.

koca şehirlerde yalnız kalmak kadermiş
hayat ağlayanın yüzüne gülüp geçermiş...

ağlama değmez hayat bu göz yaşlarına..

mayk on numara olmus dedikten sonra sana şu 2 satırımı hediye ediyorum


kaderime yazılmıs sadık kederim
gözlerim gülümsemeyi unutmuş şimdi neylerim..