Konu: Yol Üstü Eziyetleri

Yolda karşılaşılır... sinemaya, tiyatroya, randevuya bir yere gecikilmiştir. Ama olsun...�naber...� �iyidir... senden naber...�, �nasıl gidiyor...�, �sen hala orda mısın?�,�yo... artık buradayım...� bir ara, beni ara ya...�, �olur... numaramı vereyim...�, �yo... verme ben bulurum...� nereden bulucan... nasıl bulucan... yok olmaz... ille de yapılacak bu yol üstü eziyeti.

Yolda karşılaşılır... bir türlü mevzu çıkmaz... tıkanılıp kalınır... mevzu tıss. Birinin �hadi eyvallah...� diyesi beklenir. O biri �hadi eyvallah� demez... �vay be, demek öyle ha...�, �yaa...� �allah allah...�, �cık cık...� �eee...� �hadi ya...� gibi anlamsız, can sıkıntısı, geyik efektler salgılanır... biri, �işim var... eyvallah..." dese ötekinin nazarında dötü kalkık olacak... bu nedenle bu eziyet hep sürer.

Yolda karşılaşılır... İlkokulu beraber okumuşluğunuz vardır. Belki sıra arkadaşınız. Bir fotoğraf albümü gibi, sararmış sararmış karşınıza dikilir. Konuşacak ne vardır. Dünyalar ayrılmıştır, senelerin altından çok günler akmıştır. Biriniz borsada çalışıyorsunuzdur olur... ötekiniz kahvehane işletiyordur... donuk bakışılır... �tanımadın mı ben...�, �ilkokuldan mı?� �evet... hatırladın mı...� �tebeşir miydin sen?� �ne biçim konuşuyorsun lan sen...� �esas sen ne biçim konuşuyorsun torba...� �zikter git...� �sen zikter git lale...� �önce sen rastladın...� �ulan şimdi adam mı oldun kopya çekerdin benden...� �haydi lan gerzek...� durup dururken sonu kavgayla biter bir acayip tesadüf. Oysa mevzu ne çoktur... evvela, önce birinin ötekini takdir etmesi gerekir. �vaay� dan sonra ikisi de takdiri birbirinden bekleyince böyle olur... oluyor... yanlış tabi bir yerde. Değil mi annem... sığamıyor delikanlılığa bu gibi hadiseler.

Yolda karşılaşılır... Biri sevgilisiyle gidiyordur... öbürü arkadaşlarıyla karşıdan geliyordur. Göz, gez, arpacık karşılaşılır. Bir çember ortasında konuşamama eziyeti başlar...etten bir duvar. Siz televizyona falan çıkıyorsunuzdur. O ise hep seyirci kalmıştır. Sizi sözle ezerek kendine mahsus gururlar çıkararak olmamış şeyler anlatmaya başlar. �hatırlıyor musun?�, �unutmuşsun oğlum...�, �sen tabi bunları bilmiyorsun� ön yargısıyla ve ön cümlesiyle kalkanlanmış, hep kendini öven cümleler kurar. Bu arada sevgili sevgiliniz etten duvarca, beraber ve solo olarak gurup taciz terapiye maruz kalır. Sevgiliniz ayaküstü tepeden tırnağa süzülerek bir miktar ayaküstü göz marifetiyle inceden tecavüze uğrar. Yani göz hizası düzülür. Nihayet ayrılınır. Yanındakiler �kim lan bu döt...� diye sorarlar. O, kasılarak... �hani şu ünlü şey var ya... onu televizyoncularla ilk ben tanıştırdım... şimdi burnu büyümüş adinin...� der... yanındakiler beraber ve solo olarak �vaay... lale, kapmış ilik gibi de cıvırı... bu şimdi, bu cıvırı nasıl da yiyordur değil mi, Besim abi...� derler. O yine kasılarak �bu cıvırı ilk ben düzdüm... çıngar çıkarmasın diye tanımamazlıktan geldi... rossspuuu...� der... ne kızı tanır oysa... ne de böyle bir şeyler olmuştur... yani yanındakiler beraber ve koro olarak �sen neymişsin be Besim abi... bizi de televizyona çıkarsana...� derler... daha uzaklaşılmamış... daha kulak misafiri olma mesafesidir... kulak misafiri olma mesafesindesinizdir... bunları, bunları duyarsınız kaldırım üzeri...ne kız arkadaşınız hayatta bir kere karşılaşmıştır Besim abiyle... ne de sizi televizyoncularla o tanıştırmıştır... (bunu yine iki kez söyledim...) Yol üstü hiç gereksiz kompleksler. Psikolojik baskılar... pastörize histeriler. Yürürsünüz ve hala taa uzaklarda... �bütün kanalların haberleri sunan spikerlerine bir kere atlamışımdır ben... hava durumu sunan bayan spikerleri de sırada...� deyişini duyarsınız. Hayata hep seyirci kalmış ve fakat sizin eski mahalle arkadaşınız şimdi Besim abi olmuş, en gerzek Besimim.

Yolda karşılaşılır... mevzu nanay... eski sevgilinizdir... birbirinizin her şeyini, girdisini, çıktısını, iliğini kemiğini, kıçındaki benini bilirsiniz... sevişmişliğiniz, geceler boyu konuşmuşluğunuz vardır... birbirinizle başlamışlığınız ve bir şey olmuş, birbirinizde bitmişliğiniz vardır... o günlerin çok acil bitmesinden mi, sonraki günlerin çok boktan geçmesinden mi, bilinmez... gereksiz bir kızgınlık husule gelir... oysa geçmişin hatırına, onca yaşanmışlığın hatırına, ne bileyim... ayak üstü bir tebessüm... sadece bir tebessüm... yakışıklı hüzünler de ihtiva eden... yok olmaz... �aradığını buldun mu...�, �bir şey aramıyordum ki...�, �yok canım... peki niye ayrıldık...�, �aşkımızın vadesi yetmişti...�, �hayır sadece sen istedin diye ayrıldık...�, �senin yüzünden...�, �hayır senin...� gibi yol üstü sarf edilen salak cümleler devreye girer... aslında ikinizde domuzlar gibi sevgililer biriktiriyorsunuzdur birbirinize karşı... bitse de, gitse de kalp albümünüzde bir yerlerde, onun hep özel bir yeri vardır mutlak... öbür sevgililerin gibi... aslında şartlı reflekstir bu... demek istediklerinizden çok dememek istedikleriniz kör bir istemle devreye girer... ikinizde bu ayrılığın yaralı askeri olmuşsunuzdur... ama gel gör ki sevgi ikiz kardeşi nefrete dönüşmüştür... gününüz, geceniz piç olmuştur... oysa ayaküstü bir tebessüm... yaşanmış onca şeyin, çoğu kırık da olsa, hatırına... sadece bir tebessüm... yakışıklı hüzünler de ihtiva eden... belki bir dokunuş... mazi titreten... vücut ve kalp ürperten... yok olmaz... ille de deşilecek o yara...ille de kanayacak yol üzerinde... ille de bir illet...

Yolda karşılaşılır... Siz bilmem ne üniversitesinde bilmem ne ana bilim dalı kürsüsü başkanı olmuşsunuzdur. O ise ekonomik veya çok komik nedenlerden dolayı okuyamamış, ya bir eczacı kalfası olmuştur... ya da bir tekel bayii açmak için para denkleştiriyordur. �naber lan inbe... cimbom fenere nasıl koydu ama çocuğu...� gibi yırtık dilden fırlayan bir cümle sarf eder birden... şaşırıp kalırsınız. Onca yenilmişliğin, onca yanlış giden şeylerin tek tesellisi, o hafta tuttuğu takımın, sizin hala tuttuğunuzu sandığı takımı yenmesidir... fikstür gurur arz etmektedir. siz de boş boş durur musunuz... çevreye şöyle bir bakınır, öğrencilerinize benzer gençler görmediğinize emin olarak... �daha lig bitmedi oğlum... bunun bir de deplasmanı var... sizi oyacağız...� dersiniz... bilmem ne üniversitesi, bilmem ne ana bilim dalı kürsüsü başkanısınızdır... ve bir konferansa seğirtiyorsunuzdur.

Yolda karşılaşılır... Birikmiş kesişmeler mevcuttur. Karşılıklı hoşlantılar (!) tedavüle girmiştir... girmiştir de birinin ilk adımı atması olmamıştır... girmiştir de birinin ilk adımı atması gerekir... (bunama belirtisi...) ve fakat biri o ilk adımı hiç atmaz... �pır pır ederken yüreği, ellerim bak boş kaldı...� olur. Bir güzel ukde, bir güzel başka tesadüfe kalır... hayırlısı. Bu yol üstü, bu çük ve bu kutu bizde varken...

Yolda karşılaşılır... evlenmiş, iki çocuğu olmuştur... sarılınışılır, yengeyle tanıştırılır. Akşam gezmesine çıkmışlardır... dondurma ve keşkül alıp yuvalarına döneceklerdir. �yengeyi de al bir gün bize gelin..."�der... eski arkadaşınızdır. evli olmadığını söylersiniz, çok şaşırır. Nasıl olur... türkün erkeği olup da yaşı kemale erdiği halde bir erkek nasıl evlenmez. Bir maraz mı vardı... kulağınıza eğilir...�olsun, yalnız gel... yengenin bir kız kardeşi var, valla ay parçası... yengenden önce onunla tanışsaydım, valla ben evlenirdim... bacanak da oluruz... ha...� ama niye. Evde sıkılmışlığınız ve azıcık hava almaya çıkmışsınızdır... nedir bu klan olma telaşı...

Yolda karşılaşılır... bir baş selamı kafidir. Siz ondan, o sizden bekler... ve fakat o selam bir türlü ikinizden de gelmez. Aynı anda birbirinize paralel yan yana geçerken içinizden �ne olacak göt lalesi...� diyerek ve görmemezlikten gelerek, nereye gidecekseniz oraya koşuşturursunuz...

Yolda karşılaşılır... mevzu hep üçüncü tekil ya da çoğul şahıslardan açılır... orada olmayanların her türlü cinsel tercihlerinden, mesleki yeteneksizliklerinden ve her türlü her şeylerinden atıp tutarsınız. Zerre laf yoktur ikinize müstakil... �eyvallah� edip ayrılırsınız...� sonra başka biriyle karşılaşırsınız. �demin şeyi gördüm ya... götlekin teki olmuş ya...� diye mevzuya başlarsınız. Ama ne adisiniz... çok adisiniz lan...