Zorsun hayat…
Yolların çıkmaz,iz yok,ses yok…
Kaybolursun…
Gözlerimde derinlerde…
Bilir misin zordur iç sularını tutmak
farkında olmadan en olmadık yerde süzülüverir öylece,
engel olamazsın akar gider…
Hüzünsün…
Dokunsam bozulursun,su misali,
Konuşsam eksik kalırım,
Ama sen dokunursun bana en içli makamında…
Satır aralarında,yürüdüğüm yollarda,ayazlarda…
Damlalarını seviyorum senin,tek tek dokunmak istiyorum onlara…
Bilerek yürüyorum yağmurda,alabildiğimce ıslanmalıyım sularında,
Huzur olursun o zaman,hüznümün üzerine akarsın…
Ne garipsin hayat…
Suskunluğum oluyorsun bazen…
Satırlarıma düşüyorsun sadece,
Bazense en geveze halim,yine de anlatamıyorum seni…
Şimdi deseler ki söyle hayat ne?
Anlatmaya çalıştıkça karmaşık,
Anlamaya çalıştıkça çıkmaz yol,
Yaşamaya çalıştıkça zor…
Hayatım şimdilerde…
Bir kuşun kanadında,süzülüyor gökyüzünde…
Ne kadar özgürse,o kadar tehlikede.
Kalemin ucunda sözlerim,yazamam,erir kalemim...
Dokunamam kaybolur kelimelerim.
Hayat bazen hırcın dalgaların üzerine yürümekti…
Sen yoktun yüreğim dalgalara yenildi.


LinkBack URL
About LinkBacks
Alıntı Yaparak Cevapla







