Sevmek mi... sevilmek mi... titremek mi yok... yok istemiyorum artık istemiyorum... Bir zamanlar çok sevdim birisini, seviliyorum sanıyordum… Ama tek yönlü sevda çıkmaz yola girmekmiş benim yaptığım…. Artık sevmek istemiyorum ne birini düşünüp hayal kurmak ne de onun için yaşamak, ben bir daha sevmek istemiyorum….

Artık tadı yok sahillerin, denize bile küskünüm, yıldızlara sırtımı çevirdim….. Ne ay´a bakıp onun hayallerini kurdum, ne de bir güneş doğuşunda onun sıcaklığını hissettim…. Ben o akşam, ben beni kaybettim…. Ben ben değilim artık… Geride bir boş beden kaldı… Onun bıraktığı acı, keder, yalnızlığım… Artık yaşama sevincim kalmadı… Dedim ya ben bir daha sevmek istemiyorum…. Sevenler mutlu olsun inşallah ama aşk bana uzak olsun… Ben bir daha sevmek istemiyorum...

Yalnızlığı sevmezdim ben. Şimdi her fırsatta bir köşeye çekiyorum kendimi. Ondan uzak onun nefesini duymadığım bir köşe. Bu nefret değil ondan nefret etmiyorum.Bu yalnızca dünyamı karartmaya çalışan siyah bir toz bulut...Deniz durulsun, yağmur yağmasın, şimşek çakmasın. Beni korkutan yalnızlığa sürükleyen herşey yok olsun. Ağlamak değil gülmek istiyorum artık, kırılmak değil toparlanmak istiyorum. Sevilmek de istemiyorum sevmek de ..... Sevgi bana uzak olsun, ben sana!!!

Alın kalbimi benden. Kalpsiz yaşayabilirsem.... Alın sevginizi benden sizsiz yaşayabilirsem... Alın bütün umutları benden. Mavi akşam olmadan yaşayabilirim belki... Alın bütün duyguları…. Yalnızlığım ve kırgınlığımı bana bırakın...

Hadi sende git artık!!! Bak yavaş yavaş alışıyorum yalnızlığa. Hadi göm beni kalbine git. İmkansızlığı sevmedin mi zaten sen? Git imkansız olacak herşey. Dönmek yok,sevmek yok. İmkansız gördün öyle sevdin bırak öyle kalsın. BAK MAVİLER GİTTİ SİYAHLAR KALDI BANA. UMUT GİTTİ HÜZÜN KALDI VİCDANINA. HAYDİ GİT... DUR!!! SEVGİNİ DE AL ÖYLE GİT. SENİ SEVMEK İSTEMİYORUM...AŞK, SEVGİ BENİM CANIMI ÇOK YAKTI,SENİN CANINIDA YAKMAK İSTEMİYORUM….

Sevme beni... Sevdada vurgun yedim ben... Koyamam ortaya kendimi.. Sevme beni... Yanına gelirim diye bekleme... Pencereden bakma yollarıma... Sevemem ben... Sabahları koynunda uyanamam... Sevme beni... Ardım bela... Hayatım bir kavga... Sonunun ne olduğunu bilmediğim yollara düştüm... Peşime gelme... Sevme beni... Acı çekme hiç yere... Benden sana gelmemi bekleme... Dağlara sevdalıyım ben... Yüreğim ise isyanda...

Sevdim seni dedin, aşık oldum dedin, bir tanem ol dedin, demekle olmuyor ah be….Açtın mı yüreğinin kapısını, sorgusuz sualsiz ardına kadar, bakabildin mi gönül penceresinden, yüreğimdeki ışığa gözlerini kırpmadan…. Sevme beni,Seversen yara alır kalbin…. Üzülürsün, ayrılık acısı perişan eder seni, rüzgarın gülün yaprağını savurduğu gibi, dayanamazsın…..Karşı koyamazsın, şiddetli esen rüzgarıma karşı, dağılır gidersin…Sevme beni……Sen üzülme ne olursun……Sen sevme beni…..

Ben’li cümleler kurma… Yazılarına düşmesin karanlığım… Beyaz sayfalarına bulaşmasın kirli kanım… Sevemem seni… Kendime bile itiraf etmekten bazı şeyleri korkuyorum… Bu yüzdendi senli cümlelerimi en derinime hapsedişim… Bu yüzdendi uzanan elini görmezden gelişlerim… Bu yüzdendi “gel” deyişlerini duymamazlık edişlerim…

Sevdim bir zamanlar… Nedensiz, beklentisiz, gerekçesiz, tanımsız… Sevdikçe korktum kendimden… Sevdikçe uzaklaştım her şeyden… Yeni hayaller, yeni düşler kuramayacak kadar yorgunum… Sevme beni, benim bezmişliğim değmesin sıcacık yüreğine…

Sevme beni, korkuyorum… Alışık değilim bana dair yazılar yazılmasına… Bugüne kadar hep bendim içini döken beyaz sayfalara başkası adına… Hep bendim satır satır kanayan…Şimdi senin satır aralarında kendi adımı hecelemek hiç görmemem gereken mavi bir düşü anımsatmakta… Bu düşe dalmak istemiyorum… Çünkü biliyorum, her düş karabasana dönüşmeye mahkum… Biliyorum her düş apansız bir uyanışla son bulmakta… Bu düşe dalmak istemiyorum, bu düşten uyanmak istemediğim için…

Sevme beni, korkuyorum… Bu ruh, bu yürek alışık değil yaralarının sarılmaya çalışılmasına… Ömrümce içimi cam kesikleriyle lime lime edene koştum ben… Benden beni çalıp geri vermeyene uzandı ellerim yıllarca… Hep bekleyendim, hiç olmadı bekleyenim… Şimdi ne olursa olsun bekleyenim olacaksın biliyorum ama inanamıyorum… Bilip de inanmamanın nasıl olduğunu sorma bana… Yine, ben anlatmasam da beni anlamana sığınıyorum…

Sevme beni, korkuyorum… O kadar uzun zaman beklentisiz, karşılıksız sevdim ki insanları ve o kadar uzun zaman beklentisiz, karşılıksız sevilmeyi bekledim ki, artık yitirdim inancımı… Artık onlardan biri olmak için kendime rağmen kendimle cebelleşirken çıktın karşıma… Sevme beni, kendime geri dönmemeliyim…

Sevme beni, korkuyorum… Korkumdan yazmadım sana bunca zaman… Korkumdan içimdesin… Ben’li cümleler olmasın satırlarında….Okuyunca içim içime sığmıyor… Yansımamı sende görmek yüreğimi yakıyor… Sen yazdıkça, çok eskide kalan bir masal belli belirsiz benliğime süzülüyor…

Sevme beni, korkuyorum… Şimdi zamansızlıklarımda boğuluyorum… Gereksiz meşguliyetler yarattım dünyevi istekler adına… Kaçışımı kolaylaştırsın diye umursamaz rollerine büründüm ahmakça… Kendimi kandırıp, kendimden kaçıp kaybolmanın, yok olmanın, hiç olmanın derdindeyim… “Ben” olarak tutunamıyorum…

Sevme beni, korkuyorum…

Sevme beni, “Beni sevme” derken içimi parçalıyorum, içime kanıyorum…

Sevme beni, hak etmiyorum…

Dokunma bana!!! Kirlenmesin ellerin…. Lanetlenmişlerin en lanetiyim..... Şimdi geldiysem birazdan sıkılır giderim… Kapılma bana , ben rüzgarlar önündeyim… Dünüme aldanma, geçmişim yok benim, yarınım belirsiz… Kendimi kaybettim.. Benliğim benden habersiz… Issız ve karanlık caddelerdeyim… Gülüşüme aldanma, iki saniyeliktir… Ertesi acı, ertesi keder, ertesi hüzün, ertesi ölüm… Ertesi gözyaşıdır gülüşümün!...

Fazla yaklaşma ne olur, can yakar hissizliğim… Kötüyüm,karanlığım,çirkinim, değersizliğimden ölmek üzereyim…. Pamuk ipliğinde geziniyorum, kurulu düzenin yok benim, depremlerdeyim…

Ben bu haldeyken seni mutlu edemem…..Ben bu haldeyken sana yetemem…….

Şimdi git….. Sevme beni….