Söndürme ışıkları anne n’olursun
Bırak açık kalsınlar,karanlığın korkusuna inat
Ben küçüğüm anne korkarım karanlıktan
Bu gecede koynunda yatayım,korkmam o zaman

Ben daha dün büyüdüm anne…

Kapatma kapıları anne n’olursun
Bırak açık kalsınlar,kapılar kapanmasın yüzüme
Ben küçüğüm anne korkarım kapılar ardında
Duyulmaz çığlıklarım,elimi tut anne korkmam o zaman

Ben daha dün büyüdüm anne…

Tatlı rüyalarım hiç bitmesin anne n’olursun
Her gece girsinler sevdiklerim düşlerime,bitmesinler
Ben küçüğüm anne korkarım kabuslarda
Çıkamam içinden,rüyamda kal anne korkmam o zaman

Ben daha dün büyüdüm anne…

Çiçeklerim hiç solmasın anne n’olursun
Hep koksunlar bahçemizde,kötü kokular sarmasın dünyamızı
Ben küçüğüm anne korkarım güzel kokmayan bir bahçede
Nefes alamam,hiç solmasınlar anne korkmam o zaman


Ben daha dün büyüdüm anne…

Denizler hiç kurumasın anne n’olursun
Hep temiz mavi kalsınlar,kirli sularında boğulurum anne
Ben küçüğüm anne korkarım temiz mavi olmayan denizde
Yüzemem balçık sularında,hiç kirlenmesinler korkmam o zaman

Ben daha dün büyüdüm anne…

Sen hiç gitme anne n’olursun
Gidersen kim yaşatır beni bu zalim dünyada anne
Ben küçüğüm anne korkarım sensiz bu yaban ellerde
Yaşayamam karanlık sokaklarında,hiç gitme anne yanımda kal hep

Ben daha dün büyüdüm anne…

Evet gittin ve büyüdüm ben anne
Ama gel n’olursun anne,tut yine ellerimden
Okşa yine kara saçlarımı,bak göz bebeklerime
Masallarını anlat yine bana yalan diyarların
Gitmeyeceksin dimi anne artık beni bırakmıycaksın
Evet büyüdüm anne bu mezarlaşmış dünyada

Ama çocukken daha az korkuyordum anne
Bunu anladım da ondan seni şimdi daha çok istiyorum…

Ben daha dün büyüdüm ve öldüm anne…

cem özgür yaman