Konu: gözlerimiz aynı renkti oysa.../Alıntı/Yazı

Hep bir engel vardı aramızda, hep bir fark vardı. Sen sevmediğim ne varsa yapar gibiydin inadına. Aramadan dururdun günlerce, sevgi cümlelerine alerjin vardı sanki. Gözlerin bilmezdi gözlerimin sana kilitlendiğini.



Yağmuru severdik ve gözlerimiz kahverengiydi. Çok sonraları bulduk ortak noktaların ikisini. senden koparıp atamazken kendimi, gözlerine kilitlenip kalırken gitmelere çabalayıp olduğum yerde kalırken anladım bizliğimizi..sen göremedin yine. Bendim sen; sendin ben ama göremiyordu gözlerin. Ben geceydim sen gündüz. Ben aya düşkün şiirler yazardım. Sen umut kokan güneşe bakardın. Şiir sevmezdin mesela. Konuşurken anlatabilirdin kendini. Ben yazmadan yarım kalırdım. Susardım. Kızardın. Sonradan fark ettin “sen sadece yaz dedin gözlerime bakarak, hep şiir yaz ben anlayayım seni”. Hep şiir yazdım. Küstüm, ağladım, sevdim ama hep yüreğimdeki kelimelerle söyledim. Ben söyledim sen okuyup öğrendin.



Bir gün gidecekken kapıyı aralık gördüğümde, sende kendimi göremediğimde ele verdi kelimelerim beni. dur dedin hatalarını anlattın, pişmanlıklarını..olmayacak bir daha dedin. olmayacak derken gözlerine bıraktım kendimi..olmazdı belki dedim. bir farkı kapatabilirim sandım cesaretimle.affetmezsem hak edemem dedim..hak ettim ve sonra…sonra yine anlamadı gözlerin…gözlerimiz aynı renkti oysa..aynı renk ayrı bakış…



Hep bir engel vardı aramızda hep bir fark vardı..ben kaybetmekten korkar sıkıca sarılırdım sevdama, sen kendinden emin gezinirdin ulu orta…bilemedin hiç günün birinde farkların beni ezip geçebileceğini…görebilseydin keşke, belki o zaman anlardın kumların dalgalara tutunduğunu ve dalgaların dost değil düşman olduğunu.göremedin işte..bende tutundum bir ümitle, hayaller kurdum anlık, yarınsız, saniyelik hayaller. keşke birkaç yarınlı hayal gönderseydin bana, gönderebilseydin.anı yaşarken unuttum yarın için bilenmeyi, direnmeyi..ve hep korkar oldum yarından..nasılsa yoktu yarın. Bugün vardı o da belki az sonra olmayacaktı.



Sen bana anlık yaşamayı öğrettin ben sana yarın yanında olamayabileceğimi öğretemedim. Ben sana sevmeyi öğrettim. Tüm kederlere, hatalara rağmen sevmeyi öğrettim. sen bana sevilmeyi öğretemedin.Sen bana ağlamayı öğrettin hiç ağlamadığın halde, gülmeyi öğretemedin..ben sana çok şeyi öğrettim de yüreğimi öğretemedim…




Hep bir engel vardı aramızda, hep bir fark vardı. Aşamayacağımız, aşmayı başaramayacağımız.



Gözlerimiz aynı renkti oysa…

tuhafım....

Bir romanda rastlamışım gibi hevesle okudum satırlar ilerledikçe.
Farklı gerçeklikler çekici gelir bana.
Kutlarım

teşekkür ederim. gözlerimiz aynı renktir belki

gerçekten güzel olmuş

Eserde ki karaktere yakıştı en çok aynı gözler
Ben gölgelemeyeyim.
(:

birkartal tarafından gönderildi.

Bir romanda rastlamışım gibi hevesle okudum satırlar ilerledikçe.
Farklı gerçeklikler çekici gelir bana.
Kutlarım

farklı gerçekliklerden söyledim gözlerimiz aynı renktir belki diye. teşekkür ederim. okuyan herkese

ya benimki siyah onunki maviyse?

WodWiL tarafından gönderildi.

ya benimki siyah onunki maviyse?

gözlerimiz aynı renkti bizim ama gördüklerimiz farklıydı. senin için diyebileceğim tek şey gördüklerinize bakman. siyah ve mavinin gördüğü belki de aynıdır.

siyah mavisine bakar
maviyse...

siyah mavisine; mavi....
imkansızlık yaşadım anlatamadım..atlatamadım. sen atlatırsın umarım